Donderdag 23/09/2021

InterviewFamilieklap

‘Een typisch huishouden waren we niet, neen’

Yassin en Naima Joris.  Beeld Tine Schoemaker
Yassin en Naima Joris.Beeld Tine Schoemaker

Eva Keustermans polst naar de band tussen bloedverwanten. Deze week: Naima (39) en Yassin (28)
Joris, halfzus en -broer. De oudste is jazz-zangeres en muzikante, reist mee met Vive le vélo en treedt donderdag op in het OLT Rivierenhof. De jongste producete haar debuut-ep en timmert aan zijn weg als artiest.

NAIMA

“Eigenlijk gingen we een plaat maken met voor de helft mijn liedjes, en de helft die van Yassin. Hij is een veel betere zanger dan ik, technisch is hij sterker en hij zingt hoger. Maar da’s een beetje een gevoelig punt. Yassins moeder, Annette, is gestorven in 2001 na een auto-ongeluk. En drie jaar geleden overleed ook Saskia, zijn zus en mijn halfzus, aan kanker. Ze was nog maar 28 jaar. Dat moet hard geweest zijn voor Yassin. Hij is een beetje in zijn schulp gekropen.

“Zelf ben ik al een stapje verder in het verwerkingsproces, het lukt me intussen om die tristesse in mijn stem te kunnen leggen en het zingen te gebruiken als uitlaatklep voor mijn verdriet. Pas op, de song ‘Bellybutton’, met een tekst van Saskia, heb ik blijtend opgenomen. Net als ‘Soon’, een nummer dat gaat over haar dood. Op 28 april 2020 heb ik ‘Bellybutton’ op YouTube gepost, op Saskia's sterfdatum. Eigenlijk was het nog een demootje, prematuur. Ik wilde er nog een boze drumsolo in, maar Yassin wist me te overtuigen om eraf te blijven en de blazers alle ruimte te geven. Het bewijs dat hij goeie oren heeft, want die versie is op de radio geraakt. Ik heb wel wat onderschat hoe heftig het is om die nummers nu keer op keer live te spelen. Maar kijk, er liggen al nieuwe songs klaar. En ook van Yassin heb ik intussen al een nummertje gehoord. Heel schoon.

“Yassin en ik hebben dezelfde vader, Chris, die jazzpercussionist is. Toen ik 11 was en Yassin nog een baby'tje, ben ik naar Frankrijk verhuisd met mijn moeder. Ik miste hen enorm toen ik daar woonde, gaf elke avond voor het slapengaan een kusje aan hun foto. We woonden in een dorpje vlak bij Marseille, heel mooi, maar dat gemis was continu aanwezig. Daarom ook dat ik me zo kan inleven in de muziek van Cesária Évora (Naima coverde ‘Sodade’ en plaatste die versie op YouTube, red.). Morna, de Kaapverdische fado, gaat altijd over het missen van familie, heimwee, de zon en de zee. Voor mij heel herkenbaar. Toen ik op mijn 19de terug naar België keerde om te gaan studeren, was dat thuiskomen in elke zin van het woord.

“Saskia en ik hadden een heel hechte band. Na haar dood heeft Yassin zo’n beetje de zus-functie van haar overgenomen. Ik ken geen enkele man die zo rustig en zachtaardig is, heel anders dan ik. (lacht) Nu praat ik met hem zelfs over relatieproblemen. En andersom is dat ook zo. Kortom, toen ons luisterend oor wegviel, zijn wij met elkaar beginnen te praten. Niet altijd over Saskia, nee. Je moet dat ook niet forceren, ze is sowieso in onze gedachten. Elke keer als ik kaas eet, denk ik aan haar, bijvoorbeeld. Omdat ze zo goed die dikke muis uit de Rescue Rangers kon nadoen: ‘K-K-K-K-OAAAS!’”

