Vrijdag 15/11/2019

DM Sessies

Faces On TV speelt exclusief voor De Morgen: sensualiteit met slaapoogjes

Faces On TV in de Bourla tijdens de DM Sessie. Beeld Tim Dirven

Faces On TV stelde gistermiddag haar langverwachte debuut Night Funeral voor in de Bourla, in Antwerpen. De groep rond Jasper Maekelberg bracht een exclusief en exquis matineeconcert voor De Morgen. Met songs om te schuren, te sidderen en sensueel te soezen.

Overrompeling in de Bourla. Zowat 500 lezers zijn afgezakt naar hartje Antwerpen voor een ontbijt, een dagkrant en een intiem middagconcert met Faces On TV. Notoire laatkomers zijn er onverbiddelijk aan voor de moeite, om nog een croissant weg te kauwen. De antieke vloer van de foyer blijkt na een uur niet meer bestand tegen die impromptu invasie van De Morgen. Ook wij moeten noodgedwongen verkassen.

Dat u net zo goed dat gewicht in de schaal durft te leggen tijdens een concert, valt ook Jasper Maekelberg op. “Jullie zien er geweldig uit”, glundert hij de zaal in, na twee songs. “Al ligt dat misschien ook aan deze locatie. Prachtige zaal, de Bourla”. In de roodfluwelen zetels komt de middernachtelijke grandeur van de plaat gelukkig even mooi uit.

Faux-finale

‘Suspicious’ vormt een broeierig hoogtepunt in de set, met didgeridoo, tribale ritmes en in bourbon gemarineerde paranoia. Daarbij duikt Maekelberg onbesuisd de zaal in om de confrontatie aan te gaan met enkele lezers. In luttele seconden tijd zie je de klankenkunstenaar zich ontpoppen tot een charismatische frontman, die het publiek zelfs ongemakkelijk doet schuifelen. Zalig ook, die faux-finale voor het slot van die song. Een deel van het publiek applaudisseert verward voortijdig, om dan te merken dat de groep besloten heeft om even te derailleren.

In ‘The Image of Boy Wonder’ ontspoort ook Maekelberg zelf. Zijn zang pendelt tussen onrust, frustratie en schuldbesef. Een donkere bas siddert doorheen dat nummer, terwijl de frontman zijn stem af en toe verheft. Machtig moment. ‘Call Me Up’ openbaart zich live als radiohit, met een heerlijk elastische bas, een gitaar die zich vermomt als een eighties-synth en een solo die even overstuur als overstuurd klinkt. De leprechauns in de zaal hebben het in de smiezen: hier heeft de groep goud vast.

De ochtendstond heeft nochtans minder goud dan een langgerekte geeuw in de mond voor Jasper Maekelberg. De zelfverklaarde nachtraaf komt naar eigen zeggen pas tot leven in de late middag. Maar voor De Morgen Sessies heeft hij een zeldzame uitzondering gemaakt. Een tikkeltje ironisch natuurlijk, met een plaat die Night Funeral heet. Maar zelfs tegen het middaguur waan je je in het holst van de nacht. Bladeren dwarrelen herfstig neer tijdens de set, terwijl een nachtelijke maan haar omineus schijnsel werpt over de zaal, en regendruppels aarzelend druppen tijdens de opener en titelsong.

Schuren met de buren

Nocturne romantiek viert ook hoogtij in ‘Same Thing’, aangekondigd als een “schuurnummer” door de frontman. “Leg gerust je hand op de leuning van de zetel, en schuur wat met je buur”, zegt hij glimlachend.

Maekelberg toont zich in de Bourla een onderschat gitaarwonder. De knutselaar-kunstenaar speelt liever met unheimische effecten dan dat hij zich profileert als stuntman-snarendrijver. De muzikale millefeuille die hij daarmee creëert met zijn groep, komt zo beter uit: Dienne Bogaerts van Lili Grace wisselt tussen synths, sampler, dwarsfluit en hobo, terwijl drummer Christophe Claeys polyritmische opwinding versluist naar de bevreemdende wereld van Faces On TV. Minimalistische grandeur en bevreemding: niet alléén Balthazar heeft er een patent op.

Het ontroerende weeklagen in ‘Tell Me’ had niet misstaan in de slotscène van een Twin Peaks-aflevering. De sound van de groep doet de rest: mysterieus en zweverig werkte Maekelberg zich met ijle stem door dat nummer. Een andere keer klinkt hij lijzig, loom, groggy of duister.

Met Night Funeral danst Faces On TV op haar eigen graf. Een relatiebreuk gaf de aanzet tot dit debuut, waarop Maekelberg aan gewetensonderzoek doet, maar net zo goed zijn herwonnen vrijheid uitbuit. De songs zijn een ode aan de nacht, zijn verlokkingen, losbandigheid, eenzaamheid en onthechting. Had u op méér sensatie durven hopen tijdens een matinée?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234