Vrijdag 24/05/2019

Soap & co

Er is niet veel nodig om Gordon Ramsay door het plafond te laten gaan, maar nu is hij echt kwaad

Mag een westerse kok als Gordon Ramsay zomaar grasduinen in de Aziatische keuken? Absoluut niet, vindt culinair recensent Angela Hui.

Het is bekend dat er niet veel voor nodig is om sterrenkok Gordon Ramsay door het plafond te laten gaan, maar nu is hij echt kwaad. Op culinair recensent Angela Hui. Ze was uit­genodigd om alvast te komen proeven van wat Gordon gaat serveren in Lucky Cat, zijn nieuwe restaurant in Londen.

Angela Hui vond het een nachtmerrie, schreef ze op de website Eater London. Of het eten gesmaakt had, daar kwam ze niet eens aan toe. De receptuur op zich was een regelrechte belediging voor de Aziatische keuken — Japans, Chinees, Thais, alles was door elkaar gehusseld. Het door Gordon bedachte sfeertje — broeierige nachtclub in het Tokio van de jaren dertig — vond ze een akelig cliché. En dan die stereotiepe naam. Maar het aller­ergste was wel, dat ze onder de veertig mensen aanwezig de enige was met Aziatische roots. “Voor zover ik weet staan er in de keuken alleen witte mensen te koken.” De term ‘cultural appropriation’ gebruikte ze niet, maar zo werd haar kritiek op sociale media wel samengevat. Gordon had zich, als arrogante witte man, schatten uit een andere cultuur toegeëigend. Een gevoelige discussie die ook al speelt in de mode- en de muziekwereld, waar bepaalde genres, stoffen en kapsels geclaimd worden door diverse bevolkingsgroepen.

Gordon ontplofte. Als mevrouw zijn eten niet lekker had gevonden: soit. Maar dit was onder de gordel. Bovendien: als er iemand discrimineerde, was het Angela zelf. Volgens Gordon had ze de vrouw van zijn compagnon Ben, die ook van Aziatische origine is, omschreven als een ‘token Asian wife’ — iets als: ‘Aziatische excuustruus’.

Angela Hui. Beeld rv

Maar even los van het verbale geweld: betekent dit nu dat Gordon, als geboren Brit, alleen nog witte bonen in tomatensaus mag opwarmen? En als hij in een ander restaurant de Franse cuisine op de kaart zet, moet er dan een Franse kok worden ingevlogen? Neen, dat ook weer niet, vindt de gevierde Chinees-Amerikaanse chef George Chen: “Iedere chef mag een andere keuken interpreteren, maar de cultuur moet integer bestudeerd worden en niet witgewassen voor commerciële doeleinden.”

Gordon had gewaarschuwd kunnen zijn. Collega-chef Jamie Oliver bracht vorig jaar een kant-en-klaarmaaltijd uit, Punchy Jerk Rice. Tot grote woede van parlementslid-met-Jamaicaanse-wortels Dawn Butler. “Deze appropriation van Jamaica moet stoppen!”, brieste ze op Twitter.

Het ging haar er niet om dat het gewoon een mislukt gerecht was, zoals schrijver David Llewellyn concludeerde: “Het is net zoiets als gegrilde zalm met aardappelpuree verkopen als fish-and-chips.”

Tja, van wie is de pad thai, de pekingeend of de sushi? Ooit dachten we dat het uitwisselen van recepten de mensheid dichter bij elkaar zou brengen, de fusion- keuken leek het toppunt van verbroedering — liefde gaat immers door de maag. Maar de volgende keer dat u een pakje Knorr Wereldgerechten opentrekt, bedenk dan wel dat u zich op spiegelglad ijs begeeft. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.