‘Na de dood van Saskia nam Yassin de zus-functie over’, zegt Naima.  Beeld Tine Schoemaker
‘Na de dood van Saskia nam Yassin de zus-functie over’, zegt Naima.Beeld Tine Schoemaker

YASSIN

“Ja, waar bleven mijn nummers voor onze plaat. Het ging nog niet. Saskia heeft vier jaar gevochten tegen kanker, twee keer chemo gehad. Na haar dood ben ik volledig de dieperik in gegaan. Muziek maken, en dan vooral zingen, was lange tijd te pijnlijk. Zodra ik thuis een gitaar vastpakte en probeerde te spelen, barstte ik in tranen uit.

“Ik heb wel mijn deel kunnen doen. Naima staat nu in de schijnwerpers, maar ik kon ervaring opdoen in producen en mixen, een aspect van muziek maken waar ik de laatste jaren heel veel tijd aan besteed heb. Ik voel goed aan wat ze wil. Ze heeft een akoestische kant, heel organisch, houdt van natuurgeluiden. En anderzijds is ze ook een kind van de eighties, dus er mag ook een laag elektronica over.

“Het was niet altijd makkelijk samenwerken, want Naima is heel impulsief. Soms werkten we dagen aan een idee en was ik supertevreden over het resultaat. En dan kwam er plots een hele lading mails en berichten waaruit bleek dat ze alles wilde omgooien. Oh, dan kon ik vloeken op haar. Terwijl we, voor deze samenwerking, nooit spanningen hadden. Grappig, wel.

“Naima heeft eindelijk haar plaats gevonden. Ze heeft zoveel dingen geprobeerd, zoveel geworsteld in het leven, net als ik wist ze niet waarnaartoe en wat te doen. Maar uiteindelijk kennen wij maar één ding en dat is muziek. Het zit in ons DNA, in onze opvoeding. Onze grootvader, Jan Joris, was operazanger. En als kind zagen we onze papa optreden. Ik keek toen al enorm naar hem op, wilde ook drummer worden. In het eerste leerjaar ben ik eens, met lessenaar en al, uit de klas gezet omdat ik maar bleef drummen op dat bankje. In de gang deed ik gewoon verder. (lacht)

GEKKE GEWOONTES

Yassin over Naima: “Ze laat van alles vallen. Glazen, borden, haar gitaar... Als kind viel ze zelf ook vaak van de trap.”

• Naima over Yassin: “Iets wat hij als klein jongetje al deed: als hij opgewonden is, begint hij te airdrummen met zijn vingertjes.”

“De eerste zeven jaar van mijn leven woonde Naima in Frankrijk. Het was altijd groot feest als ze op vakantie kwam, thuis in Tremelo. Nadat ze bij ons introk, heft ze wel een beetje de moederrol op zich genomen. Zeker nadat mama overleed, had ze haar handen vol met ons, ze is ook gestopt met studeren toen. Zelf heb ik ook zwaar gestruggeld op school. In het middelbaar ben ik twee keer blijven zitten en ook aan de PXL Hogeschool heb ik er na een jaar de brui aan gegeven. Wij hebben allebei moeite om onze weg te vinden. Een typisch huishouden waren wij niet echt, nee. Met een alleenstaande vader die ‘s avonds moest gaan spelen om zijn brood te verdienen, en overdag sliep.

“Wat ik vooral aan Naima waardeer, is haar rechtuitheid. Je weet meteen wat je hebt aan haar. Sommigen kunnen daar niet mee om en anderen vinden dat zalig. Na de dood van mama hebben Naima, Saskia en ik alle drie een periode gehad dat we uit elkaar gedrift zijn, we hadden de neiging om van thuis weg te vluchten. Maar nu is de band tussen Naima en mij zo straightforward. Er zijn weinig mensen tegen wie ik gewoon kan zeggen wat ik wil, en andersom. Dat escaleert weleens, maar er blijft nooit iets hangen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234