Vrijdag 14/05/2021

FilmrecensieNomadland ★★★★★

Frances McDormand vindt de weg naar je hart in ‘Nomadland’

Frances McDormand vertolkt op briljante wijze het hoofdpersonage Fern in 'Nomadland'. Beeld TMDB
Frances McDormand vertolkt op briljante wijze het hoofdpersonage Fern in 'Nomadland'.Beeld TMDB

Drievoudige Oscarwinst maakt nog geen meesterwerk, maar het onvergetelijke Nomadland is dat wel. Chloé Zhao’s bedrieglijk eenvoudige roadmovie balanceert tussen fictie en documentaire, dood en leven, geestdodende seizoensarbeid en spirituele bevrijding.

In 2011 werd het Amerikaanse stadje Empire compleet van de kaart geveegd. Figuurlijk dan: toen de lokale gipsmijn dichtging, moesten alle werknemers – die de volledige bevolking uitmaakten – ophoepelen, en werd zelfs de postcode van Empire definitief uit de registers gewist. Fern (Frances McDormand), het fictieve hoofdpersonage van Nomadland, is op dat moment net haar man verloren. Door niets nog gebonden, propt ze haar meest dierbare bezittingen in een busje en trekt ze de baan op. Het begin van een lange reis doorheen de desolate “flyover states” van de VS, van het ene slechtbetaalde jobje naar het andere.

Helemaal alleen is ze niet. Langs de weg ontmoet ze tal van sprankelende eigenzinnigaards die haar even gezelschap houden – bijna allemaal zijn het echte nomaden die regisseur Chloé Zhao (The Rider) recht uit het gelijknamige non-fictieboek van Jessica Bruder plukte. Nomadland is een portret van hun way of life.

Ratrace

De film gaat de hardheid van hun bestaan niet uit de weg, maar weigert om deze eigenzinnige zielen op wielen – de meesten trokken erop uit nadat ze alles verloren door de economische crisis van 2008 – als slachtoffers af te schilderen. De film toont hen ook als winnaars, pioniers die het systeem verslagen hebben door uit de ratrace te stappen. Een prachtige anekdote over een man die plots stierf, terwijl de zeilboot waarvoor hij zolang gewerkt had op de oprit stond te wachten, zet de kijker aan het denken over zijn eigen levenskeuzes.

De authenticiteit waarmee Zhao haar personages hun hart laat uitstorten, is ontroerend en ontluisterend, en haar kritiek op de immense gaten in de Amerikaanse sociale zekerheid niet mals. Maar wat Nomadland echt onvergetelijk maakt, is de emotionele weg die Fern doorheen de film aflegt. Haar reis door het hart van Amerika is ook een metafysische trip. Want niet alleen is ze haar huis kwijtgespeeld, ook haar man is voor altijd verdwenen. In de overweldigende, miljoenen jaren oude landschappen die Fern doorkruist, zoekt ze ook naar een spoor van haar oneindige liefde voor hem. Wij zaten aan het eind van de film dan ook met een krop in onze keel die niet zou misstaan tussen de enorme rotsformaties van South Dakota.

‘Nomadland’ is vanaf 30/04 te bekijken op Disney+ .

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234