Woensdag 15/07/2020

Reportage

Eurosonic: de glazen bol van de popmuziek

Hyphen Hyphen moest het vooral hebben van de geestdrift van frontvrouw Santa.Beeld Alex Vanhee

Méér dan 350 acts hebben drie dagen lang hun geluk beproefd op Eurosonic, het grootste showcasefestival van Europa. De eindbalans? We zagen sterren geboren worden, springplanken naar de zomerfestivals opgesteld worden en dromen roemloos uiteenspatten.

Van The Libertines tot Mumford & Sons of Stromae: Eurosonic was ooit een belangrijke etappe in hun Europese veroveringstocht. Voor groepen met internationale ambities geldt dit showcasefestival dan ook als een sleutelmoment.

In een wereld waarin een stevige livereputatie belangrijker dan ooit is om je muziek te gelde te maken, worden artiesten in Groningen gemaakt of gekraakt. Over hun lot beslisten ook dit jaar weer een hele delegatie muziekindustriëlen uit meer dan veertig landen, en duizenden muziekfans die present tekenden in het barre noorden van Nederland. Allen op zoek naar de nieuwste ster aan het firmament.

Geen sinecure om ontdekt te worden. Een paar dagen en nachten lang sijpelt muziek door alle ramen en kieren in de studentenstad, lijkt het. Graaien we overdag in de platenbakken van de Plato, dan krijg je er in één klap een charmant concert van een jong livebandje bij. Even verderop, in de Vera, zet de Nederlandse dj Rooie Neger de boel overdag al op stelten met beenhard gitaargeweld en mierzoete schlagers. En wie wil horen wat er àchter de schermen bekokstoofd wordt, kan in de Oosterpoort terecht voor muziekconferenties, waar professionals de hele dag door met elkaar van gedachten wisselen.

Maar 's avonds groeit de kleine universiteitsstad pas écht uit tot de muzikale navel van Europa. De binnenstad verandert dan in een muzikaal mekka. Op elke straathoek vind je wel een gereputeerde concertzaal of groezelige kruipkelder waar bands zich de ziel uit het lijf spelen. Terwijl in één zaal Letse gipsypunkers minstens hopen op een tour langs het toiletcircuit van Londen, stellen iets verderop drie leden van Efterklang hun nevenproject Liima voor. Dat zelfs een van de bekendste groepen uit Denemarken zijn hoop vestigt op Eurosonic om een nieuw project te kunnen lanceren, spreekt boekdelen. Voor wie de laaiende reacties uit Groningen zélf wil checken: op 8 april stelt het kwartet die plaat ook voor op More Music in Brugge.

Of een act een glorieuze toekomst wacht na zijn passage op Eurosonic hangt af van verschillende factoren. Artiesten die in prestigieuze of wereldwijd bekende lijstjes getipt werden, hebben alvast een streepje voor. NAO, Mura Masa en Dua Lipa verschenen bijvoorbeeld in de longlist van BBC Sound of 2016, wat hen meteen afgeladen concertzalen en vaak eindeloos lange wachtrijen aan de deur opleverde. Maar ook de invloed van European Border Breakers Awards, dat op de eerste dag van het festival doorging, was merkbaar.

Synthpop en bombast

Net als Oscar and the Wolf ging de Noorse Aurora woensdagavond aan de haal met zo'n muziekprijs. De 19-jarige zangeres debuteert pas in maart, maar werd vorig jaar al getipt als 'fenomeen in spe' op Eurosonic. Sindsdien lijkt ze die belofte beetje bij beetje te kunnen verzilveren. In Groningen ving je alleszins de glimp van een ster op. Haar lichtjes mystieke sound speelde met Sia en Lykke Li, waarbij synthpop en bombast elkaar niet noodzakelijk wilden uitsluiten.

Het publiek leek niet bepaald eieren onder Aurora Aksnes te willen leggen. De chanteuse van 'Running with the Wolves' leek op het Damsterstage eerder voor de leeuwen te worden gegooid. Een rumoerig publiek overstemde haar zelfs in het begin van de show. Maar met een intrigerende uitstraling en een fragiele cover van David Bowies 'Life on Mars?' - opgedragen aan "een groots man" - wist ze het tij te keren. Straffe revanche.

Een in het oor springend repertoire blijft vanzelfsprekend het olympische minimum om een publiek te veroveren. Maar opvallen door looks, gimmicks of charme bleek evenmin een overbodige luxe om in het geheugen gegrift te raken. Zo vingen we op dat de Nederlandse groep John Coffey in een piepkleine club crowdsurfte met een bord bitterballen, en de Madrileense frontman van Parrots een pogo ondernam en daarbij iemand probeerde te tongzoenen.

