Zondag 26/05/2019

DM Zapt Liefde voor muziek

Een programma dat écht draait rond muziek. Met échte muzikanten. Ole, ola!

De cast van het vijfde seizoen van ‘Liefde voor muziek’ op VTM: (v.l.n.r.) Milow, Laura Tesoro, Bart Kaëll, Stef Kamil Carlens, Jan Leyers, Ilse Delange en Kommil Foo. Beeld RV VTM / Diego Franssens

In DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag schrijft Stijn De Paepe over Liefde voor muziek. 

Het jammere aan talentenjachten als The Voice is dat alle kandidaten tegenwoordig kunnen zingen. Zowat iedere deelneemster kwinkeleert minstens zo kwiek als Natalia zelve en de zangers kelen stuk voor stuk beter dan Koen Wauters, om van Alex Callier nog maar te zwijgen. Sinds de makers er geen brood meer in zien elke raspende huisvader en schelle schooljuf auditie te laten doen, zodat je likkebaardend het oordeel van de beëdigde jury afwacht, is de lol er een tikkeltje af.

Voor muzíék echter moet je bij een muziekprogramma zijn. En kijk: daar is Liefde voor muziek weer. Het siert VTM dat ze zowel brede publiekslievelingen als Bart Kaëll, Laura Tesoro en Jan Leyers cast als artiesten die veeleer geliefd zijn bij een wat kieskeuriger schare, zoals de heren van Kommil Foo en de Nederlandse Ilse De Lange. Naast mijn echtgenote zal Stef Kamil Carlens nóg wel een tiental fans hebben. En Milow doet ook mee.

Het levert een lekkere mix op van mensen met minstens één kenmerk gemeenschappelijk: ware liefde voor muziek.

Smulpaapjes

De eerste twaalf minuten van aflevering 1 kon u rustig overslaan: naast een muziek- is dit ook een realityprogramma. Je zag de gasten dus compleet flabbergasted hun logeerplek ontdekken, dan wel hardop de exotische buiten bewonderen, ofwel – in het geval van Kaëll – iets te bewust van de camera zwembadderen.

Kommil Foo, Milow, Ilse DeLange en Laura Tesoro. Beeld RV VTM / Diego Franssens

Maar dán was het zover: het gezelschap ontdekte de muziekkamer en het voor hen uitgestalde instrumentarium. Als driejarige smulpaapjes in een verlaten snoepkraam besnuffelden ze het lekkers en zetten ze het algauw op een improviseren.

Even later brak le moment suprême aan: het verzameld werk van ‘sympathieke spring-in-’t-veld’ Bart Kaëll mocht eraan geloven. De man – op het eerste gezicht een figurant uit Madam Tussauds, maar al bij al een aimabel heerschap met talent voor imitatie (check zijn Roland Verlooven) – was een beetje nerveus.

Draaglijker

Dat bleek nergens voor nodig: wat volgde was een proeve van heus vakmanschap en musiceergenot. Leyers maakte van het hardnekkige ‘De Marie-Louise’ een donkere, meeslepende song. De gebroeders Walschaerts deden hun bewonderenswaardig ding met ‘Duizend terrassen in Rome’. Carlens boog het triviale ‘La Mamadora’ zowaar om tot een beklijvend nummer. Milow deed iets geestigs met ‘Zeil je voor het eerst’, Ilse De Lange zette haar klatergouden klep open en het meidertje Tesoro zong ook iets.

Jan Leyers en Stef Kamil Carlens Beeld RV VTM / Diego Franssens

Het oeuvre van Kaëll was in de meeste gevallen in het Engels vertaald, waardoor de lichtheid vanzelf draaglijker werd – in het Engels valt het minder op als het nergens over gaat. En Kommil Foo schrapte zo goed als alles, maakte twee knallers van nieuwe strofes en ging erg vrij om met het refrein.

Maar dan krijg je ook wat: een programma dat draait rond muziek. Met echte muzikanten. Ole, ola!

Liefde voor muziek, maandag om 20.35 uur op VTM

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.