Zondag 24/10/2021

ReportageBrakrock

Een punkfestival voor een zittend publiek: als een mosselsouper, maar dan morsiger

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Kan een genre dat op zijn best is wanneer er no barriers zijn ook coronaproof zijn charme hebben? De Morgen meet de temperatuur op punkfestival Brakrock.

“Sorry dat we uw brunch komen verstoren”

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Het is niet bepaald de openingszin die je van een band op een punkfestival verwacht, al was hij bij aanvang van de tweede dag Brakrock niet écht misplaatst. Op het podium de Belgen van You Nervous?, voor het podium rijen picknicktafels. Barpersoneel loopt rond met plateaus, mensen gaan schuifelend bij elkaars tafel langs om hallo te zeggen en af en toe zwaait er iemand Connemara-gewijs met een mondmasker. “Het enige wat ontbreekt is een lege pot voor de schelpjes”, zegt mijn disgenoot. Ik kan hem geen ongelijk geven. Dit voelt als een mosselsouper, maar dan morsiger. Een familiefeest, met dank aan tante Rona.

Blij weerzien

“Ik vind een familiefeest wel een goede vergelijking”, zegt Max (30). “Dit is een hele hechte scene, normaal zie je elkaar wekelijks op shows. Met corona viel het ineens op dat heel wat van je beste vrienden eigenlijk aan de andere kant van het land wonen. Dit is een blij weerzien. Uiteraard mis ik het fysieke contact, maar ik ben hier om de bands en organisatie te steunen. En ’t is al goed dat dit tenminste kan”, zegt hij terwijl een van zijn tafelmakkers bij zijn buurman in de nek kruipt. Verderop springt iemand joelend recht terwijl hij al dansend zijn stoel in de lucht pompt – flink gemondmaskerd, want technisch gezien is het een verplaatsing.

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Het is jammer dat het zo moet. Het is fijn dat het zo kan.

“Iedereen is heel begripvol”, zegt vrijwilliger Sofie (30). “Ze zijn blij dat er nog eens iets kan doorgaan. Zelf vind ik het ook weleens fijn om op Brakrock een voornamelijk Belgische line-up te hebben.” Onder meer op die line-up: Captain Kaiser, die vrijdag de eerste festivaldag in gang mochten trappen. De Kempen-punkers brachten begin dit jaar nog een ode aan shows in kleine venues waar het zweet van het plafond gutst in hun single ‘Post-Gig Depression’ en hadden allicht ook liever een kolkende in plaats van een geklapstoelde massa voor hun neus gehad. “Na anderhalf jaar zonder publiek willen we gewoon spelen, weer de connectie voelen, of die mensen nu staan of zitten”, zegt frontman Sascha Vansant. “Al kunnen we niet ontkennen dat die connectie meer voelbaar is wanneer de mensen in het rond kunnen springen en elkaar kunnen omhelzen.”

Kabouterdans

Volgens de regels mag het publiek zich enkel uitleven binnen hun bubbel, aan hun tafel. Draai een keer in het rond, stamp met je voeten op de grond, zwaai je armen in de lucht, ga nu zitten met een zucht... Die Kabouterdans staat in schril contrast met de kolkende energie die ik gewend ben van punkshows. “Wacht maar tot straks”, lachen Mathias (27), Jasper (27), Jonas (29) en Julie (27) die zich op de eerste rij geparkeerd hebben. “Op deze spot merk je niet zo veel van corona: je ziet enkel de band voor je en voelt de energie van de andere tafels achter je”, leggen ze uit. “Nu is het nog braaf, maar wanneer iedereen dronken is zal er ge-stoel-dived worden. Wat dat is? Dat zal je wel zien.”

Securityman Bart onderschrijft die voorspelling. “Mijn taak is toezien op de veiligheid. Vroeger hield dat in dat je ervoor zorgde dat het crowdsurfen of stagediven niet uit de hand loopt, vandaag is het ervoor zorgen dat de coronamaatregelen nageleefd worden. Dat wordt doorgaans moeilijker ’s avonds ja.”

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

De sfeer op Brakrock blijkt recht evenredig met de liters bier die in ecologische cups aangedragen worden. Zo rond een uur of tien doen de skatepunkers van No Fun At All hun naam alle oneer aan. Er ontstaan her en der kleine moshpits en er wordt met pinten gegooid. “We kennen elkaar en we zijn allemaal gevaccineerd!” roept Sam (30) die gebaart dat ik ook in het gewoel, zéker in het gewoel, mijn mondmasker moet opzetten. Een man klimt op tafel en laat zich met een brede grijns, vol vertrouwen achterover vallen. Tientallen mensen drummen samen met uitgestoken armen, klaar om hem op te vangen. Uiteraard.

Het is tenslotte familie.

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234