Dinsdag 17/05/2022

MuziekrecenciesPlaten van de week

Een what-the-fuckplaat en een prinsesje van de confectiepop: dit zijn de albums van de week

Olivia Rodrigo tijdens de Brit Awards eerder deze maand.  Beeld AFP
Olivia Rodrigo tijdens de Brit Awards eerder deze maand.Beeld AFP

De Morgen gidst u door het allerbeste wat er te beluisteren is.

Gunter Van Assche en Sasha Van der Speeten

black midi – Cavalcade ★★★★☆

black midi – Cavalcade Beeld RV
black midi – CavalcadeBeeld RV

Een labyrint met haarspeldbochten. Zo betitelde The New York Times de vorige plaat van het Britse postpunkgezelschap black midi. Sinds Schlagenheim (2019) lijkt eigenlijk niet zo knap veel veranderd.

Hoewel het geluidspalet hoorbaar verbreed werd met saxofoon en extra synths, raas je ook nu weer rücksichtslos over een bergachtig parcours vol kronkels en inhammen. Die pistes werden kennelijk mee aangelegd door King Crimson en Captain Beefheart, een stelletje knetterende progpunkers en freaky jazzrock-studenten.

Vervelen is geen optie, tijdens de rusteloze route die black midi je uitstippelt. Zo onderwerpt het combo je aan een spervuur van steroïdendrums en staccato gitaarsalvo’s. In het grandioze Chrondromalacia Patella’ schetteren de snaren zelfs even als een op hol geslagen olifant. Maar net zo goed is er dan een bedrieglijk rustpunt als ‘Ascending Forth’ of ‘Marlene Dietrich’: in dat eerbetoon aan de Duitse cabaret-legende hoor je zowaar charmant chanson à la jeugdige Scott Walker. Briljante what-the-fuckplaat.

Portico Quartet – Terrain ★★★☆☆

Portico Quartet – Terrain Beeld RV
Portico Quartet – TerrainBeeld RV

Je zal maar een uitgesponnen jazzy ambientplaat uitbrengen in het jaar waarin Floating Points met Pharoah Sanders het overrompelende Promises releasten, een album dat elke poging van de concullega’s tot grut stampt. Niet dat het Londense Portico Quartet het hoofd moet laten hangen: het uit drie suites opgebouwde Terrain put uniciteit uit een mélange van ijzige strijkers, strak cimbaalgetik en het hypnotiserende gebonk van de zogenaamde hangdrum. Vakmanschap, ja. Toch haal je opgelucht adem wanneer in ‘II’ plots een subtiele drumgroove door de weemoed snijdt. Geen spek voor ieders bek.

Olivia Rodrigo – SOUR ★★☆☆☆

Olivia Rodrigo – SOUR Beeld RV
Olivia Rodrigo – SOURBeeld RV

Poppunk is dé mainstreamsound van 2021, mocht het u nog niet zijn opgevallen. Zie: de hit ‘Transparent Soul’ van Willow Smith en Travis Barker, evenals de elfendertig rappers die vandaag uit verveling met skatepunk aan de slag gaan. In datzelfde straatje opereert het 18-jarige Amerikaanse tieneridool Olivia Rodrigo dat op haar debuut de platgepolijste gitaren bovenhaalt maar ook nonchalant Billie Eilish imiteert, zoals in de uitschieter ‘Deja Vu’. Is ze simpelweg een Avril Lavigne-kloon? Nou, de sentimentele hit ‘Drivers License’ is in elk geval misleidend. Achter dit confectiepopprinsesje schuilt heel misschien toch nét iets meer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234