Zaterdag 07/12/2019

Flip Kowlier scoort als tweede man met veel muziekjes

(Foto: Alex Vanhee) Beeld UNKNOWN

Op de Radio 1-sessies is Flip Kowlier al lang geen onbekende meer. Meer dan eens draafde hij daar op als gast. Maar gisteravond nam de Izegemse songschrijver/hiphopper/rastafari voor het eerst de rol van curator op zich. Al leek het vaker alsof hij zichzelf uitgenodigd had op z'n eigen feestje. Raymond van het Groenewoud, Lesage, Senne Guns, Lady Linn en z'n rappende compadre Serge Buyse kregen immers volop ruimte om te schitteren.

Tot het eind van de week vindt de vierde editie van de Radio 1-sessies plaats in het Amerikaans Theater. Milow beet maandag de spits af, en gisteravond was het de beurt aan Flip Kowlier, die dit jaar z'n tienjarige solocarrière viert op de planken. In dat licht verscheen onlangs een fijne verzamelaar, maar dinsdag werd dat jubileum pas echt luister bijgezet door een intrigerende Radio 1-sessie.

Daarin werden de verschillende facetten van Kowliers werk én persoonlijkheid uitgespit. Met een ingetogen ouverture wist hij je bijvoorbeeld direct bij het nekvel te grijpen. 'Caravan' mag dan niet zo'n direct appeal hebben als de bierfeestklassiekers 'Min Moaten' of 'Welgemeende (Fuck You)', maar in die songs toonde Kowlier dat hij uit het beste crooners-hout gesneden is. "Idderjin is skjif mor ik niet... peizek toch," hoorde je de Izegemnaar zachtjes zingen. Alsof het lot er iets mee te maken had, keilde iemand op dat ogenblik een bierglas keihard tegen de grond. We betwijfelen of het geluid van glasscherven de opnames hebben gehaald, maar het gekras in onze ziel moet ongetwijfeld wél hoorbaar geweest zijn.

Die ingetogen aanpak stond verrassend haaks op de kregelige hiphop die (Serge) Buyse daarna bracht. Wonderwel stoorde dat niet eens. Een messcherp 'Skrap'n wik da nie past' kon de bravoure verdedigen waarmee de rapper was opgekomen ('Welkom ip mien concert') en ook 'Bus'n in Borneo' overtuigde met geestige rhymes en beestige beats. En passant kreeg dranksponsor Palm er nog eens van langs: "Kattenpis", huiverde Buyse, waarna hij plagerig een flesje Jupiler aan z'n lippen zette.

De gortdroge humor van Buyse en Kowlier deed overigens het beste vermoeden voor de hereniging van 't Hof van Commerce. Die humor bleek overigens het grappigste bindmiddel in de set. Zo grossierde Kowlier een avond lang in laconieke oneliners.
Een voorbeeld? "Flip, je hebt groot Gent meegebracht," zocht Luc Janssen vruchteloos naar een rode draad doorheen de sessie. Waarop z'n gesprekspartner doodleuk antwoordde met "Boh ja, als je Brugge kunt meerekenen."

Hoe kon je natuurlijk de naar de Reien uitgeweken klasbak Raymond van het Groenewoud vergeten! Met hem in de rangen kleurden charmante classics als 'Warme Dagen' en Meisjes' de avond. Maar nog meer beklijvend was het intimistische 'Kind Van Het Weekend'. Daarmee schreef Raymond het Lijflied voor Gescheiden Vaders: triest en grappig tegelijk. Maar vooral triest.
Ook sterk was 'Ik Onthoud Het Niet', met Kowlier aan de elektrische bas. Zingen deed hij eigenlijk weinig met z'n gasten. Jammer misschien, want het bleek bijzonder fijn verdwalen in de straten van Kingston tijdens 'Is It Love' van Bob Marley - een duet van Kowlier met Lady Linn. Die twee zochten later ook nog samen de boezem van Dolly Parton, in een heerlijk countrynummer.

Méér sterke covers? Die kreeg je van Peter 'Moiano' Lesage, die voortaan onder z'n achternaam muziek maakt. Met een verrassende versie van 'Be Thankful For What You Got' van Massive Attack wist deze huurling zich uit de schaduw van z'n broodheren te werken.

Ook 'Geboren Voe Te Leven' bleek een uppercut in de set: Patrick Hernandez' balzaalhit werd omgebouwd tot een zwoel 70s-nummer waarin Californische stranden spontaan in je geest opdoemden, net als eindeloze snelwegen met een ondergaande zon. En laten we eerlijk zijn: is dat niet lichtjaren beter dan het beeld van doffe ellende en leeggelopen dancings die 'Born To Be Alive' meestal opwekt?

Senne Guns won bij voorbaat de sympathie van het publiek, dankzij z'n vader die hem vanuit het nachtelijke Shanghai aanmoedigde via een bericht op de Radio1-site. De radiotechnicus en toetsenist van Tomàn - "een jonge Robert Long", noemde Janssen hem nog - bleek gelukkig evenzeer te beschikken over een resem ijzersterke songs, waarmee hij die sympathie eeuwig verdiende.

'Goudvis' kreeg luide bijval, en met 'Zovele Mooie Vrouwen' lonkte hij zowaar naar Raymond van het Groenewoud.

Kortom: een mooie avond als besluit voor tien jaar Flip Kowlier. Een decennium waarin zijn liedjes heel wat nuttige inzichten verschaften. Dat huilen in bad een vorm van besparing is, bijvoorbeeld. Dat TLP de pornoking van Vlaanderen is. Maar ook: dat niet alleen Raymond van het Groenewoud "van veel muziekjes houdt" en daarmee in de moedertaal wegkomt. Hopelijk bergt Kowlier die solojas niet voor heel lang op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234