Maandag 26/09/2022

MuziekrecensiesPlaten van de week

Een sombere grafengel en een ranzige roede

Whispering Sons - Several Others  Beeld rv
Whispering Sons - Several OthersBeeld rv
Gunter Van Assche

Whispering Sons - Several Others ****

Even leek Whispering Sons ingekapseld te raken in een subcultuur van gegrimeerde goths en newwavezwartjassen. Hun debuut Image voerde hen wel naar alle uithoeken van Europa, maar dan vooral in een nostalgiecircuit. Hits als ‘Alone’ en ‘Hollow’ maakten in eigen land gelukkig komaf met die gewisse toekomst, maar het is een goede zaak dat de groep zijn postpunk vandaag meer uitdiept en dynamischer maakt. De songs klinken minder gothic, maar experimenteler. Ook elektronica wordt naar het voorplan geschoven, terwijl een eenzame piano in ‘Aftermath’ en ‘Screens’ verschillende schakeringen in eenzaamheid opzoekt. Wél onveranderd gebleven: Fenne Kuppens zingt nog steeds alsof Nico en een somberende grafengel het op een akkoordje gooiden in haar stembanden. Ook in de teksten voert ze andermaal een uitputtingsslag met zichzelf. Of toch op zijn minst met het demonische gebroed dat haar wanhoop, onhaalbare perfectie en nachtmerries influistert. Haar ellende? Onze zegen. Van de afgekloven bas die ‘Dead End’ inzet over het zinderende ‘Heat’ tot de zwartgeblakerde uitsmijter ‘Sugery’ blaast Whispering Sons je omver.

Kings Of Convenience - Peace or Love  Beeld RV
Kings Of Convenience - Peace or LoveBeeld RV

Kings Of Convenience - Peace or Love ***

Kings of Convenience benaderen de liefde bij voorkeur met enige argwaan. Het verbaast dan ook niet dat het Noorse folkpopduo ‘love’ diametraal tegenover ‘peace’ stelt. Nochtans klinken hun tokkelsongs even vredig als romantisch, met een zachte golfslag van bossanova. De teksten bulken evenwel als vanouds van pijn en problemen. Twintig jaar na hun legendarische debuut Quiet Is the New Loud (en twaalf jaar na hun vorige album) hebben Erlend Øye en Eirik Glambek Bøe evenwel meer wijsheid in pacht. Deze songs lezen daarmee eerder als een woord van advies. En wanneer gastzangeres Feist de haartjes op je arm een ongelijke strijd laat voeren met de zwaartekracht in ‘Love Is a Lonely Thing’ kost het weinig moeite Peace or Love aan het bloedende hart te drukken.

Mykki Blanco - Broken Hearts & Beauty Sleep Beeld RV
Mykki Blanco - Broken Hearts & Beauty SleepBeeld RV

Mykki Blanco - Broken Hearts & Beauty Sleep ****

Als genderqueer lgtbq+-activist neemt de New Yorkse Mykki Blanco meestal geen blad voor de mond, maar op deze tweede plaat domineert vooral seksueel geladen humor (“He told me J. Cole saved rap, well how ‘bout that / I said your dick smell like hams, just go take a bath”). Blanco’s gore geintjes verbergen een nogal stroeve cadans die gelukkig wordt ingebed in superbe beats van FaltyDL en Hudson Mohawke. Het euforische ‘Free Ride’ ontpopte zich zelfs tot een funky radiohit. In het sensuele ‘Love Me’ countert soulkoningin Jamila Woods prachtig de ranzigheid met een hemelse melodie. Wie door de rauwheid prikt, ontdekt zowaar een poppy zomerplaat. (GVA/SVS)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234