Woensdag 29/01/2020

DM Zapt

Er is iets aan de gespierde armen van een boerendochter die zó een stier wurgt

De familie Verniest in ‘Boerenjaar’. ‘ Vergeet ‘Het gezin Van Paemel’, vergeet ‘Rundskop’, ik wil weten hoe deze mensen, mensen van vlees en bloed en zweet en mest, de allesverzengende zomer van 2019 hebben doorgesparteld.’ Beeld rv/Marco Mertens

Frederik De Backer zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: Boerenjaar op VIER.

Wie van ons weet nog hoe men een aardappel droogbatselt, als we eerlijk zijn? Of hoe je een zieke vaars voemelt? We krijgen die dingen wekelijks op ons bord, maar wie beseft nog ten volle hoeveel uren van minutieus gestreum en gepuimel kruipen in een perfect gekuitelde bussel wortelen? Niemand.

Dat komt in grote mate doordat we hier in het rijke Westen de voeling met de aarde, met de natuur, met ons voedsel compleet kwijt zijn, en slechts in mindere mate doordat de voorgaande alinea complete nonsens is. Er bestaat niet zoiets als kuitelen, en mocht het dat wél doen, dan mag ik er niet aan denken dat er een bussel wortelen aan te pas zou komen.

Maar de stelling blijft overeind: we weten niet meer waar ons voedsel vandaan komt. Ja, vaag. Ik herinner me hoe mijn ouders me als kleuter meenamen naar een boerderij met van die koeien, en dat ik, na kniehoog door een zee van stront te hebben gewaad, alvast wist waar dát vandaan kwam. De oorsprong van de melk in mijn cornflakes interesseerde me alweer wat minder. Later misschien. Nadat ik mijn caoutchouc botten had leeggeschept.

En zo zijn er dus nog duizenden mensen. Daarom komt VIER nu met Boerenjaar, een programma over de -stiel, gesponsord door de -bond. Daarin wordt het reilen en zeilen op het erf gevolgd, en potverdekke, er is iets aan de eerlijkheid van bruut, hard werk of de gespierde armen van een boerendochter die zó een stier wurgt, dat zelfs een mietje als ik, dat zijn brood verdient met het schrijven van onnozelheid, zin doet krijgen in een heerlijk namiddagje stoevelen, briekelen en dode kiekens verdandemesmakeren.

Al was het maar omdat de boeren die worden gevolgd stuk voor stuk heerlijke personages zijn. Dat bedoel ik niet denigrerend, integendeel! Het zijn figuren, maar daarom nog geen karikaturen. Zo zijn de gehanteerde dialecten van een ongeëvenaarde schoonheid. Laat die mensen de sprekende klok inspreken en ik hang dagenlang aan de lijn. Tegelijk zijn er de nuchterheid en kalmte die de fruitkwekers uitstralen of net de onrust van de aardappelboer, de trots die de veetelers voelen wanneer de koningin de boerderij aandoet en de stille waardigheid waarmee een weduwe en haar vier kinderen hun lot en lasten dragen. 

Vergeet Het gezin Van Paemel, vergeet Rundskop, ik wil weten hoe deze mensen, mensen van vlees en bloed en zweet en mest, de allesverzengende zomer van 2019 hebben doorgesparteld. Omdat het de essentie der dingen is. Al duizenden jaren. De baarlijke sterveling, geknield in een veld, hopend en wachtend en naarstig voortkoterend tot de natuur hem eindelijk weer voedt. Maar dan gesponsord door de Boerenbond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234