Donderdag 02/04/2020

Fotografie

Fotoreeks: het wachten vereeuwigd door Magnum-fotograaf Harry Gruyaert

Las Vegas, 1982. Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE.

De Belgische Magnum-fotograaf Harry Gruyaert (78) wijdt zijn nieuwe boek aan luchthavens. Hij heeft een zwak voor passagiers die gewoon maar wat de tijd zitten te doden. 

Het indrukwekkende fotoboek Last Call bevat beelden waar de levendige ­kleuren en de uitgekiende composities de cleane ­vormen van de hedendaagse lucht­havens ruimschoots compenseren. Maar dat Harry Gruyaert daar een heel boek aan wijdt, heeft minder met een vaststaand idee dan met zijn typische werkmethode te maken. “Ik werk eigenlijk nooit vanuit een bepaald idee, maar voel me al lange tijd aangetrokken door mensen die ergens staan te wachten”, vertelt hij aan de telefoon vanuit zijn woonplaats Parijs. “Om die reden heb ik de voorbije dertig jaar ook veel foto’s in ­stations gemaakt. Wat me daarbij ook erg boeit, zijn de architectuur en het licht.”

Lapland, Ivalo, 1992.Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE

Luchthavens zijn plaatsen van gecondenseerde emoties, waar mensen blij zijn als iemand aankomt of droevig als een geliefde ­vertrekt. “Dat aspect sprak me niet zo aan, ik heb vooral het wachten gefotografeerd. Er is maar één foto van een aankomsthal, waar iedereen staat te ­wachten met een pancarte in de hand.”

Madrid, 2010.Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE

Het was overigens in een aankomsthal in Japan dat hem iets erg bijzonders overkwam. “Er stond iemand te wachten met een paneel met daarop de naam Xavier Barral: zo heette mijn ­vroegere uitgever, die intussen overleden is. Dat was een schok. Ik ben even blijven kijken en ­uiteindelijk kwam er iemand aan die fysiek erg op hem leek. Een heel vreemde situatie was dat.”

Sevilla, 2002.Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE

Wie zijn werk kent, weet dat Gruyaert altijd al geïnteresseerd is geweest in industriële sites en architectuur. “Die interesse is er al doende gekomen, want ik ben nooit iets anders geweest dan een fotograaf. Ik kijk gewoon graag. Op de trein is iedereen met zijn gsm bezig, maar ik kijk rond. Of uit het raam.”

Ik wil weten of hij met het ouder worden een betere fotograaf is geworden. Zijn blik is immers gerijpt. Hij moet er even om lachen. “Dat is ­moeilijk te zeggen”, antwoordt hij bescheiden. “Wat wél beter is geworden is, zijn mijn ­afdrukken omdat de techniek zo veranderd is.”

Parijs, Charles De Gaulle, 1985.Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE

Gruyaert mag dan een carrière hebben waar weinigen mee kunnen concurreren, van zijn vader mocht hij eigenlijk geen fotograaf worden. “Hij vond het geen serieus metier en hij vond fotografen ook geen serieuze ­mensen. Uiteindelijk mocht ik van hem toch naar een gespecialiseerde school – waar ik overigens niks over ­fotografie geleerd heb. Maar ik ging vaak naar de film, daar heb ik heel veel van opgestoken.”

Ooit liet hij zich ontvallen dat fotografie is zoals de jacht of de visvangst: je moet geluk ­hebben. Meent hij dat nog altijd? “Zeker. Fotografie is zoeken naar geluk. Dat is ook het grote mysterie: waarom lukt het soms en soms helemaal niet?”

Osaka, gebouw van Renzo Piano, 1997. Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE

Hij heeft intussen een leeftijd bereikt waarop de meesten met pensioen zijn. Maar dat is voor hem absoluut niet aan de orde. “Ik voel me nog steeds 30, de curiositeit is er nog altijd. Mijn veel jongere assistenten kunnen me vaak niet eens ­volgen.”

Harry Gruyaert, Last Call, uitgeverij Thames & Hudson, 96 p., 39,99 euro. De beelden worden volgende week getoond op Paris Photo, bij de Antwerpse galerie Gallery Fifty One, parisphoto.com

Santiago de Compostela, 1998.Beeld ©Harry Gruyaert/magnumphotos Courtesy Gallery FIFTY ONE
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234