Vrijdag 24/01/2020

Interview

Gael García Bernal: "In brieven aan mijn eerste liefjes misbruikte ik de gedichten van Neruda"

García Bernal in Neruda: "Zijn schreeuw om rechtvaardigheid ging over alle grenzen heen." Beeld rv

Ooit gebruikte Gael García Bernal de verzen van Neruda om meisjes te versieren, nu speelt hij mee in de verfilming van zijn leven. "Ik ben verliefd op regisseur Pablo Larraín, niemand anders zou dit voor mekaar krijgen."

Al toen hij een kind was, was Gael García Bernal in Mexico een bekend gezicht. De wereldfaam kwam pas begin de jaren 2000. Toen maakte hij indruk in kleinoden als Amores perros, Y tu mamá también en The Motorcycle Diaries. En met goedgekozen rollen in films van topauteurs als Iñárritu, Almodóvar en Gondry bleef hij een grote naam.

Dat ook Neruda van Pablo Larraín een uitstekende film geworden is, is voor een groot deel aan hem te danken. Bernal leidt er de klopjacht op de Chileense dichter Pablo Neruda.

Na No is dit de tweede keer dat u met Larraín samenwerkt. Geen toeval, vermoedelijk?

"Een film over poëzie maken, het is als je nek onder een guillotine leggen terwijl het touw ieder moment kan knappen. Niemand anders dan Pablo krijgt dat voor mekaar. Ik ben heel tevreden. Ik ben verliefd op de man. (lacht) Ik beschouw hem als een broer en een vriend, en tegelijk is hij mijn held. We hangen wekelijks wel een keertje met elkaar aan de lijn om over ditjes en datjes te praten."

"Maar op een keer zei hij: 'Dit is geen vriendschappelijk telefoontje, het is een werktelefoontje. Weet je nog, dat Neruda-project waar ik het met jou over gehad heb? Ik ga het doen. En ik wil dat je er deel van uitmaakt.' Ik wist nog niet wat ik precies zou moeten doen, maar ik was al aan het kraaien: 'Ja, ja, ja!' En toen zei hij: ik wil dat je de politieman speelt die achter Neruda aangaat. 'Ja, nog beter!' Ik wil altijd ja zeggen op alles wat hij me voorstelt."

Zonder het script gelezen te hebben?

"Ja, ik behoor niet tot de acteurs die hun rollen kiezen op basis van het script. Doe dan gewoon Romeo and Juliet of een van die vele prachtverhalen die altijd op verfilming liggen te wachten. Het gaat om de interpretatie van het materiaal, de visie. Ik heb nu twee keer met Pablo gewerkt, en beide films zijn veel rijker geworden dan ik op papier had kunnen vermoeden."

"Met hem werken is als een foto nemen met een analoge camera. Je drukt af en ziet pas wanneer de foto ontwikkeld is wat er precies op staat. Beide keren toen ik voor het eerst de film zag die we gemaakt hadden, dacht ik: ik was erbij, maar hoe heeft hij dat geflikt? Hij slaagt erin op een boeiende manier gevaarlijke vragen te stellen."

Is het dat wat u in een regisseur zoekt: moed?

"Ja, en ook iemand die mijn durf aanwakkert. Ik kan gewoon meer mezelf zijn in zijn omgeving. Pablo is iemand met wie ik van een klif zou springen. Ken je dat gevoel? Je springt eerst samen van een wipplank en je daagt mekaar voortdurend uit. En opeens sta je samen aan de rand van een klif. De ene zet de eerste stap, en nog voor hij de tweede zet, springt de andere al mee. En beneden schreeuw je van de pret door de opwinding die je hebt beleefd."

Gael Garcia Bernal. Beeld Corbis via Getty Images

In welke mate was Neruda deel van uw leven?

"Als je opgroeit in een Spaanstalig land, krijg je vroeg of laat met Neruda te maken. Ik misbruikte zijn gedichten toen ik brieven schreef aan mijn eerste liefjes. En zag meteen dat niemand ertegen bestand was. Hij schreef die liefdesverzen toen hij twintig was. Hij zag er zelfs niet goed uit en had hooguit met twee meisjes geslapen. Maar hij sprak alsof hij al zes keer gescheiden was en negentig kinderen rondlopen had. Allemaal fantasie."

"Toen al was duidelijk dat niemand over zijn verbeelding beschikte. Later zette hij die verbeelding in om een stem te geven aan de woede van het volk, en zijn schreeuw om rechtvaardigheid ging moeiteloos over alle grenzen heen. Neruda wou de wereld voor iedereen beter maken. Eigenlijk had hij een heel romantische visie op het leven."

Hoe speels en poëtisch ook, Neruda is ook een politieke film. Zoals zo veel van uw werk. U speelt ook de hoofdrol in Mozart in the Jungle, een sitcom die u in New York draait.

"Net als zovelen die meteen riepen dat ze zouden emigreren toen Trump won, dacht ik er ook even aan om te stoppen met werken in de VS. Maar je kunt niet alle Amerikanen over dezelfde kam gaan scheren. Het goede van de verkiezingsuitslag is dat de maskers afgevallen zijn. De maskers van de hypocrisie. Je hebt daar nu een kerel die openlijk racist is, xenofoob en kortzichtig. Hij heeft een slechte smaak en is een verschrikkelijke man."

"Donald Trump vertegenwoordigt alles wat ik verschrikkelijk vind aan de mensheid. Hij is een uitvergroting van al het slechte dat in elk van ons zit. Zijn verkiezing bevestigde wat we eigenlijk al wisten: de Verenigde Staten zijn al lang niet meer onmisbaar in onze levens."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234