Maandag 15/08/2022

AchtergrondRock Werchter

Festivals na corona: ‘Ben ik écht overprikkeld of ben ik hier gewoon te oud voor?’

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Zijn we na corona verleerd hoe je het arsenaal aan prikkels dat een festival op je afvuurt verwerkt, of zijn sommigen gewoon te oud geworden?

Katrin Swartenbroux

“Ik betrap mezelf erop dat ik wel vaak aan mijn zetel moet denken. En of ik misschien nog een grotere zetel moet kopen, een met van die herstelbare hoofdsteunen.” Lennert (26) ziet er nochtans nog fris uit, zijn jeugdigheid gunt hem nog wat weerstand in de huid onder zijn ogen, maar hij beweert zelf het allerminst te zijn. “Ik denk dat ik vanavond zelfs om half tien naar huis ben. Het is confronterend, man: die twee jaar hebben echt wel damage gedaan. Ik wérk in de muzieksector, ik ben elke dag met muziek bezig, in 2019 sliep ik zelfs nog op de camping – op de cámping – en nu kom ik thuis na een festivaldag en moet ik eerst nog even een filmsoundtrack beluisteren om te ontprikkelen.”

Tot de dood

De zin is in al haar mogelijke versies al onder de vingers gepasseerd, maar blijft ondanks slijtsporen wel overeind: na alle miserie van de voorbije jaren is de festivalzomer met Rock Werchter eindelijk, officieel, opnieuw, halleluja, afgetrapt. Drie dagen ondertussen al krioelen mensen over elkaar heen om dopamine te tanken aan of rond één van de vier podia. Ze moeten dilemma’s trotseren (Kenny Hoopla of Leon Bridges?), het uitgelezen toiletmoment inplannen, kiezen tussen pokébowls of nacho’s en proberen af te spreken met vrienden die ze eigenlijk nooit zien die met vlammetjes op hun Instagram-story hebben gereageerd en wat moet een mens dan? “Links achter de PA komaf” tot de dood.

Niet dat we willen zeuren. Het is fantástisch. Maar het is veel. En het is exact waar psychologen ook voorzichtig voor probeerden te waarschuwen toen hoopvolle artikels over de roaring twenties opgetekend werden. Wanneer, niet als, we weer zouden mogen mogen, zouden we het rustig aan moeten doen. Even aftasten. Ervoor zorgen dat we niet te veel prikkels tegelijkertijd door onze trommelvliezen, oogbollen en neusgaten jagen.

Doseren, zoals dat heet. Maar probeer dat maar eens op een muziekfestival dat inzet op beleving. Het is daar waar dit weekend verschilt met de voorbije maanden, toen we misschien wel feestjes, optredens en events bijwoonden, maar we na een lange dag ook weer gewoon naar huis konden gaan. Al dan niet om naar een soundtrack te luisteren om te ontprikkelen.

null Beeld Guy Kokken
Beeld Guy Kokken

Ook op de Werchter-weide kan je in principe de impulsen even dempen. Het festival heeft een heuse chill- en relaxzone ingericht, met hangmatten, schaduw en genade van de basdrum. Al om twee uur ’s middags trekt de plek mensen aan die beseffen dat het leven en al zijn uitdagingen draaglijk blijft zolang je maar het juiste perspectief aanhoudt; horizontaal, dus.

“Hopelijk kan ik hier een dutje doen”, zegt Nicole (28), die haar lichaam in het zeil van een hangmat heeft uitgesmeerd. “Wanneer ik naar een optreden aan het kijken ben, heb ik er niet zoveel last van, maar zodra ik me moet verplaatsen en onder het volk moet begeven, overvalt het me. Mensen. O-ver-al mensen. Ze houden geen afstand en ze zijn luid of ze zigzaggen overal doorheen. Sorry, ik hoor mezelf bezig. Ik was vroeger echt wel cool, hoor!” De Nederlandse vertelt hoe ze voor corona een heus festivalbeest was, moshpits vermeed ze omdat ze anders dingen zou breken, maar de kolkende massa was doorgaans datgene wat haar windenergie gaf. “Ondertussen ben ik bijgedraaid. Mensen zijn vreselijk”, lacht ze. “Maar ik ben ook wel bijna dertig, natuurlijk. Misschien is het dat wel.”

Patrick (62) blijft nog gulzig zijn festivalzomer volplannen. Beeld Guy Kokken
Patrick (62) blijft nog gulzig zijn festivalzomer volplannen.Beeld Guy Kokken

Hart versus onderrug

In de drassige grond van Rotselaar weet de Nederlandse een zaadje te planten.

Ben ik wel écht overprikkeld, of nader ik met mijn 35 lentes de vervaldatum voor vier dagen durende bacchanalen? “Normaal kwam ik hier toe, deed ik mijn hemd uit en liep ik een hele dag in mijn blote bast pinten te hijsen, zonder zorgen. Nu denk ik: het is bijna vier uur, waar ga ik zo meteen water en misschien een stukje fruit vinden?” zegt Davey (34). “Vroeger vond ik het nodig om zo dicht mogelijk bij het podium te staan voor mijn favoriete bands, maar dit is eigenlijk prima”, gesticuleert Charlotte (38) naar het picknickdeken dat ze een aantal honderden meters van de main stage heeft uitgespreid. “Je bent uit de drukte, hebt een vaste plek om elkaar terug te vinden en je moet tenminste niet meer de hele dag op je benen staan – mijn hart is nog jong, maar mijn onderrug is het daar niet mee eens.”

null Beeld Guy Kokken
Beeld Guy Kokken

Patrick (62) spuwt dan weer net geen bier in mijn gezicht van het lachen. “Te oud voor muziekfestivals? Dat is dikke zjieëver. Sinds mijn vijftiende ga ik naar zowat ieder festival en ontzettend veel optredens, en ik ben ook niet te beroerd om daarvoor naar het buitenland te gaan. Ik heb alles gezien wat er te zien viel: Zappa, Pink Floyd, Lou Reed... enkel Nirvana heb ik gemist op Pukkelpop, omdat ik toen pinten aan het pakken was.”

De zestiger heeft al drie dagen Werchter achter de kiezen en plant deze zomer onder meer nog Cactus festival en Pukkelpop. Het geheim is onthouden waarom je het doet. “Ik sta op en ik zet muziek op. Dat is het eerste wat ik doe, nog voor de koffie. Dat laadt je op, dat doet het bloed stromen. Ik blijf ook nieuwe muziek ontdekken, zodat ik op de festivals ook mijn meug vind. Ga je straks naar Kenny Hoopla? Je moet gaan, hoor. Als ik één tip heb voor de dertigers: sluit jezelf niet op. Blijf niet in je zetel zitten – zó word je oud.”

Lees ook

Imagine Dragons: koning van de herhaling ★☆☆☆☆

Wie van Måneskin meer had verwacht, kampt wellicht met een burn-out ★★★★☆

Volg alle Rock Werchter-nieuws in onze liveblog

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234