Woensdag 16/10/2019

Interview

Er is leven na het songfestival voor Blanche: “Ik gun mezelf tijd om rustig te ontwikkelen”

Beeld rv

Voor velen lonkt de vergeetput na een deelname aan het Eurovisiesongfestival. Maar Ellie Delvaux, alias Blanche, wil niet in die val trappen. Ze speelt deze week in Antwerpen en Brussel met een missie: bewijzen dat ze méér in haar mars heeft dan ‘City Lights’, waarmee ze in 2017 net naast het songfestivalpodium strandde.

Er schuilt diep vanbinnen een Lorde in Blanche: die conclusie trek je alleszins na een handvol luisterbeurten van haar drie laatste nummers ‘Moment’, ‘Soon’ en ‘Wrong Turn’. 2018 was het jaar waarin de Brusselse muzikant in alle stilte de artiest in zichzelf zocht en vond. En ze is in verwachting van nog meer nieuwe muziek. In 2019 bevalt ze van haar debuutalbum.

Ellie Delvaux is intussen negentien, en een pak zelfverzekerder dan de timide tiener die in 2017 vierde eindigde op het Eurovisiesongfestival. Maar wat heeft ze sindsdien zoal uitgevreten in het postsongfestivaltijdperk? “Ik heb nummers geschreven, veel in de studio gezeten, coachings gevolgd, concepten voor videoclips uitgedacht, …  Nu ik dat luidop zeg, lijkt het alsof ik anderhalf jaar op mijn lui gat heb gezeten. Maar ik heb wel degelijk hard gewerkt”, grijnst Blanche.

‘City Lights’ was het allereerste nummers waar Blanche ooit aan werkte, vertelt de Bruxelloise, wanneer ze terugblikt op haar grootste succes tot dusver. “Ik zing al sinds de eerste dag dat ik kan praten, maar ik dacht altijd dat het onmogelijk was om te overleven in de harde wereld die de muziekindustrie is. Nadat ik na het songfestival mijn middelbare studies heb afgewerkt, achtte ik de tijd rijp om in het diepe te springen.”

Een maand na het songfestival werd de popzangeres uitgenodigd voor een songwriting camp, een soort scoutskamp waar (beginnende) artiesten worden omringd door producers, muzikanten en tekstschrijvers in de hoop dat het nieuwe muziek oplevert. “Dat was voor mij een grote test. Ik had nog nooit een song geschreven van a tot z. Ik wist van toeten noch blazen. Als dat kamp mij zou bevallen, zou ik het erop wagen om mijn carrière verder te ontwikkelen. Je kan al raden hoe het is afgelopen: j’ai adoré. Ik weet sindsdien met zekerheid dat ik nog veel muziek wil maken.”

Tweede hit

Ellie Delvaux pendelt dezer dagen tussen Brussel en Londen, waar ze met de Britse producer Rich Cooper een vaste sparringpartner vond. “Hij produceerde al voor Tom Odell en Billie Marten, maar we werken niet samen omwille van zijn adelbrieven. Rich behandelt mijn ideeën met respect. Als wij in de studio zitten, komt het van twee kanten. Ik ben al geïntroduceerd geweest tot producers die niet openstaan voor mijn input. Dan stopt het.”

Nog zo’n opvallende naam in de credits van Blanche haar recentste muziek: Patrick Wimberly van indieband Chairlift, een manusje-van-alles die al nummers schreef voor Solange en Blood Orange. Ook MGMT staat in zijn klantenbestand. Dat een negentienjarige Belgische met zulke grote namen kan samenwerken, bewijst dat haar entourage en platenfirma [PIAS] de grote middelen bovenhalen om Blanche zo goed mogelijk te omringen. Delvaux laat haar echter niet vangen door Hoge Verwachtingen, zegt ze. “Ik ga mezelf niet dwingen om nú een tweede hit te maken. Ik gun mezelf tijd om rustig te ontwikkelen. Ik heb het gevoel dat ik de juiste mensen rond mij heb om de juiste stappen te zetten.”

Onvoorwaardelijke steun

Volgens Spotify zitten de topfans van Blanche in Warschau, Parijs en Stockholm. “Zonder ‘City Lights’ luisterde er misschien geen kat naar mij. Dat besef ik zeer goed, maar ik wil niet de geschiedenisboeken ingaan als het meisje van het songfestival.” Als ze terugkijkt naar de artiest die ze vroeger was, ziet ze grote verschillen met nu. “Ik ben soms verbaasd als ik stilsta bij wat ik nu allemaal kan. Twee jaar geleden had ik nog nooit een song geschreven, nu doe ik niet liever. Ik ben trots, al wil ik benadrukken dat ik dit niet alleen doe.”

Blanche blaakt van vertrouwen. Dat heeft ze te danken aan de steun van haar geliefden, steekt de popzangeres haar gezin pluimen toe. “Een van mijn beste vriendinnen droomt ervan actrice te worden, maar haar ouders willen dat ze voor werkzekerheid kiest. Mijn moeder wilde niet liever dan dat ik artiest zou worden. Ik ben mijn ouders zeer dankbaar voor de onvoorwaardelijke steun.”

Deze week volgen shows in Brussel en Antwerpen – een voorsmaakje wat nog zal volgen in 2019. Blanche droomt van meer, maar wil zich niet blindstaren op het succes. “Ik faal liever met een nummer waar ik trots op ben dan dat ik een hit scoor met een song waar ik mijn twijfels over heb.”

Blanche speelt op 13/12 in Trix, Antwerpen en op 16/12 in Botanique, Brussel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234