Dinsdag 18/06/2019

Film Fest Gent

Gaspar Noé over zijn in drank en drugs gemarineerde 'Climax': "Is mijn film wel provocerend genoeg?"

Beeld rv

Het zotste feestje op Film Fest Gent? Niet een of andere glitzy afterparty, wel Climax, de uitzinnige film van enfant terrible Gaspar Noé. “Soms maak ik me zorgen: is dit wel provocerend genoeg?”

Let toch maar op wanneer u nog eens een lekker glaasje sangria achterover slaat. In Climax zet een goedgevulde kom van het zoetige goedje de poorten naar de hel open. Een groep dansers, die feest viert in een oude turnzaal, ondervindt na enkele bekers dat er tussen de druiven en de stukjes appel ook zware hallucinogene drugs in hun drankje ronddrijven. Gevolg: alle remmen gaan los, elke vorm van beschaving wordt uitgeplast of –gekotst, en de dansvloer wordt het duistere decor voor seks, ruzie en moord.

De film is losjes gebaseerd op een nieuwsbericht dat Noé in de krant las. Wat hem daar zo in aantrok? De Fransman haalt zijn schouders op, wanneer we hem de vraag stellen op het Filmfestival van Cannes. “Ik weet alleen welk soort onderwerpen me absoluut niét interesseert”, mompelt hij onder zijn indrukwekkende snor door. “Ik zou zelf bijvoorbeeld nooit gaan kijken naar een film over een priester. Daar word ik depressief van. Daarom maak ik liever radicale films.”

Gaspar Noé. Beeld AFP

Lsd en ayahuasca

Het is een – soort van – verklaring voor de alomtegenwoordigheid van drugs in Noés werk. Zijn films zijn zo trippy dat zelfs de nietsvermoedende bioscoopganger die twee zalen verder naar een droog euthanasiedrama zit te kijken, er high van wordt. En ja, de regisseur heeft zelf uitgebreid geëxperimenteerd. “Ik heb in mijn leven alles geprobeerd wat ik kon vinden: coke, lsd, ayahuasca... Noem maar op. Maar ik ben nooit verslaafd geraakt. Voor mij ging het altijd om het ervaren van nieuwe perspectieven.”

Die ervaringen waren soms heerlijk, en soms vreselijk, geeft Noé toe. “Maar zelfs een slechte trip kan leuk zijn. Je kunt het vergelijken met een nachtmerrie. Heb je ooit al gedroomd dat je iemand vermoord hebt? Ik wel. Vaak zelfs. Dan schiet je midden in de nacht wakker, denkend dat je iemand de kop hebt ingeslagen met een hamer, maar dan besef je plots dat het maar een droom was. Zalig, want je bent bevrijd van je slechte energieën, zonder dat je ervoor gestraft zal worden. Zo is het soms ook met drugs: als je paddo’s of ayahuasca gebruikt, ga je misschien wel door de hel, maar het moment waarop je begint te beseffen dat het allemaal maar in je hoofd zat, is heel fijn.” En precies om dat gevoel te ervaren, komen mensen ook naar zijn films kijken, denkt Noé: “Ze komen achteraf buiten en kunnen opgelucht zeggen: ‘Oef, het was maar een film...’”

Bloed van Satan

Volgens Noé toont Climax vooral de kwalijke gevolgen van alcohol. “Eigenlijk is dat de drug waarmee ik de ergste ervaringen heb gehad: mensen kunnen heel wreed worden als ze dronken zijn. Als je één glas wijn drinkt, gaat je IQ omhoog. Maar als je een hele fles drinkt, wordt het bloed van Jezus plots het bloed van Satan. Ik heb zoveel mensen over de schreef zien gaan als ze dronken waren. Dan willen we anderen domineren en neuken. Het bewuste deel van ons brein lijkt plots helemaal uitgeschakeld.”

De films van Gaspar Noé hebben altijd voor controverse gezorgd. Voor velen is hij een cultheld, anderen vinden hem een provocerende charlatan. Ondanks Noés virtuoze filmstijl hebben heel wat critici geen al te hoge pet van hem op. Maar dat lijkt met Climax te veranderen: al van bij zijn première in de Quinzaine des Réalisateurs in Cannes kreeg de film een sterrenregen over zich heen. Noé is verrast: “De kranten die mijn vorige films afbrandden, zeggen nu plots dat ik mijn beste film ooit heb gemaakt. Soms begin ik me zorgen te maken: is Climax wel provocerend genoeg?” De snor kan zijn brede grijns niet verbergen.

Blut

Dit mag dan Noés meest bejubelde film zijn, hij begon er wel aan om de slechtst denkbare reden: “Ik was helemaal blut – soms zit ik een heel jaar dvd’s te kijken en filmposters te kopen, en is het geld plots op –, dus ik had dringend een nieuw project nodig”, lacht de regisseur. “Ik stond eigenlijk op het punt om mijn ziel te verkopen: ik ging een parfumreclame regisseren, terwijl ik parfum werkelijk het meest nutteloze product ter wereld vind. Maar gelukkig viel die opdracht op het laatste moment nog in het water. Toen heb ik mijn producers overtuigd om hun eigen geld in Climax te investeren. Ik had nauwelijks een script, we hebben de hele film in vijftien dolle dagen bij elkaar geïmproviseerd. Gewoon door elke take opnieuw te blijven draaien tot het helemaal klopte. Sommige takes van 10 minuten hebben we 16 keer overgedaan. Jep, ik ben een chaoot.”

'Climax' speelt op 16 en 17/10 op Film Fest Gent, en loopt vanaf 21/11 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden