Zondag 20/09/2020

DM Zapt

‘Fearless’: een opeenstapeling van clicheetjes, maar vermakelijk is het wel

Een verdienstelijke Helen McCrory speelt advocate Emma Banville, die een complot moet ontwarren dat tot de onterechte opsluiting van haar cliënt geleid heeft. Beeld VRT

Tijdens de zomervakantie nemen de collega’s van ‘Humo’ de zapper over. Vandaag: Tom Raes over ‘Fearless’.

Ergens, weggestopt tussen de vele plooien die fictie eigen is, moet een handelaar in beduimelde oldtimers bestaan die protagonisten van crimiseries, onversaagde kruisridders tegen onrecht (m/v/x), met de glimlach van die oude brikken voorziet waarmee ze hun plotlijnen afrijden – hun vervoer handig zinspelend op hun even archaïsche inborst, zoals geschetst door hun scheppende scenarist, die ook z’n vak kent. Alle bijgeleverde boorddocumenten zijn in het cyrillisch, wat doorvragen naar de vorige eigenaar enigszins bemoeilijkt, maar een en ander valt wel af te leiden uit die merkwaardige karmijnrode verkleuringen in de kofferbak.

Op het bureau van onze niet onbemiddelde zelfstandige – laten we ‘m Fjodor noemen, zonder ons daarbij te gretig aan typecasting te willen wagen – staat een oude rollodex: computers vertrouwt Fjodor voor geen haar want het internet werkt in beide richtingen, heeft hij van horen zeggen, wat dus ook geldt voor de fiscus. In zijn rollend en klappend adresboekje, net voor ‘Columbo’, die al even niet meer is langsgeweest voor zijn jaarlijkse smeerbeurt, prijken ook de gegevens van advocate Emma Banville (een verdienstelijke Helen McCrory), die zich in Fearless de longen uit het lijf loopt om een complot te ontwarren dat tot de onterechte opsluiting van haar cliënt geleid heeft. 

Banville vertoont naast haar aftandse stel wielen nog een paar clicheetjes: ze lust wel een neut, en als kettingrookster is de rookalarmen ontmantelen het eerste wat ze onderneemt als ze een hotelkamer instapt. Op gepaste momenten laat ze een stilte vallen: zo één van het soort waar je als kijker veel in hoort te lezen, daar die haar duidelijk ingegeven wordt door een aanvankelijk nog onbestemd trauma dat zelfs jaren na datum nog een vinger in de pap heeft. Zulke momenten komen uiteraard met flashback.

Troost kan Banville putten uit haar tegenspelers, aangezien die er ook niet altijd even origineel vanaf komen, of toch zeker niet de wetsdienders die haar op tijd en stond klemrijden om haar op de beproefde wijze der corrupte klabakken in te prenten dat ze maar beter de neus in haar eigen zaken kan steken. Fearless telt veel zulke trucjes, misschien dat je het onderhand al over genretrekjes kan hebben, en ook de plot belooft aanvankelijk een bekend nummertje te worden. Er is een complot mee gemoeid natuurlijk, maar de schaal waarop is er één die je dan weer niet zo vaak ziet: het kluwen blijkt al snel afgehaspeld door hooggeplaatste politici ten tijde van de schimmige alliantie tussen het Groot-Brittannië van Blair en het Amerika onder Bush, in die dagen dat Irak zo nodig een gezamenlijk militair bezoekje behoefde. 

Voor de geloofwaardigheid doet het allemaal geen wonderen maar vermakelijk is het wel, vooral als je daardoor Michael Gambon kan loslaten als verstokte, langs pluche fauteuils en rokerige achterkamertjes voortglibberende prominent. Je kan niet wachten tot hij met de billen bloot gaat, wat me overigens zelden overkomt bij zeventigers. Om maar te zeggen dat er vast erger dingen zijn dan Fearless uitzitten. Overigens: zou je bij Fjodor ook terechtkunnen voor een tweede Golf?

‘Fearless’ is te zien op Canvas.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234