Zaterdag 06/03/2021

DM ZaptPretend It's a City

Fran Lebowitz verheft negativisme tot een olympische discipline

Fran Lebowitz, cassant en ongemeen grapping in 'Pretend It's a City'. Beeld Netflix
Fran Lebowitz, cassant en ongemeen grapping in 'Pretend It's a City'.Beeld Netflix

Dirk Leyman zet de blik op oneindig. Vandaag: Pretend It’s a City.

Een excentrieke brompot? Een overjaarse stand-upcomedian? Of een sarcastisch orakel? Wie per toeval in de Netflix-miniserie Pretend It’s a City tuimelt, krabt zich ongetwijfeld één volle minuut in de haren. Wie is toch deze cassante maar ongemeen grappige dame met haar schildpadbril, schorre stem en Calder-manchetknopen? Een wandelende klaagmuur, zo lijkt het, gehuld in een loodzware overjas, sjokkend op cowboyboots door New York. Maar wél begiftigd met een wittyness waarmee ze zelfs Oscar Wilde een poepje kon laten ruiken. 

Fran Lebowitz (70) is een onverwoestbaar unicum. Aaibaar ziet ze er niet bepaald uit. Toch charmeert ze. In de zevendelige docu, geregisseerd door bewonderaar Martin Scorsese, jakker je voort op het staccato van haar scherpgetande tong. Lebowitz publiceerde ooit twee essaybundels (Metropolitan Life, 1978 en Social Studies, 1981). Sindsdien kampt ze met wat stilaan ’s werelds langdurigste writer’s block moet wezen. Geen nood. Frances Ann (kortweg ‘Fran’) komt aan de kost met public speaking en vermakelijke conferences. “Dat wilde ik mijn hele leven. Mensen vragen mijn mening. Ik geef ze en niemand mag me onderbreken.” 

Verder doodt Lebowitz de tijd met het genadeloos observeren van haar stadsgenoten, met roken en verwijlen in haar bibliotheek met 10.000 boeken (“Ik hou niet van werken, want ik lig graag op de bank te lezen.”). En zich op superieure wijze te ergeren: “Ik was altijd al snel geïrriteerd maar nu ben ik constant razend.” Lebowitz verheft negativisme tot een olympische discipline, net als doelloos ‘rondhangen’. Essentieel, want ja, “mensen die zitten te roken, te drinken, te eten in cafés en restaurants, dat is de geschiedenis van de kunst.” Alomtegenwoordig is Lebowitz in de Big Apple, de weerbarstige stad die ze zowel verguist, op de vingers tikt als aan het hart drukt.

Lebowitz, die techniek en sociale media schuwt als de pest, is een meningenmitraillette. Wonderbaarlijk genoeg treffen haar woordenkogels constant raak, of het nu gaat over geld, sporthaat, openbaar vervoer, vliegreizen, boekenliefde of hedonisme: “I have no guilty pleasures, because pleasure never makes me feel guilty.” En toch. Misschien wel de ontroerendste fragmenten zijn die waarin Lebowitz – ex-taxichauffeur en schoonmaakster – haar harnas van vileine humor aflegt én in haar ziel gluurt. Scorsese laat de verbale krachtpatser bovendien genereus gloriëren, doorspekt met welgekozen archiefmateriaal.

Bon, een boek schudt Lebowitz wellicht niet meer uit haar mouw. Een best of van haar oneliners dan? Moet kunnen. Eén tip: doseer de afleveringen. Want Frans spervuur van snedigheden omsingelt je soms als een bataljon opdringerige drones. Maar God, wat krijg je duivelse zin om instant een ticket naar New York te boeken – vijfendertig testwissers in je neus of niet.

Pretend It’s a City, nu op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234