Donderdag 18/08/2022

MuziekrecensieFlorist

‘Florist’ van Florist: tussen molensteen en vuurvliegje ★★★★☆

null Beeld rv
Beeld rv

Hoe zuiver je schoonheid uit verlies? Emily Sprague zoekt onverminderd naar een antwoord. Met deze titelloze plaat van Florist komt ze dichtbij, aanschurkend tegen de erfenis van Big Thief en Sparklehorse.

Gunter Van Assche

“She’s in the birdsong”, klinkt het ergens met een gesmoorde snik. “She will not be gone.” Het verdriet is nog steeds niet bezworen. Maar Emily Sprague klinkt sereen, alsof de frontvrouw stilaan vrede leert nemen met een verlies dat je eigenlijk nooit meer aanvult. Met deze prachtplaat wuift ze haar moeder andermaal uit. Die stierf een paar jaar nadat Sprague zélf zwaargewond raakte bij een ongeval. Dat dubbele trauma spreidde zijn tentakels over twee langspelers, zowel solo als met Florist. De songs lazen niet zelden als delicate doedels uit een dagboek, waarin licht en donker elkaar voorzichtig probeerden aan te raken.

Vandaag bekijkt ze haar verhaal ook al eens vanuit een ander oogpunt. Zo zingt ze ‘Red Bird Pt 2 (Morning)’ vanuit het standpunt van haar vader die herinneringen ophaalt aan de rit naar het ziekenhuis in de nacht dat ze werd geboren, maar ook aan het meetorsen van die morose molensteen die verdriet heet en om beider hals hangt. In het fragiele ‘Dandelion’ schetst Sprague dan weer een dor portret van zichzelf: “The home is a garden that can’t keep me alive.”

Rouw en rauw verdriet vertalen zich naar een ongepolijste, kaduuk klinkende plaat, al priemt het licht ook vaker doorheen de loodgrijze wolken en miezer. Na de opnames van de troosteloze soloplaat Emily Alone (2019) nodigde bloemenmeisje Emily Sprague haar band uit om een maand lang geluiden te verkennen op de veranda van een huis in de Hudson Valley. Op die manier bestaat deze plaat uit field recordings, improvisaties en sessies op regenachtige zomeravonden. Je hoort het bos om het huis ruisen en ritselen, de druppels tikken zachtjes op het dak en vogeltjes fluiten vertwijfeld. In ‘43’ krijg je er meteen ook een beeld van vuurvliegjes bij, vooraleer een rammelende gitaarsolo je richting broeierig onweer stuurt.

Op dit wonderlijke werkje is tristesse slechts één schakering. Songs als ‘Two Ways’ dreigen je gemoed bijwijlen aan het licht te onttrekken, maar net zo goed dragen de instrumentals warme onschuld in zich mee. Het valse walsje ‘Spring in Hours’, waarin blazers binnensluipen, klinkt als iets wat Mark Linkous van Sparklehorse in minder duistere dagen uit zijn mouw had kunnen schudden. En elders glipt een slidegitaar binnen in ‘Feathers’ of verglijdt ‘Sci-Fi Silence’ van retrofuturistische synths naar zachtmoedige tokkelfolk.

Het album wisselt songs af met korte instrumentale intermezzo’s, op eenzelfde manier dat Adrianne Lenker van Big Thief onlangs een dubbelaar opnam. Met dien verstande dat Florist behendiger weet te snoeien. De zomerse hittegolven hebben ons misschien tot halfzachte hippie herleid, maar wij gooien graag bloemetjes naar deze plaat. Wie Big Thief al mooi vond, maar nóg een ietsiepietsie te vrolijk, is hier aan het juiste adres.

Florist – Florist Beeld RV
Florist – FloristBeeld RV

Florist is verschenen bij Double Double Whammy.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234