De Londense Dua Lipa sprong dan weer op subtielere wijze in het oog. Zij kwam het podium op in een overmaatse trui en hoge laarzen: alsof ze een dominatrix op een luie zondag was. De glinsterende tiara op haar hoofd moest op haar beurt weggeven dat we met een nieuw popprinsesje te maken hebben. Deze pop-noirzangeres met Albanese en Servische roots hield de aandacht niet tot aan het eind vast, maar ze kon wél rekenen op een soulvolle, licht korrel in de stem die zich behaaglijk in je oren nestelde En met 'Be the One' had Dua Lipa duidelijk een dartel elektropophitje in handen, dat zo als visitekaartje voor de festivals kan dienen.

Behoorlijk wat frontvrouwen maakten grote sier, zo bewees ook Mura Masa.Beeld Alex Vanhee

Opmerkelijk wat frontvrouwen maken trouwens grote sier. NAO, die vorig jaar ontdekt werd door Disclosure, danste als een volleerde ster op gloedvolle r&b, en ook het Franse collectief Hyphen Hyphen viel goeddeels terug op het tomeloze enthousiasme van hun zangeres. Die kwam net als de rest van de elektropopband blootsvoets en in zwarte warpaint het podium op. In een afgeladen AA-Theater gingen ze met de oorwurm 'Just Need Your Love' duidelijk voor de annexatie. Onlangs kwamen ze nog als een van de revelaties van het jaar uit de bus voor Les Victoires de la Musique. Die Franse muziekprijs zal vast niet het enige goud zijn dat blinkt voor hen, de komende festivalzomer.

Ook de Portugese zangeres van Da Chick bracht behoorlijk wat nieuwsgierigen op de been, maar dan vooral omdat hun lauwe discorevue opgeleukt werd door geinige dansjes. Vond u Da Chick al idioot klinken? Anno 2016 lijken dwaze artiestennamen schering en inslag. Wat te denken van Hooton Tennis Club, die zich spiegelden aan de rammelrock van Pavement? Nòg debieler was de groepsnaam Have You Ever Seen The Jane Fonda Aerobic VHS?, wat het Finse garagerocktrio niet verhinderde om voor een volle zaal te spelen.

Als een volleerde ster danste NAO op gloedvolle r&b.Beeld Alex Vanhee

'I'm so cocky'

Zweten in aerobicsstijl deed je niettemin pas bij de stomende set van grimerapper Stormzy. Die flankeerde Kanye West al eens op de Brit Awards en schopte het vorig jaar tot de BBC Sound of 2015, maar een échte doorbraak bleef uit. Al kan dat niet lang meer duren: de grote zaal van Simplon zat stampvol voor de hiphopper die met de snelheid van het licht rapte, en zich succesvol opwerkte tot de chroniqueur van de Londense wijk Croydon. "Yeah, I'm the best, I'm so cocky", hoorden we hem ergens rappen. Dat bleek een glashelder gewetensonderzoek: hij toonde zich de beste Engelstalige woordsmid van Eurosonic.

Frustrerend was de simultane wachtrij bij Black Honey én Vant. Wanneer de hypegenerator op volle toeren heeft gedraaid, merkte je dat ogenblikkelijk in Groningen. Dit jaar leken de zalen vaak een maat te klein.

Dat mocht de Waalse artieste Alice on the Roof net zo goed meemaken. Het bleek letterlijk onmogelijk om de zaal binnen te raken. Niet zo vreemd: de populariteit van Belgische muziek blijft groot. Wanneer iemand boven de Moerdijk je accent ontwaart, wordt ook spontaan overgegaan tot een jubelende oplijsting van Belgische acts die ze 'hartstikke goed' vinden.

Met stip de populairste acts van eigen bodem: Triggerfinger, dEUS en Oscar and the Wolf. Maar ook goedgekeurd door onze bovenburen: The Black Heart Rebellion en Briqueville ("érrrug donker, errrug vet") of It It Anita ("Nou, die jongens snappen wel wat van teringherrie!").

Vooraf werden ook The Germans en Chantal Acda warm aanbevolen door OOR. En 3Voor12 was de rapper Woodie Smalls bijzonder genegen: "Zijn sound roept beelden op uit de gloriedagen van de boom bap: moddervette kicks, warme Fender Rhodes-klanken en een flow die zeldzaam goed is."

Conclusie: als onze glazen bol het niet laat afweten, wordt 2016 dus een doorbraakjaar voor prille popprinsesjes, Franse euforische elektro, Londense grime en mogelijk ook wat internationale springplanken voor Belgische sterkmakers.

Rapper Stormzy toonde zich de beste Engelstalige woordsmid van het festival.Beeld Alex Vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234