Dinsdag 22/10/2019

Muziek

Elbow-frontman Guy Garvey: ‘Nu weet ik wat verlies echt betekent’

De bandleden van Elbow: Craig Potter, Pete Turner, Guy Garvey en Mark Potter. Beeld Paul Husband

Elbow heeft het niet achter de ellebogen. Wat ze vertellen, moet steeds de onvervalste waarheid zijn. Ook hun achtste album bestaat uit gebeurtenissen die frontman Guy Garvey van zijn borst móét afzingen. Het resultaat? Giants of All Sizes.

Guy Garvey houdt van leuteren. De flesjes Karmeliet die hij naar binnen klokt als kraantjeswater helpen daar duidelijk bij. Vaak begint hij ergens zijn verhaal, om via elfendertig omwegen plots op een dode muur te botsen. “Waar hadden we het nu ook alweer over?” polst hij verschillende keren, terwijl hij verontschuldigend lacht. “Ik raak wel vaker de draad kwijt in gesprekken. Mijn hoofd is een labyrint en niemand wilde me ooit de handleiding geven naar de uitgang. But this is fun too, right?

Dood, zelfmoord en verlies kleuren de nieuwste plaat. Wanneer we na één onschuldige vraag al polsen naar het verhaal achter ‘Weightless’, waarin hij zijn stervende vader bezingt, lijkt Garvey meteen vol te schieten. “Op deze plaat is de dood heel aanwezig. Dat was niet de bedoeling, maar ik kan alleen zingen over wat er zich afspeelt in mijn wereld. In amper een week zijn twee geweldige vrienden van me gestorven. En mijn vader vond de exit terwijl ik in Vancouver was. Dat hakt erin, hoor. 

“Toen ik 40 werd, maakte ik mezelf geen blaasjes wijs: natuurlijk zou ik meer begrafenissen dan huwelijken en geboortes meemaken. Maar wanneer het noodlot zo meedogenloos toeslaat, klap je vanzelf dicht. Ik schreef in een paar maanden meer lijkredes dan songteksten. Jan Oldenburg en Scott Alexander worden opgevoerd in ‘Dexter & Sinister’, twee geweldige muzikanten uit Manchester die vlak na elkaar het loodje legden. In ‘Weightless’ heb ik het over mijn vader, maar vooral over de liefde die ik voor hem voelde toen hij stierf op zijn 84ste. The Seldom Seen Kid (2008) ging ook over verlies, maar bij deze plaat heb ik pas echt het gevoel dat ik wéét wat dat verlies betekent.

Een optreden van Elbow in Antwerpen. Beeld Damon De Backer

“Ik vind het ontroerend dat je eerst dacht dat ‘Weightless’ een wiegeliedje was voor mijn zoon Jack, die nu 2 is. Het mocht er inderdaad niet te dik op liggen dat ik over mijn ouweheer zong. Met die song probeer ik vrede te nemen met de dood van mijn vader, die stierf aan longkanker. Dat nummer mocht geen klaagzang over de dood worden, maar een geheugensteuntje dat leven en dood door één deur gaan. De dood is een deel van het leven. Als ik de geboorte van Jack niet zou hebben meegemaakt, dan dacht ik vast nog steeds dat de dood een finaal gegeven was. Nu besef ik terdege dat nieuw leven geven en het ultieme einde beleven niet zonder elkaar kunnen. Dat was erg belangrijk om de dood van mijn vader te kaderen. De eerste fase van rouw is er een van: niets heeft zin. Je kunt de tijd nooit meer terugdraaien, de stem van je dierbare zul je nooit meer horen. Door dit van me af te schrijven, heb ik zijn dood enige zin kunnen geven.

“De titel ‘Weightless’ slaat niet op zijn gewicht trouwens. Toen hij stierf, woog hij goddomme méér dan ik vandaag (lacht). De titel bedacht ik door de ruimte die je hoort in de drumbeat. Ik moest meteen denken aan hoe de song zou overkomen op een groot publiek. Je zwééft als het ware mee. Eigenlijk moest die pauze nog langer duren, maar toen leek het iets te melodramatisch. Daar huiver ik van. Ik wilde geen theatrale song vol grandeur, maar een eerlijk relaas.”

Woedeaanval

Garvey zucht. “Dit is een verhaal dat ik liever niet vertel, maar ik had een moeizame relatie met mijn vader. Als kind heeft zijn moeder hem per ongeluk laten vallen en daardoor raakte hij blind aan één oog. Er schemerde ook iets donkers in zijn hoofd. Hij was nooit fysiek gewelddadig, maar verbaal wel. Hij had woedeaanvallen. Wanneer hij zijn stem verhief, was je doodsbenauwd. Hij was een goed mens, maar pas aan het eind van zijn leven heeft hij toegeven dat hij oprecht van me hield en trots was op mij, net als op de rest van onze groep. Die woorden had hij nooit uitgesproken. 

“Ik heb het ooit wél per ongeluk gedaan, toen ik een vriendinnetje in Californië leerde kennen. Mijn pa en ik hadden elkaar aan de lijn, we hadden allebei een drankje te veel op en plots hoorde ik mezelf zeggen: ‘I love you, dad.’ Nog nooit heb ik de hoorn zo snel op de haak gelegd (lacht). Waar kwam dat vandaan? Die eenvoudige woorden kreeg ik pas op zijn sterfbed terug. Dat was onuitsprekelijk mooi. (geëmotioneerd) Dat zijn eigenlijk de enige woorden die je van je vader of moeder wilt horen. Maar hij kwam uit een generatie waar dat soort affectie doodleuk niet getoond werd. Ik neem hem niets kwalijk. Op het eind heeft hij alles goedgemaakt.

Guy Garvey: “We sluiten de ogen voor wat we liever niet willen zien.” Beeld Photo News

“Samen met ‘Dexter & Sinister’ is de afsluiter ‘Weightless’ duidelijk de boekensteun van deze plaat over verlies. De rest is vuilnis." Dat laatste is overduidelijk een grap. Met Giants of All Sizes heeft Elbow een van zijn beste platen ooit afgeleverd. Een die dieper kerft dan een keramieken mes in vlees. 

Een van onze favorieten is ‘Delayed 3:15', een prachtige en emotionele song waarin Garvey zingt over een treinreis van Londen naar Manchester die onderbroken wordt door een stumperd die zich voor de trein werpt. “Plots zag ik mensen met elkaar kennismaken en flirten, terwijl iedereen wist wat voor een pijnlijke tragedie zich had afgespeeld onder onze voeten. Dat vond ik zo macaber. Het zegt veel over de apathie die ons bindt. We sluiten de ogen voor wat we liever niet willen zien. Daarom raken politici ook met moord weg. Geloof een ouwe zak als mij: we gaan donkere tijden tegemoet. Maar als we liefde en empathie weer voor de dag durven leggen, overleven we het misschien.”

Giants of All Sizes verschijnt vrijdag bij Universal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234