Zondag 31/05/2020

Filmfestival

Filmfestival van Rotterdam: Spoorslags richting vernieuwing

De Belgische film The Land of the Enlightened is genomineerd voor de hoofdprijs in Rotterdam.Beeld Pieter-Jan De Pue

Het Internationaal Filmfestival van Rotterdam (IFFR) blijft als geen ander inzetten op jonge filmmakers. Toch heeft het een nieuwe look, want voor het eerst in acht jaar is er een nieuwe directeur.

"What the fuck heb ik nou weer gezien?" Zo vat Bero Beyer (45), de nieuwe directeur van IFFR, het gevoel samen dat je zou moeten hebben als je op het festival uit een zaal komt. In een interview met De filmkrant voegt hij er onmiddellijk aan toe dat zijn tagline voor het festival de volgende is: 'Het festival van de verrijking'.

Na de grote drie (Cannes, Berlijn en Venetië) volgen Rotterdam en Toronto in de pikorde van de belangrijkste filmfestivals. Die positie heeft IFFR te danken aan zijn onvoorwaardelijke wil om de jonge, onafhankelijke en avontuurlijke auteursfilm te steunen. Het richt resoluut de blik op de toekomst van het medium en toont zin voor vernieuwing.

Maar ondanks de grote bezoekersaantallen - met om en bij de 280.000 bezoekers behoort het evenement tot een van de grootste publieksfilmfestivals ter wereld - klonk er de afgelopen jaren ook kritiek: te groot, te veel films, te weinig belangrijke premières en gasten en een programmering die inhoudelijk te wensen overlaat.

Die criticasters krijgen nu voor een stukje gelijk, want de nieuwe directeur Bero Beyer heeft een aantal veranderingen doorgevoerd. Om Beyer even te situeren: hij was filmconsulent voor het Nederlands Filmfonds en een ervaren onafhankelijke filmproducent. Zo produceerde hij Paradise Now, de eerste Palestijnse film die voor de Oscars werd genomineerd, en Atlantic., een dromerig drama over de roekeloze tocht van een Marokkaanse surfvluchteling.

477 films

De opvallendste aanpassing die hij heeft doorgevoerd, is de vernieuwing van de Tiger Awards, het competitieluik van het festival. Die competitie is teruggebracht van vijftien naar acht films. De prijzen worden niet langer gelijkwaardig over drie films verdeeld; voortaan is er één grote prijs.

Over die beslissing kun je natuurlijk discussiëren. Enerzijds moet die strengere selectie leiden tot een hogere kwaliteit en een duidelijkere profilering, de achillespees van de Tiger Awards. Anderzijds kun je ook de vraag stellen of het festival hiermee niet zijn eigen zwakke internationale positie onderschrijft: het probleem om aan voldoende kwalitatieve en uitdagende films te geraken.

Ook de focus is verscherpt. Vorig jaar was het programma onderverdeeld in veertien secties. Dat is nu overzichtelijker, want herleid tot vier. Wat niet wegneemt dat er nog altijd 477 films te zien zijn, met nieuw werk van Ben Wheatley, Charlie Kaufman, Kurt Russell en Athina Rachel Tsangari.

Als rode draad doorheen het programma is er gekozen voor het thema ID Check. "Dat onderzoekt en toont hoe wij naar onszelf kijken, hoe we met de ander optrekken en hoe we samen een maatschappij kunnen bouwen."

Begrippen als genderkwestie, de alomtegenwoordige camera (maar dan als middel voor sociale cohesie) en het al of niet zelfgekozen verlies van identiteit of de nieuwe anonimiteit komen aan bod. Misschien is het een symbolische zet om in een overgangsjaar van een met zichzelf worstelend festival te kiezen voor een programma dat zich richt op identiteit?

IFFR, nog tot 7 februari.

België boven in Rotterdam

Een van de acht films die meedingen naar de Tiger Award is The Land of the Enlightened, het straffe debuut van de in Gent geboren fotograaf Pieter-Jan De Pue. Het is van 2007 geleden, met Ex Drummer van Koen Mortier, dat er nog een Vlaamse film in competitie zat.

De docufictie van De Pue is in Afghanistan opgenomen, over een periode van zeven jaar. De film volgt groepen kinderen in verschillende regio's van het door oorlog verscheurde land en kijkt doorheen de ogen van deze bandietjes en handelaars in opium, wapens en oorlogsmateriaal naar de rauwe werkelijkheid.

Zondagnacht ging The Land of the Enlightened in wereldpremière op het Amerikaanse Sundance-festival. De film werd er goed onthaald.

De Pue is niet de enige Belg in competitie in Rotterdam. Een van de 23 geselecteerde films in de Tiger Awards voor korte film is One.Two.Three, een middellange muzikale documentaire van Brusselaar Vincent Meessen over het verzet van Congolese intellectuelen in het Kinshasa van 1968.

Andere Belgische films zijn Problemski Hotel van Manu Riche, D'Ardennen van Robin Pront, Les chevaliers blancs van Joachim Lafosse, Préjudice van Antoine Kuypers en Keeper van Guillaume Senez.

Opmerkelijk is de selectie van de eerste twee afleveringen van Bevergem in het programma Episodic/Epidemic, dat "de beste voorbeelden toont van reeksen die de episodische vorm onderzoeken in film en televisie".

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234