Vrijdag 24/09/2021

DM ZaptFrederik De Backer

Een uur ‘Big Brother’ voelde aan als een reis naar de oerknal en terug

null Beeld VIER
Beeld VIER

Frederik De Backer zet de blik op oneindig. Vandaag: Big Brother.

Wanneer een programma al na drie dagen 70 procent van zijn kijkers verliest, zoals Big Brother in Nederland overkwam, moet je als producent even de tv uitzetten, je positie op de sofa in horizontale zin bijstellen en eens lang naar het plafond staren. Bij voorkeur in het gezelschap van een psycholoog. Je denkt na over wat jouw bijdrage aan de wereld is, hoe je je daarbij voelt en wat precies je drijfveer is. Je vraagt je af wat beter kan en bent vastberaden beter te dóén.

Of je staat recht, buigt voorover en stormt met het hoofd vooruit op het tv-toestel af. Dat is wat ik deed. Mijn vriendin kon me nog net tegenhouden. Zij is psycholoog. Maar goed ook, of ik haal het einde van dit stukje niet.

Big Brother kán als format interessant zijn, zoals een experiment van Milgram of, waarom niet, Mengele dat ook kón zijn – desnoods een van Evel Knievel. In de zin van: ‘Wat zou dat geven?’ Dat wil daarom niet zeggen dat je het in praktijk moet brengen.

En na twintig jaar van deze ellende, twintig jaar gapen naar een petrischaal wondvocht van een syfilitische beschaving, of de waardeloosheid nu wordt bedreven in een huis of op een eiland, wil ik het zelfs niet meer hebben over de morele vraagtekens bij de Lada Samara onder de tv-vehikels.

Ik wil het evenmin hebben over de telkens weer onnoemelijk onsympathieke deelnemers die ze ergens in/uit het toilet van een Quick moeten hebben opgevist. Of over de mentale gesteldheid die zo iemand binnen de vier dagen doet huilen om zijn familie of atrociteiten als een onafgeruimd schoteltje. Zéven huilbuien telde ik in deze samenvattende liveaflevering! Bijna evenveel als er in mijn zetel plaatsvonden tijdens het bekijken ervan.

Want veel van deze grieven zijn een kwestie van smaak. En 70 procent van de doelgroep mag dan zijn afgehaakt, 30 procent blijft aanklampen. Als een zuigvis aan het rottende karkas van een bultrug. Over smaken en kleuren valt niet te twisten, ook niet als de combinatie met 99 procent zekerheid valt te bestempelen als iets wat in 100 procent van de gevallen voorbij een sfincter moet om ter wereld te komen.

Wat wél objectief valt te constateren, is het gebrek aan perfectionisme van de makers. Slechte geluidsverbindingen, tot drie keer toe, tussen studio en huis; deelnemers die plots tegen een zwart scherm zitten te praten waarop zonet nog aldoor hakkelende presentatoren waren te zien; verkeerde ondertiteling; slechte bindteksten en overgangen naar níéts; Peter Van de Veire die naar de verkeerde camera kijkt – heeft die zware schulden of zo, dat hij naast Het rad presenteren en werken voor MNM ook nog deze kwelling moet ondergaan, of koestert hij de sinistere ambitie zich op te werpen tot een Vlaamse Jim Jones?

Dit uur, dat aanvoelde als een reis naar de oerknal en terug, maakte één ding duidelijk: het format is beter dan het programma.

Big Brother, van zondag t.e.m. vrijdag omstreeks 21.30 uur op VIER.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234