Zondag 25/08/2019

Nieuwe plaat

Franz Ferdinand na de metamorfose: "Ik heb snel de neiging om iets té extravert te maken"

Beeld Cara Robbins

Franz Ferdinand-zanger Alex Kapranos is tegenwoordig blond, en dat is niet de enige metamorfose die de Schotse band onderging. Er kwamen twee nieuwe leden aan boord, en ook de sound van de band is wat veranderd. Ook dat nog.

Aan het aanstekelijke charisma van Kapranos is gelukkig niets veranderd. Hij stapt ons goedlachs tegemoet met nieuwkomer Julian Corrie aan zijn zijde, en opent het gesprek met de wijze woorden van Oscar Wilde: "There is only one thing in life worse than being talked about, and that is not being talked about."

Franz Ferdinand maakt al ruim vijftien jaar muziek en bevindt zich nog steeds niet in de vergeetput. "We zitten in een dankbare positie", licht hij die uitspraak toe. "Er wordt na al die jaren nog steeds over ons gepraat. Er zijn genoeg voorbeelden van hoe het anders had kunnen lopen."

Ze hebben dat doemscenario vermeden door niet altijd uit hetzelfde vaatje te tappen. Een song van Franz Ferdinand herkent u van kilometers afstand, en toch valt de Schotse band zelden in herhaling. Op het nieuwe Always Ascending verandert het vijftal van funkvreters in discokikkers – een transformatie die we alleen maar kunnen toejuichen.

Schotse humor

"Ik wilde koste wat het kost vooruit", blikt Kapranos terug op de opnames van hun vijfde studioplaat. "Toen Nick (McCarthy, gitarist, ELV) zijn vertrek aankondigde, heb ik geen seconde overwogen om te stoppen. Ook de andere twee bandleden wilden doorgaan." Het vertrek van McCarthy kwam niet onverwacht. Hij had eerder al aangegeven dat hij zijn gezin boven de band zou verkiezen. "Daar hadden we alle drie begrip voor. Het is enerzijds jammer, maar anderzijds zag ik dit als een kans om volledig uit te breken."

Franz Ferdinand begon aan Always Ascending met drie en nam na enkele maanden electrotovenaar Julian Corrie (van Miaoux Miaoux) en gitarist Dino Bardot aan boord. "Nee, het is geen toeval dat ook zij uit Schotland komen", grijnst Kapranos. "Ik ben heus geen nationalist, maar alleen al om die reden hadden ze een voorsprong op de andere muzikanten die zich hebben aangeboden. En zeker omdat ze beiden van Glasgow zijn. Je moet weten dat Glaswegians nogal een apart geval voor humor hebben. Ik kan je verzekeren dat je hoorndol zou worden als je een dag met ons zou optrekken. We kunnen, euh, choquerend uit de hoek komen. Daarom functioneren we het best wanneer we door gelijkgestemden zijn omringd."

De platenhoes van 'Always Ascending', de vijfde plaat van Franz Ferdinand. Beeld rv

De leider van de Schotse popgroep benadrukt wel meteen dat humor niet het enige criterium was in de zoektocht naar nieuwe muzikanten. "Toen we hadden beslist om de band uit te breiden, vond ik het vooral belangrijk om iemand te vinden met wie het op persoonlijk en emotioneel vlak klikt. Het boeit mij niet zozeer welke muzikale achtergrond Julian en Dino hebben, de groepssfeer primeert." 

Corrie moet lachen om de woorden van zijn frontman en bevestigt dat de sollicitatie zich vooral beperkte tot lange, dronken nachten. "De eerste keer dat we elkaar ontmoetten, aten we curry, dronken we bier en reden we naar Alex' huis in Zuid-Schotland, waar een vervolg kwam aan onze kroegentocht. Ik had nog geen noot gespeeld, en ik voelde mij meteen een volwaardig bandlid."

Grove borstel

"Wist je dat de eerste keer dat ik de demo's van het album hoorde, ik ze allemaal heb beoordeeld op tien? Ik heb dat kladblok thuis ergens liggen", zegt Corrie plagerig tegen het boegbeeld van Franz Ferdinand. Na enkele minuten kibbelen zijn ze het ermee eens dat het verschil tussen de demo's en het uiteindelijke resultaat groot is. "In de eerste fase was het merendeel van het materiaal te machinaal. Het doel was net om een menselijke plaat te maken, door het album van a tot z live op te nemen."

"We wisten op voorhand dat we voor compacte en dansbare muziek wilden gaan", pikt Kapranos in. "Er lag een wit blad. Het gevoel dat het alle kanten kon uitgaan was bevrijdend." Eerste singles 'Always Ascending' en 'Feel The Love Go' klinken als een kruisbestuiving tussen Franz Ferdinand, The Rapture en LCD Soundsystem. "Julian doet onder zijn pseudoniem Miaoux Miaoux zeer interessante dingen met elektronica. Hij heeft veel nummers onder handen genomen, zijn invloed is groter dan je denkt."

De andere geheime wapens van Franz Ferdinand zijn Sam Potter van Late Of The Pier en producer Philippe Zdar (Cassius, Phoenix, Beastie Boys). Zeker die laatste is verantwoordelijk voor het nieuwe geluid. "Van de vijf platen die we hebben gemaakt, vertoont Always Ascending de meeste raakvlakken met ons debuut. Het is geen studiowerk, eerder een spontane bevalling, en daar heeft deze producer een groot aandeel in. Ik heb nogal snel de neiging om dingen te overdenken, om een nummer té extravagant te maken. Philippe ging vervolgens met de grove borstel door de muziek. Hij herleidt een song tot de essentie. Op 'Lazy Boy' stond mijn favoriete pianoriedel van de hele plaat. 'Dat knip ik eruit', besliste hij kordaat. Ik heb dagenlang aan een strijkersarrangement gewerkt dat de plaat niet heeft gehaald. Al die moeite voor niets! (schatert) Maar serieus, Philippe heeft echt het onderste uit de kan gehaald", zegt Kapranos.

Heeft Franz Ferdinand na vijf platen nog grote wensen? "Als beginnende band hoop je minstens één hit te scoren. Vandaag ga ik daar geen grote uitspraken over doen. We zijn nog steeds hongerig en benieuwd naar wat de toekomst brengt. Dat is het enige wat telt."

Always Ascending van Franz Ferdinand is uit bij V2 Records. Ze spelen op 28/2 in Vorst Nationaal, Brussel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden