Maandag 23/09/2019

Fuse

Fuse, de film: "Niemand zat te wachten op een technoclub in Brussel"

Red Bull Elektropedia presents FUSE The History of Belgium’s Premier Techno Club. Beeld RV

Dave Clarke, Laurent Garnier, Chris Liebing. Allen hebben ze een hechte band met Fuse. De Brusselse technoclub was de eerste in zijn soort. Nightlifeplatform Red Bull Elektropedia draaide er een documentaire over, vanaf vandaag online te bekijken.

“Als u geen geregeld discotheekganger bent, kent u waarschijnlijk niet de allerlaatste dansrages. En dan is het fenomeen van de housemuziek u misschien wat vreemd. We hebben het dan over dreunende, repetitieve muziek die computerachtig klinkt. U zal er misschien niet van houden, maar velen zijn er die dat wel doen.”

Op zaterdag 16 april 1994 opent ’s lands allereerste technoclub Fuse in Brussel. Wanneer het VTM Nieuws er een item aan wijt, moet anker Dany Verstraeten het genre nog uitleggen aan de kijker. Dreunende, repetitieve muziek, dus.

Het fragment is de opener van de documentaire Fuse: The History Of Belgium's Premier Techno Club, gemaakt door Red Bull Elektropedia. Daarin komen grote dj’s als Dave Clarke, Laurent Garnier en Chris Liebing aan het woord, maar natuurlijk ook de mensen achter de legendarische danstempel.

Beeld RV

“Ik dacht: de wereld zit te wachten op een technoclub”, vertelt mede-oprichter Peter Decuypere in het begin van de docu. “Maar hoe fout kon ik zijn.” Nee, de opstart van Fuse liep niet van een leien dakje.

Decuypere: “Het was een misinschatting van het fenomeen. In de middens waar ikzelf vertoefde, was techno groot. Op dat moment bestond er nog nergens in Europa een technoclub, of toch geen club die wekelijks open was. Ik geloofde dat er een draagvlak was, maar mijn wereld is niet noodzakelijk dé wereld. (lacht) In de begindagen kwamen er zo’n 200, met wat geluk 220 mensen op zaterdagavond naar Fuse. In een club die dus half leeg was.”

Fuse-oprichter Peter Decuypere in 'FUSE The History of Belgium’s Premier Techno Club'. Beeld RV

Laurent Garnier, dj met Franse flair

Het eerste half jaar was zwaar. “We hadden het voortdurend over opgeven,” klinkt het in de documentaire. “Dj’s kostten toen nog niet zo veel als nu, maar we moesten ze wel telkens invliegen”, zegt Decuypere. “Vaak hadden we line-ups die ons 4.000 euro kostten. Maar met 200 klanten aan tien euro inkom, blijf je dan met een grote put zitten. En dat week na week.”

De eerste flyer van Fuse. Beeld RV

Die eerste clubbers bleken trouwe clubbers, en kwamen uit het hele land, maar ook uit Frankrijk. “De Franstaligen zijn altijd een belangrijke factor geweest in het uiteindelijke succes”, zegt Decuypere. “Iemand die zeker mee heeft gezorgd voor de ommekeer was Laurent Garnier. Een dj met charisma, die stond te swingen. Een knappe gast met Franse flair, waar de vrouwen graag naar kijken. En laat ons eerlijk zijn: goede muziek en vrouwen op de dansvloer, dan heb je een club.”

Helaas, Laurent Garnier wou aanvankelijk niet meer naar België komen, na enkele slechte ervaringen. “Elke week trok ik naar Parijs om hem te overtuigen, intussen begon Fuse een reputatie te krijgen. En uiteindelijk hapte hij. Toen hij kwam draaien, hebben we voor het eerst geld verdiend.”

Gratis balpen mét Fuse-logo

Vandaag wordt Fuse mede gerund door Nick Ramoudt, zelf een trouwe klant uit de begindagen. “Die club zat op zoveel manieren compleet juist”, zegt hij in de docu. Wat bedoelt hij daarmee? “De muziek zat juist, het type volk zat juist. Door de positionering en programmatie trok het gelijkgestemde mensen aan.”

Ramoudt: “In het pre-social media tijdperk was clubben een happening met een vrij hoge drempel. Je kon nergens reviews lezen over hoe het eraan toeging. Gelukkig was Fuse geen club met problemen, iedereen werd er op dezelfde manier behandeld. Je kon je niet afzonderen als je meer geld had, er waren geen huisdealers die onder bescherming stonden van de portiers. En die portiers rosten niemand af. Ze waren gewoon vriendelijk, hulpvaardig en meertalig, ze voerden zelfs eerste hulp uit als je je bezeerde. Ongezien in de jaren negentig.”

Fuse-uitbater Nick Ramoudt in 'Red Bull Elektropedia presents FUSE The History of Belgium’s Premier Techno Club'. Beeld RV

Die gemoedelijkheid trekt Ramoudt zelfs door naar de dj’s. “Wou je weten welke plaat er op dat moment opstond, schreef die de titel op”, zegt hij. “Dan vroeg je eerst aan de bar of je een stukje papier kon lenen. En dan kreeg je een blocnote en een balpen - mét Fuse-logo - die je achteraf mee naar huis mocht nemen. Dat was de trofee van de avond. Ik was zo fier met mijn Fuse-balpen, dat ik er nooit meer mee geschreven heb. Maar ook de aanstekers waren gratis. Kleine dingen die in andere clubs totaal out of the question waren. De helft van de portiers die erbij waren op de openingsavond, werkt hier vandaag nog.”

Geleden onder communautair gehakketak 

Vandaag hoef je niet meer tot de dj-booth te lopen om de titel van een plaat te vragen. Dankzij Shazam is zelfs de blocnote overbodig. Maar toch deze gratis tip: de goodies zijn er nog, en je krijgt ze zomaar mee naar huis. En ook de dj’s zijn er toegankelijk gebleven. “Wie gedaan heeft met draaien, moet nog altijd door het publiek naar buiten”, zegt Ramoudt. “Zelfs de grootste, internationale dj’s maken dan tijd om op de selfie te gaan. Ook al vraag ik hen vooraf altijd of ze niet liever onder bewaking willen vertrekken. Die proximiteit is hier altijd gebleven.”

Beeld RV

Fuse heeft altijd goed gedraaid, maar met de nodige ups en downs. “Er zijn periodes waarin het muzikaal wat minder interessant is, en andere genres populairder zijn. De harde kern blijft dan komen, maar de omzet is dan even minder.” Alleen één periode - die eerste zes maanden niet meegerekend - is het echt moeilijk geweest: in 2016, na de aanslagen in Brussel.

“De donkerste periode sinds de oprichting”, aldus Ramoudt. “Er kwam geen geruststellend bericht van de overheid. De metro werd gesloten, want men was niet in staat om ze te beveiligen. Qua signaal kan dat tellen. Muzikaal mocht het dan nog zo interessant zijn, als mensen zich niet veilig voelen, blijven ze weg. Ik neem dat geen enkele klant kwalijk. Maar de overheid en wat communautair gehakketak heeft Brussel toen weggezet als onveilige plek, en wij stonden machteloos aan de zijlijn toe te kijken. Dat was zuur.”

Fuse: The History Of Belgium's Premier Techno Club, nu te bekijken op redbullelektropedia.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234