Vrijdag 13/12/2019

Charlotte De Cock

"Elke ochtend word ik wakker naast een andere vent"

Beeld Jonas Lampens

Artistiek Antwerpen in zwart en wit vastgelegd op doek: Charlotte De Cock schildert voor de reeks 'The Thirteen Masters' onder meer Fred Bervoets, Jan Decleir en Herman Selleslags. Haar huidige tentoonstelling ging gepaard met een vernissage in het atelier van Koen van den Broek en een speech van Luc Tuymans. Opmerkelijk voor een onbekend jong meisje zonder kunstopleiding.

Wanneer Charlotte De Cock (26) ons thuis ontvangt, is ze nog volop bezig aan haar grote schilderijen, allemaal in zwart, wit en alle schakeringen daartussen. Haar kleren onder de verf, haar kleine atelier en slaapkamer vol doeken. "Ik zit al de hele dag op het gezicht van den Tom (Barman, JVB) te kijken, het wil maar niet lukken." De Cock is ongegeneerd zichzelf en daardoor ontwapenend charmant. Begrijpelijk dat al deze mannen zich door haar lieten portretteren.

Laten we hen even allemaal opsommen, want het is een indrukwekkend lijstje: Luc Tuymans, Koen van den Broek, Robbe De Hert, Jan Decleir, Fred Bervoets, Damiaan De Schrijver, Ludo Mich, Guillaume Bijl, Jeroen Olyslaegers, Wim Catrysse, Tom Barman, Guy Van Bossche en Herman Selleslags. De Cock fotografeerde hen op een plek waar ze zich thuis voelen en schilderde dat beeld nadien op een gigantisch doek.

"Mijn eerste plan was een reeks schilderijen te maken over de Antwerpse cafécultuur. Het zotte nachtleven in die bruine cafés is aan het uitsterven, dus wilde ik het vereeuwigen. Ik begon met foto's van Luc Tuymans en Koen van den Broek op café, maar al snel merkte ik dat ik allemaal ongelooflijke persoonlijkheden voor mijn lens kreeg. Dat leek me plots een interessanter uitgangspunt. Zo is mijn reis begonnen."

Charlotte De Cock. Beeld Jonas Lampens

Intussen komt De Cocks moeder, met wie ze samenwoont in een huisje in het groen, mee op de sofa zitten. "Door zo lang met hen te praten heeft ze hen echt leren kennen", zegt haar moeder. "Gij hebt daar toch serieus veel uren versleten."

Wat is je van die uren het meest bijgebleven?
"Er zijn veel dingen die ik nooit ga vergeten. Herman Selleslags vroeg me wat hij moest doen. Ik zei: 'Wees gewoon jezelf.' Hij: 'Ja, dat is het antwoord dat je als model net niet wil horen.' (lacht) Hij heeft zelf zijn hele leven foto's genomen, van Serge Gainsbourg, Keith Richards... echt zot wie hij allemaal heeft gefotografeerd. Ik wilde er meer over weten, maar hij praat daar niet echt over. Hij zei: 'Mijn foto's vertellen het verhaal.' Dat is zo mooi."

Jouw bedoeling was om deze mannen te portretteren zoals ze echt zijn. Niet gemakkelijk, misschien zelfs onmogelijk.
"Ja. Toch is het me wel gelukt, denk ik. Op de schilderijen zie je dat ze totaal verschillende karakters hebben. Ludo Mich is aan het lachen. Hij zat geen seconde stil en die beweging zie je ook op doek, terwijl Jan Decleir en Guillaume Bijl zeer duidelijk poseren. Ook Luc Tuymans zet zich in zijn pose, dat zegt natuurlijk iets over hem. Luc had ik al eens geschilderd in 2009, kijk maar."

