Vrijdag 24/01/2020

Filmrecensie

Filmhype wordt schandaal

► Nate Parker (m.) als slavenrebellenleider Nat Turner. Beeld AP

Toen The Birth of a Nation vorig jaar in de VS in première ging, mocht regisseur Nate Parker beginnen dromen van een Oscar. De kritieken waren lovend, de hype was groot. Maar zijn droom werd snel een nachtmerrie.

Na het winnen van zowel de jury- als de publieksprijs op het befaamde Sundance Film Festival werd het uiterst verdienstelijke regiedebuut van de zwarte filmmaker Nate Parker gebombardeerd tot de prent die een einde zou maken aan #OscarsSoWhite. Maar na een schandaal flopte het historische drama in de VS, en de hoop op zelfs maar een Oscarnominatie lijkt zo goed als vergleden.

The Birth of a Nation is een passieproject van Parker, dat hij zelf schreef, regisseerde en - niemand anders wou het doen - produceerde. Hij speelde zelf de hoofdrol en stopte er ook 100.000 dollar van zijn eigen centen in, en het kostte hem negen jaar om rest van het budget van acht miljoen bij elkaar te sprokkelen. Geen fortuin voor een historische prent.

Maar Nate Parker won intussen flink wat advies in - hij kreeg onder meer dertig pagina's tips van Mel Gibson - en was uiteindelijk zelfs zo zelfverzekerd dat hij het project dezelfde naam gaf als de legendarische prent van D.W. Griffith uit 1915. De technische verdiensten van die klassieker maakten er een keerpunt in de filmgeschiedenis van, maar over zijn racistische boodschap zwijgt iedereen liever.

Parkers The Birth of a Nation is een aangrijpende prent, gebaseerd op het verhaal van Nat Turner, die in 1831 een opstand van zwarte slaven organiseerde waarbij zestig blanken om het leven kwamen. Alleen lijkt de Turner uit de film volgens historici in weinig op de echte.

Dramatische plotwending

Wat sowieso klopt, is dat hij een voorname predikant was onder de slaven. En ja, hij organiseerde een opstand waarbij zestig blanken werden vermoord. Maar zoals Mel Gibson dat deed met William Wallace in Braveheart, zo maakte Parker van Turner een haast heilig figuur, ook al start hij zijn revolte pas, wanneer hij wordt geconfronteerd met een verkrachting - een plotwending die Parker puur voor dramatische doeleinden verzon, en dat had hij beter niet gedaan.

In de zomer van vorig jaar kwam plots aan het licht dat Nate Parker en zijn coscenarist Jean Celestin zeventien jaar eerder waren beschuldigd van verkrachting. Parker hield vol dat de seks met wederzijds instemmen plaatsvond, en hij werd vrijgesproken. Celestin werd wel veroordeeld, maar vrijgesproken in beroep. Toen Variety bekendmaakte dat het slachtoffer nadien zelfmoord pleegde, was het hek helemaal van de dam. Parker bleef herhalen dat hij onschuldig was. Maar bij de release waren er verschillende actiegroepen van vrouwen die een stille wake bij kaarslicht hielden ter ere van slachtoffers van verkrachting, en het publiek bleef weg.

Jammer. The Birth of a Nation is soms sentimenteel, en hij schuwt geen clichés, maar als uithaal naar het racisme waar de VS nog altijd van doordrongen is, kan hij zeker tellen.

Van: Nate Parker
Met: Nate Parker, Armie Hammer
Duur: 117 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234