Maandag 24/06/2019

Televisie

“Geen geld voor een helikoptercrash? So what!”: de man achter “Walter Presents” over het geheim van Vlaamse fictie

Beeld rv

Walter Iuzzolino reist de wereld af op zoek naar de beste fictiereeksen voor zijn eigen televisiekanaal. En daarbij komt hij opvallend vaak in België terecht.

Cannes, oktober 2015. Iuzzolino weet nog perfect waar en wanneer zijn liefde voor Belgische televisiefictie ontstond. Terwijl we ons in Londen, waar hij tijdens de International Drama Summit net nog zijn liefde voor Vlaamse fictie bezong, in een taxi wurmen, vertelt Iuzzolino hoe hij per toeval op een aflevering van de VTM-reeks Clan stootte. “Ik wist niet wat ik zag”, vertelt hij. Iuzzolino is nog steeds lyrisch over de manier waarop Clan –waarin vier zussen tevergeefs proberen hun schoonbroer te vermoorden – comedy en thriller-elementen mengt. Iuzzolino: “Zodat een in wezen gitzwart verhaal toch een zekere lichtvoetigheid krijgt.” 

Dat een reeks als Clan internationaal nog nergens opgepikt was, sterkte Iuzzolino in zijn idee dat er nood was aan een gids die televisiefijnproevers door het gigantische aanbod internationale fictie zou loodsen. Die gids werd hij uiteindelijk zelf. Onder de noemer Walter Presents verzamelt hij de beste internationale reeksen, voorziet ze van commentaar om ze daarna op een digitaal schoteltje aan een steeds groter wordend publiek te serveren. Walter Presents groeide uit tot een keurmerk in Groot-Brittannië en lanceerde ondertussen ook in Australië, Italië en de Verenigde Staten.

Hopeloos achterhaald

Wat Iuzzolino doet lijkt hopeloos achterhaald in tijden waarin algoritmes de kijker steeds vaker volautomatisch op weg zetten naar het voor hem of haar geschikte kijkvoer. Maar hoewel de Italiaan, door zijn ambachtelijke manier van werken elk jaar naar schatting zo’n 3.500 uur aan televisiereeksen tot zich neemt, is hij niet van plan om technologische hulp in te schakelen. “Ik geloof niet in algoritmes die je steeds meer voorschotelen van wat je graag hebt gezien. Stel je maar eens voor dat je die aanpak ook op andere vlakken toepast. Dan zouden hele generaties kinderen groot worden op een dieet van pizza, frieten en roomijs.”

Dat betekent overigens niet dat Iuzzolino nooit eens in het gigantische aanbod van Netflix gaat snuisteren. “Ik vergelijk het met winkelen in de supermarkt. Het is makkelijk, snel en je vindt er alles wat je nodig hebt. Maar dat is niet altijd genoeg. Als je uit wil pakken omdat je vriendinnetje voor het eerst komt eten, ga je toch maar beter naar een speciaalzaak waar ze je aan ingrediënten met net dat tikkeltje extra kunnen helpen. Dat is precies wat wij met Walter Presents ook doen.”

Digitale draken

Die ingrediënten met dat tikkeltje extra komt Iuzzolino wel vaker in Vlaanderen halen. Het begon met Clan, daarna volgde Professor T. en ondertussen groeide ook VTM-reeks 13 Geboden over het Kanaal uit tot een bescheiden hit. Waar die aantrekkingskracht vandaan komt, willen we weten. Vreemd genoeg ziet Iuzzolino in de beperkte budgetten waarmee in ons land gewerkt wordt een deel van de verklaring. Ter vergelijking, één aflevering van een Vlaamse fictiereeks kost tussen de 300.000 en de 600.000 euro. Internationale topfictie, zoals The Handmaid’s Tale, klokt af op zo’n 5 miljoen per aflevering. Wil je er Game of Thrones-gewijs ook wat veldslagen en digitaal gecreëerde draken bij, dan kom je aan een veelvoud van dat bedrag.

In de fictiereeks Professor T. worden scènes soms een dag voor opname nog omgegooid. “Bij een miljoenenproductie moet je daar niet aan denken”, zegt Iuzzolino. Beeld VRT

“Door dat gebrek aan middelen moeten makers noodgedwongen op zoek naar creatieve oplossingen”, zegt Iuzzolino. Bovendien zorgt de afwezigheid van dat grote kapitaal ook voor meer vrijheid, denkt hij. “De belangen zijn minder groot, waardoor je al eens makkelijker buiten de lijntjes kan kleuren. Indra Sierra, de regisseur van Professor T., vertelde me dat hij bepaalde scènes soms nog een dag voor opname helemaal omgooit. Bij een miljoenenproductie moet je daar nog niet eens aan denken.” 

Een gigantisch budget is ook geen garantie op kwaliteit, geeft hij aan. “Heb je geen geld voor een lang uitgesponnen achtervolgingsscène? Of past een helikoptercrash niet binnen het budget? So what. Dan stop je maar wat meer close-ups in je reeks. Bij fictie draait alles om het verhaal en de acteerprestaties. Als die goed zitten kan je best zonder al die toeters en bellen.”

Dood meisje

De stormachtige romance tussen Iuzzolino en Vlaamse fictie is een van de redenen waarom de internationale televisiewereld de blik tegenwoordig wel heel nadrukkelijk op ons land richt. Met Belgian Noir is er zelfs al een naam voor de voorlopig nog bescheiden hype. “Maar aan zo’n label hangen ook gevaren vast”, waarschuwt Iuzzolino. “Door die internationale interesse in Vlaamse fictie en de financiers die daarop afkomen, kunnen makers in de verleiding komen om plots veel grotere producties op poten te gaan zetten. Dat zou dodelijk zijn voor de creativiteit en de vrijheid waar ik het daarnet over had.”

Iuzzolino wijst ook op wat er in de Scandinavische landen gebeurde toen The Killing en The Bridge er plots voor zorgden dat het Hoge Noorden de televisiehotspot van Europa werd. “Plots werden we overspoeld door Scandinavische reeksen die allemaal begonnen met een dood meisje ergens in een bos. Maar na verloop van tijd kreeg het publiek daar genoeg van.” 

Al schat Iuzzolino de kans dat zoiets ook in Vlaanderen gebeurt laag in. “Omdat de fictie die bij jullie gemaakt wordt moeilijk in één vakje onder te brengen is. Clan ligt mijlenver af van een reeks als 13 Geboden. En Tabula Rasa is in niets te vergelijken met Professor T. Dat is net wat ik er zo fantastisch aan vind. Wie naar Vlaamse fictie kijkt, weet op voorhand nooit wat hij zal krijgen. En dat is een ongelooflijke kwaliteit.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden