Zaterdag 18/01/2020

TV-RECENSIE

'Ge Hadt Erbij Moeten Zijn': plezante playback wanneer het verhaal wat minder is

Ge Hadt Erbij Moeten Zijn Beeld RV

Tegenwoordig worden simpele volzinnen tot volwaardige programmatitels verheven op VTM. Gelukkig spreekt Ge Hadt Erbij Moeten Zijn ook tot de verbeelding. Enfin, toch in vergelijking met programma’s als Zijn er nog Kroketten of Is er Wifi in Tahiti.

Het format draait om straffe verhalen. Beschouw het als een lang uitgesponnen spelronde uit De 3 wijzen, waarin drie BV’s een quasi ongeloofwaardige anekdote uit de mouw schudden, die in dit geval allemaal ongeveer ‘waar’ zijn.

In Ge Hadt Erbij Moeten Zijn horen we alleen de verteller, die z’n verhaal doet vanuit zijn eigen biotoop. Zodra het relaas van start gaat, wordt dat gevisualiseerd alsof het een film is. Vertolkt door een groepje populaire acteurs, die de woorden, aarzelingen of gekke geluiden van de BV perfect meelippen.

In de drie filmpjes van de eerste aflevering kroop Ben Segers in de huid van Bart Peeters, Sven De Ridder was Staf Coppens en Ruth Beeckmans deed Lesley-Ann Poppe. Dat zij niet een-op-een lijken op hun personage, maakt eigenlijk niet uit. Het draait om de performance, niet om de imitatie.

Ge Hadt Erbij Moeten Zijn Beeld RV

En dat is eens wat anders dan de dolle imitaties inTegen de Sterren op. Die zijn zelden geslaagd en bijgevolg zelden grappig. Maar hier draait het niet om de beste imitatie. Het vraagt meer vakwerk om die opgenomen stem exact na te spelen, en in een ideale wereld zelfs aan te vullen met sterke mimiek.

Overdreven kostumering en Pixarmuziek 

Zo trekt het format dat idee ook mooi door naar alle nevenpersonages. Want in elk goed verhaal spreken ook de randfiguren bij monde van de verteller. Die dan weer worden uitgebeeld door een andere acteur op de set. Dat boeltje komt vaak over als een impro-avond, waar de spelers ook uit hun rol mogen vallen. Een een plezante playback, zolang het maar geestig is. 

Ge Hadt Erbij Moeten Zijn Beeld RV

Want het moet niet geloofwaardig zijn, zolang het maar gespeeld ernstig overkomt. Iets waar de soms overdreven kostumering en de filmmuziek - de hele backcatalogus van Pixar en John Williams - stevig toe bijdragen.

Echt straffe verhalen - zoals uit oude afleveringen van De 3 wijzen - hebben we nog niet gezien. Maar zelfs wanneer een verhaal niet zo héél spannend is, levert het in dit format fijne televisie op. Voorlopig, toch. De vraag is hoe lang dit boeiend blijft, eens dat trucje is doorprikt.

Uiteindelijk is de volzin van een titel deze keer wél goed gekozen. Want wat zeg je anders, wanneer een voor jou straffe anekdote toch wat minder goed valt dan bedoeld?

Elke woensdag om 20.35 uur op VTM.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234