Dinsdag 18/01/2022

RecensiePodium

Ernst en humor gaan hand in hand in ‘Operette’ van tibaldus ★★★☆☆

Via een reeks verkleedpartijen zien we hoe de adel zich enkel door hun kledij onderscheidt van het personeel.  Beeld Vincent Delbrouck
Via een reeks verkleedpartijen zien we hoe de adel zich enkel door hun kledij onderscheidt van het personeel.Beeld Vincent Delbrouck

Met Operette brengt tibaldus alweer een subtiele filosofische analyse van de condition humaine. Alleen wil de mayonaise nog niet helemaal pakken.

Ciska Hoet

Het was uitkijken naar de nieuwe van tibaldus, het collectief geregisseerd door Timeau De Keyser. Met Operette brengen deze jonge makers hun derde bewerking van de Pool Witold Gombrowicz en op basis van de vorige twee stukken weten we hoe goed die auteur hen ligt.

Het stuk vertrekt vanuit het luchtige verhaal over graaf Agenor en baron Firulet die beiden Albertinne hopen te versieren. Als Agenors toenaderingspoging mislukt, blijkt de jonge deerne enkel van naaktheid te dromen. Die absurde plotwending verraadt dat Operette niet echt een realistische vertelling behelst. Wel grijpt Gombrowicz de kans om het te hebben over de klassemaatschappij, de ideologische doctrines van begin twintigste eeuw en de ontreddering daardoor.

Tibaldus maakt daarbij dankbaar gebruik van de metafoor van het kostuum. Onder andere via een reeks verkleedpartijen zien we hoe de adel zich aanvankelijk aan de hand van kledij onderscheidt van het personeel. Alleen wordt die status vervolgens precies op basis van die kostuums onderuitgehaald. Een historische zoektocht naar kledij en rollen mondt uit bij de vaststelling dat zelfs de naaktheid waar Albertinne naar verlangt geen verlossing biedt.

Operette draagt onmiskenbaar de tibaldus-stempel dankzij het muzikale vormenonderzoek met een speelstijl die afstand suggereert. Zo krijgen we een aantal hilarisch vervreemdende scènes te zien waarbij tekst naadloos overgaat in zang of absurde dansjes. Het is lachen met de slapstick van Marjan De Schutter of de als tafel verklede Hans Mortelmans in de rol van prinses Fernande.

Tegelijkertijd is duidelijk dat er vanuit de wens om het genre van de operette te dissecteren, gekozen werd om het zo typerende sterk gestileerde spel uit eerdere voorstellingen losser te laten. Wellicht schuilt daarin de valkuil van dit stuk. Als toeschouwer mis je de richting die een strakke regie en volgehouden speelstijl met zich meebrengen. Ondanks dat het collectief Gombrowicz perfect doorgrondt, maakt Operette een ietwat rommelige indruk.

Nog tot 27 april op tournee.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234