Zondag 17/11/2019

Albumrecensies

FKA twigs wonderlijke stem, wrange charme en cruisen door Californië: dit zijn de platen van de week

FKA Twigs in The Fox Theater in Oakland, California, 6 november, 2019. Beeld AFP

Een amazone heeft een mirakel gebaard, wrange charme openbaart zich in niemandsland en voorts cruisen we deze week onder de Californische zon met een paar Vlamingen. Alors on danse!

FKA twigs - ‘Magdalene’ ★★★★★

Tahliah Barnett zingt op Magdalene, de tweede plaat die de Britse zangeres-danseres-producer uitbrengt onder het alias FKA twigs. Akkoord: ze kirt, zucht, hijgt en piept ook zoals op haar felgeprezen debuut LP1 van vijf jaar geleden, maar deze keer benut ze alle registers. Fantasierijke producers zoals Nicolas Jaar, Koreless en Skrillex komen haar tegemoet met hortende, industriële elektronicabeats. Laat u zich vooral vervoeren door Barnetts wonderlijke stem vol hartzeer. Ze eert er Kate Bush mee in het titelnummer, maar ook Liz Fraser van Cocteau Twins, verwelkend in digitale ruis. In het hartverscheurende ‘Fallen Alien’ is ze kwetsbaar en venijnig: een grandioze, grootse, gigantische song waar gemanipuleerde koorharmonieën het zwerk inkringelen. In ‘Mirrored Heart’ klinkt ze naakt, gekrenkt en bekrast, zoals Fiona Apple. Ooit viel FKA twigs samen met haar klankarchitectuur, op Magdalene overvleugelt ze zelfs de meest groteske noise. De amazone heeft een mirakel gebaard. 

Laima - ‘Home’ ★★★☆☆

Toen Laima Leyton zes jaar geleden met haar man Iggor Cavalera (ex-Sepultura) en hun kinderen van Brazilië naar Londen verhuisde, voelde ze zich gevangen in een niemandsland: Iggor was op tournee, zij bleef thuis bij de kinderen. Haar gemis en frustraties zette ze om in minimalistische synth-scapes en confessionele poëzie, waarna haar man beats toevoegde. Hun beider invalshoeken – ambientpoëzie en elektronische ritmes – beslaan elk een plaat die wanneer u ze samen afspeelt het volledige verhaal onthullen. De vrienden Stephen en David Dewaele van Soulwax staken productioneel een handje toe en releasen het eindresultaat Home op hun DeeWee-label. De referenties zijn Anne Clarke en Laurie Anderson. Laima’s warme, soms wat wrange muziek, over the fear of living, the crave of leaving”  charmeert beslist. 

blackwave. - ‘Are We Still Dreaming?’ ★★★★☆

“I feel like my heartbeat is produced by J Dilla”, klinkt het in ‘Lowkey’. Mooi zo! De lakmoesproef om knus aan ons hart gedrukt te worden, heeft blackwave. alleszins doorstaan. Maar hun debuut is ook op andere fronten om door een ringetje te halen. Streetwise en sexy. Blue note jazzy en zweterig swingend. Willem Ardui en Jean ‘Jay’ Atohoun kozen een sound die onder de Californische zon kan cruisen, en die in de nineties vast niet had misstaan, zowat ter hoogte van Compton. Maar net zo goed zet de groep haar hakken in 2019. Live blijft blackwave. sensatie zonder weerga, maar ook hun debuut hebben ze niet gemist. Enjoy the wave.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234