Een heel ander schilderij. Op dit oudere werk ziet hij er met zijn grote ogen heel lief en onschuldig uit.
Moeder: "Hij is zeker niet onschuldig. (lacht)"

De Cock: "Maar lief is hij wel. Op dat eerste portret had ik gevraagd om te poseren, deze keer heb ik enkel natuurlijk licht gebruikt, geen aanwijzingen gegeven. Gewoon naturel. Hij zat daar met zijn whiskey. Ik fotografeerde met mijn camera op de tafel, daarom is zijn whiskey groter dan zijn hoofd. (lacht)"

Luc Tuymans. Beeld Charlotte De Cock

Heb je met al deze mannen tot diep in de nacht op café gehangen?
"Nee hoor. Met sommigen ging ik koffie drinken of sprak ik bij hen thuis af. Nu, met koffie blijf je geen vier uur plakken, daar komen andere gesprekken uit voort. Maar soms waren het heel lange dagen. Met Guy Van Bossche ben ik om twee uur 's middags al beginnen drinken. En daarna moest ik nog naar Ludo Mich, ook zwaar zuipen. Van twee uur 's middags tot twaalf uur 's avonds intens praten en drinken.

"Ludo Mich heeft mijn vader nog gekend, die gestorven is toen ik vier was. Toen hij mij zag, kreeg hij bijna tranen in zijn ogen. Een bewogen avond, zeg maar."

Fred Bervoets. Beeld Charlotte De Cock

Op je website spreek je opmerkelijk openhartig over hoe je vader zelfmoord pleegde nadat hij uit de gevangenis kwam. Zo zet je de deur wijdopen voor Freudiaanse interpretaties. Ging je op zoek naar een vaderfiguur?
"Ja, daar heb ik zelf ook wel aan gedacht. Onbewust dan. Het zijn allemaal oudere mannen, vaderfiguurtypes. Mijn papa is keibelangrijk voor mij. Hij is heilig."

Moeder: "Er is toch een link met je werk? Bijna al die mannen zijn van zijn generatie, sommigen kenden hem."

De Cock: "Heel leuk, want het liefste wat ik doe is verhalen horen over mijn vader. Fred Bervoets was zo zat als een kanon en begon plots te roepen: 'Ik heb uw vader gekend. Altijd met zijn zwarte botten, altijd in het zwart gekleed.' Keigrappig. Ik ben zelf ook altijd in het zwart gekleed."

Ben je dingen te weten gekomen die je nog niet wist?
"Ik heb vooral verhalen gehoord. Hij was een fantastische mens, een bandiet. Triestig en grappig tegelijk, als een tragikomedie met donkere humor, dat is mijn vader. Alles wat ik over hem hoor, is compleet over the top."

Kun je een voorbeeld geven?
"Hij ging eens een bank overvallen met een maat. Ze zaten in een auto voor de bank, allebei met een zonnebril op, op prospectie. Na een tijdje kwam een politieagent op het raam tikken: 'Zeg mannen, kunnen jullie alstublieft doorrijden, want jullie staan hier in de weg.' (lacht)"

Charlotte De Cock in haar atelier. Beeld Jonas Lampens

Voor deze reeks heb je dertien grootmeesters geschilderd. Daar is lef voor nodig. Heeft onzekerheid geen vat op jou?
"Oh jawel hoor. Superspannend, vind ik het. Alsof het dertien rechters zijn die komen oordelen. Maar het is wel fijn dat ze nieuwsgierig zijn naar hun portret.

"Ik heb nu een hele tijd met die dertien mannen in huis geleefd. Het lijkt echt alsof ze hier zijn. Mijn moeder en ik zeggen bijvoorbeeld: 'Zet de Luc maar in de slaapkamer.' We hebben het niet over 'dat schilderij', maar over 'de Luc', 'den Tom'. Het is hier zo klein dat de schilderijen in het hele huis staan. Elke ochtend word ik wakker naast een andere vent. (lacht)"

'The Thirteen Masters', vernissage in Atelier Koen van den Broek, publieke expo van 4 december 2014 tot 4 januari 2015 in Loft Styles Antwerpen.

Charlotte De Cock in haar atelier. Beeld Jonas Lampens
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234