Dinsdag 18/01/2022

MuziekUitgezongen

Gaat ‘Lola’ van The Kinks over een blondine met een stoppelbaard?

The Kinks-zanger Ray Davies, ergens begin jaren zeventig. Beeld Michael Ochs Archives
The Kinks-zanger Ray Davies, ergens begin jaren zeventig.Beeld Michael Ochs Archives

‘Lola’ van The Kinks betekende in 1970 een revival van de Britse groep in de VS. Maar wie was die ‘woman that talked like a man’ over wie Ray Davies zingt nu eigenlijk?

Katia Vlerick

‘Well, I’m not dumb but I can’t understand / Why she walked like a woman but talked like a man / Oh my Lola / La-la-la-la Lola’. Toen The Kinks, de groep rond de broers Ray en Dave Davies die in de jaren zestig de origineelsten aller Britrockers waren, in 1970 een nieuw decennium intraden met de single ‘Lola’, was er van androgyniteit in de Britse popmuziek amper sprake. Die voorzet werd pas later in de jaren zeventig gegeven, door David Bowie en Marc Bolan van T. Rex.

Waar haalde Ray Davies - die in ‘Lola’ over zichzelf zingt: ‘Well, I’m not the world’s most masculine man / But I know what I am and I’m glad I’m a man’ - dan de inspiratie voor een song over wat we vandaag een transvrouw zouden noemen, maar in die vroege jaren zeventig nog een travestiet of transseksueel?

In de officiële autobiografie van The Kinks van Jon Savage uit 1984 stond de uitleg van Ray Davies die we lang als de enige echte moesten beschouwen. Davies haalt in dat boek herinneringen op aan een avond waarop The Kinks in een club wat mensen leerden kennen. De bende belandde op het appartement van Kinks-­manager Robert Wace, waar de drank rijkelijk vloeide. Wace zette het op een dansen met een zwarte vrouw, en fluisterde in Davies’ oor “I’m really onto a thing here”, vrij te vertalen als ‘dat is hier in de sjakosj’. Tegen zes uur ’s morgens viel het eerste daglicht in het appartement, waarop Ray tegen zijn manager zei: “Maar heb je die stoppelbaard op haar kin al gezien?” “Ja”, zou die geantwoord hebben, maar volgens Davies was Wace intussen zo dronken dat hij die stoppels niet eens meer kon zien.

Cherry cola

Een andere these die in 2004 door Rolling Stone werd geopperd, is dat ‘Lola’ in feite een ode was aan Candy Darling, de Amerikaanse dragqueen die tot de entourage van Andy Warhol behoorde en met wie Ray Davies iets gehad zou hebben. Dezelfde Candy Darling dus over wie Lou Reed zo breekbaar zingt in ‘Walk on the Wild Side’: ‘Candy came from out on the Island / In the back room she was everybody’s darling’. Davies sprak stellig tegen dat ook hij een song aan haar zou hebben gewijd. Hij gaf wel toe dat hij ooit was gaan eten met Candy Darling, goed wetende dat ze trans was, maar dat er tijdens die ‘date’ zero romantiek in de lucht hing.

In 2016 gaf Ray Davies in muziekblad Q nóg maar eens een andere uitleg: het was wel degelijk hijzelf geweest die eind jaren zestig, in een club in Parijs, aan het dansen was geslagen met wat hem een prachtige blondine leek, tot ze samen het ochtendgloren tegemoet traden en hij haar stoppelbaard zag. Over wat er daarna gebeurde, hield hij de lippen stijf op elkaar.

Het enige vervolg dat wij kennen, is dat ‘Lola’ The Kinks voor het eerst sinds ‘Sunny Afternoon’ uit ’66 weer een hit in de VS bezorgde. En dat de song bij ons jarenlang thé dansants opvrolijkte, waar de Vlaamse jeugd in de roes van de nacht enkel hoorde dat The Kinks ‘Lola’ lieten rijmen op ‘cherry cola’, en zich om de rest van de tekst vooral niet bekommerde.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234