Maandag 09/12/2019

Muziek

▶ Faces on TV stelt nieuwe clip in première voor: ‘Wom-bah!’

Faces on TV Beeld Tina Herbots

The boy wonder is back! Na zijn fantastische debuut met Faces on TV werpt Jasper Maekelberg de tristesse van Night Funeral van zich af, om als verleidelijke danser in 80s-modus te transformeren in de clip van ‘Womba’.

Hij behaalde zijn adelbrieven als geluidsarchitect van Bazart, Tsar B, Warhola, Warhaus of als producer van Balthazar. Maar met Faces on TV gooide hij net zo goed hoge ogen. Night Funeral vormde de wellustige begrafenis van een liefdesrelatie, maar in zijn nieuwste single kiest Maekelberg voor een sound die het hitsigste van de jaren tachtig koppelt aan roestvrije elektropop.

We vertellen hem dat “womba” een Australische Aboriginal-uitspraak is voor gek, dwaas of zelfs ronduit geschift. Het vat de toon van de song en de clip verrassend goed samen. “Tijdens een jam is dat woord erin geslopen,” schokschoudert Maekelberg. “De betekenis was van minder belang dan de klank van het woord: wom-bah! Ik ben er pas onlangs achtergekomen dat er zoveel betekenissen aan dat woord zijn. En die zijn toevallig helemaal van toepassingen op de song! Het nummer is eigenlijk het verslag van een deel van een avond. Het deel van de avond dat ik me nog herinner, om duidelijker te zijn (lacht). Laten we het er op houden dat het gaat over een ontmoeting. Al wil ik dat “ontmoetingsverhaal” niet per se beklemtonen. Want strikt genomen hebben we nooit gesproken zelfs. Een interessante net-niet-ontmoeting, eigenlijk.”

Geen stijlbreuk

“Ik zou de song zelf geen stijlbreuk noemen met mijn vroegere werk. Maar door zoveel solo te spelen in het buitenland, is die lichte verandering van sound heel natuurlijk verlopen. Ik werkte ineens met drumcomputers en loops. Dat heeft mijn sound en zelfs mijn identiteit veranderd. Ik heb deze song doelbewust geschreven om uit te nodigen tot dansen. Tot een paar maanden geleden danste ik zelf alleen op trouwfeesten. Maar door zoveel op een podium te staan, heb ik meer plezier in dansen gekregen (lacht).”

De VHS-esthetiek bij de clip valt in het bijzonder op. “Dat paste bij de sound van de 80s-drumcomputer in de song,” knikt Maekelberg. “Mijn voorliefde voor de sixties en seventies zal nooit verdwijnen, vrees ik (lacht). De clip is trouwens ook écht opgenomen met zo’n oude camera waarmee nonkels vroeger op feesten kwamen aandraven. Er is géén flashy filter gebruikt. Ik wilde de sfeer en de vibe van oude televisieshows capteren. Swingpaleis avant la lettre. Dat is geniale tv, hè. Wordt niet meer gemaakt. Die sfeer voelde ik heel erg bij dit nummer. Daarom draait de clip ook niet zozeer om mij, maar om een geweldige vriendin van me, die een voortreffelijke danseres is. Zij verzamelde haar vriendinnen en ze hebben een grandioze choreografie bedacht. Zij kunnen trouwens écht dansen, zoals je ziet.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234