Dinsdag 23/07/2019

Concertverslag

Frontman Amenra brengt AB Club in trance

Amenra-frontman Colin H. Van Eeckhout doet het solo als CHVE. Beeld Stefaan Temmerman

De frontman van Amenra palmde een volgelopen AB Club in met een apart en gitzwart optreden. Veertig minuten lang bracht Colin H. Van Eeckhout het publiek gisteravond in trance, enkel gebruik makend van zijn stem en een draailier. CHVE: vier letters, vier initialen, een intense reis naar de ziel.

Voor even krachtige als donkere concerten moet je bij de Church of Ra zijn, de gemeenschap die zich rond de Kortrijkse postmetalband Amenra heeft gevormd. Na optredens in kerken, kapelletjes en zelfs een begraafplaats, toonde Colin H. Van Eeckhout zich nu voor het eerst alleen in de AB Club met zijn solo-plaat 'RASA'.

De Brusselse club was omgetoverd tot een duister videobos met kampvuur en kale takken, waarin Van Eeckhout ook een echte vuurschaal aanstak en er zich naast zette. CHVE gebruikte enkel zijn stem, een draailier en een basdrum om de volgepakte zaal op een muzikale reis mee te nemen.

Hoe meer die hurdy-gurdy voller en luider ging klinken, des te dieper raakte je in trance. Gefluisterde woorden wisselden zich af met haast gregoriaanse gezangen. Her en der pikte je een tekstflard op: 'regret', 'break light', nobody'... Van Eeckhout (enkel beschenen met twee zachte spots) legde zijn ziel bloot, als betrof het een pulserende gitzwarte slagader. CHVE bracht muziek om je zorgen te vergeten, dan wel ze des te intenser te beleven.

CHVE had niet meer nodig dan een draailier en een basdrum voor zijn muzikale reis. Beeld Stefaan Temmerman

Aan de einde

Dit was een concert om niet alleen met je oren, maar met je hele lichaam te ervaren. Geen set waarbij je je status op de sociale media ging checken. Bij optredens als deze snapte je waarom Church of Ra soms als een devote sekte, als een kerkgemeenschap wordt aanzien.

Het publiek bleef muisstil staan, op gesloten ogen en knikkende hoofden na. Wie wel naar het videoscherm keek, zag tussen de bomen aan de einder nog een licht branden. Een metafoor voor hoop?

Het publiek bleef muisstil staan, op gesloten ogen en knikkende hoofden na. Beeld Stefaan Temmerman

Van Bach tot drone

Van Eeckhout gebruikte zijn versterkte draailier als een wapen dat tussen drone, folk en orgel lag. Bij momenten voelde het als Bach aan in de weidsheid van een kathedraal, dan weer een zwerm zoemende bijen. Langzaamaan doofde het vuur op het podium, en ging dat op het doek tegelijk harder branden.

CHVE begon zacht een basdrum te bespelen en triggerde die trom ook, als een nieuwe verse onderlaag. Van Eeckhout bleef het muzikale canvas beschilderen met tien varianten van de kleur zwart. Na veertig minuten doofde het videovuur uit, en stopten de repetitieve slagen. Enkel de draailier en een zoemende zanger deden uitgeleide.

Tot ook die met een plotse zucht uitdoofden, en Van Eeckhout in het duister het podium verliet. Geen diepe buiging, geen bisronde. Ook het zaallicht ging slechts zachtjes terug aan. Om je lichaam niet te bruuskeren, na deze intense trip.

In januari speelt CHVE meerdere concerten, samen met Scott Kelly van Neurosis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden