Dinsdag 22/10/2019

Plaat en expo

"Er zit evenveel destructie als potentieel in onze soort"

Elke Andreas Boon. Beeld Elke Andreas Boon

Elke Andreas Boon kennen we al langer van haar foto- en videowerk, maar dat ze ook muziek maakt, is minder geweten. Met G A U S S presenteert ze een nieuwe plaat, en alsof dat niet genoeg is ook een nieuwe solotentoonstelling.

Dromerig en tegelijk futuristisch met daarover Boons ijle stem, zo klinkt Biometrical Love, de eerste plaat van G A U S S. Donderdag stellen Simon Raman, Emile Sertyn en Mati Le Dee hem voor in de Gentse Charlatan. Mati Le Dee, dat is het pseudoniem van Elke Andreas Boon.

"Ik wilde al langer iets doen met tribale invloeden en Hongaarse keelgezangen", zegt Boon. "Terwijl de muzikanten van mijn vorige groep Mary & Me toch vooral van rock en gitaar hielden." Dus werd G A U S S geboren, vernoemd naar Carl Friedrich Gauss, een Duitse wetenschapper die een belangrijke bijdrage leverde aan de sterrenkunde. "Hij heeft een formule bedacht om een planetoïde te vinden. Zo mooi: iemand die de sterren meet. Gauss staat dus voor inzicht en poëzie."

Niet alleen de sound van G A U S S is anders, ook de teksten. "Bij Mary & Me gingen de teksten over het leven en de absurditeit ervan. Ik neigde naar cynisme. Nu wil ik er een openheid in brengen, niet ploeteren in de gloom van de doom. Het is makkelijker om je te nestelen onder een mooi donker deken van melancholie. Daar zijn heel mooie nummers over geschreven, maar ik wilde dat niet doen."

Avant-gardepop, of existentialistische pop, zo wordt de muziek van G A U S S omschreven. "Wat wij maken is niet zwaar, maar ik vertrek voor de teksten wel van existentialistische vragen. Ik vind het fantastisch om je daar het hoofd over te breken, eerder dan banale liefdesperikelen te beschrijven. Nu, onze nummers zijn geen zware, intellectuele pleidooien, hé. We willen wat licht brengen. Daardoor lijken we misschien naïef, daar ben ik me van bewust, maar naïviteit is niet hetzelfde als domheid. Het is een keuze voor openheid, ondanks alles wat je al op je bord hebt gekregen. Neem nu het nummer 'New World', daarin zing ik: 'It’s a new world, you can dance with your eyes closed, no more fear of being alone, you can see the future, radiate love, embracing all.' Dat is volgens mij wat we moeten doen."

Het nummer 'The Last of Human Kind' gaat over de kracht van de natuur. "Onze maatschappij draait op een ander ritme dan dat van onze aardbol. We hebben een constructie uitgevonden met allerlei regels die niets te maken hebben met de reële biologie van de dingen."

"Ook mijn beeldend werk sluit daarbij aan. De titel van mijn expo is On a mangé tout le chocolat. Daarmee wil ik zeggen dat we alles opsouperen door onze manier van leven. De zin komt uit een liedje, zij het in een totaal andere context: 'J’ai mangé tout le chocolat, lalala.' Zo eenvoudig, maar geniaal. Dat is exact wat wij doen: er licht over gaan. We weten dat er van alles fout loopt, maar laten we gezellig voortdoen alsof er niets aan de hand is. We zijn een absurd ras. Er zit evenveel destructie als potentieel in onze soort."

Ballerina

Eigenlijk wilde ze ballerina of actrice worden. Maar het werd kunstenaar en muzikant. Via het ballet kwam Boon voor het eerst in contact met muziek. "Heel jong begon ik eraan. Als kleuter ging ik mee met mijn oudere zus, ik herinner me nog goed de muziek. Die moest je vertolken, en ik kon dat allemaal voelen. Muziek is een ongelooflijke taal. Het brengt de diepste emoties in je naar boven, zonder te bepalen wat je exact moet denken of voelen. Muziek is veel vrijer dan beeldende kunst. Diep in mijn hart ben ik nog altijd die ballerina."

Het is dus geen toeval dat er ook in haar beeldend werk verwijzingen zitten naar ballet. In haar tentoonstelling bij Annie Gentils Gallery toont ze een paar balletschoentjes. Met bloed erin, gemaakt van rode parels. "Aan alles zit een moeilijke kant. Het heeft te maken met doorzettingsvermogen. Als je iets wilt, moet je erdoor. Er is geen andere manier. Als er geen harde noot is om te kraken, daagt het me niet voldoende uit. Je verlangt toch nooit naar wat je zomaar hebt?"

De cover van 'Biometrical Love' van G A U S S, de band van Elke Andreas Boon. Beeld RV

"Ik zou kunnen denken: wie heeft er nu nood aan deze plaat van G A U S S? Waarom zou ik er mijn energie in stoppen? Ik weet goed genoeg dat platen niet verkopen. Maar ik wilde het. Anderen willen een dikke auto. Mijn auto ziet er niet uit, maar ik heb wel een plaat." (lacht)

Biometric Love verschijnt donderdag. Distributie door Sonic Rendezvous. gauss.nu. On a mangé tout le chocolat, tot 18/3, Annie Gentils Gallery, Antwerpen, anniegentilsgallery.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234