Maandag 17/05/2021

OperarecensieThe Turn of the Screw

Een opera vol twijfel en angst ★★★☆☆

The Turn of the Screw Beeld Bernd Uhlig
The Turn of the ScrewBeeld Bernd Uhlig

Benjamin Brittens opera The Turn of the Screw, naar de gelijknamige novelle van Henry James, begint met een proloog (‘It is a curious story’) en eindigt abrupt met de dood van de vroegrijpe knaap Miles. Wat daartussen gebeurt is vreemd en beangstigend maar de verklaring ervoor moet de toeschouwer zelf vinden. Zeker in Andrea Breths enscenering voor De Munt.

Brittens stuk roept vele vragen op. Gaat dit over de strijd tussen goed en kwaad om de ziel van het kind? Of zit het allemaal in het hoofd van een ietwat hysterische gouvernante, die haar taak emotioneel niet aankan? Hoe seksueel was de relatie tussen Quint en Miles? En in hoeverre wil de gouvernante in diens plaats treden en zelf het kind veroveren? Elke poging om die vragen te beantwoorden is hoe dan ook gedoemd te mislukken.

In de productie van de Munt die nu online te zien is (en waarvan wij met enkele journalisten de première coronaproof live mochten bijwonen) heeft regisseuse Andrea Breth de omgekeerde weg gekozen. Zij voegt elementen toe die ons op het verkeerde been zetten, zodat we zelf moeten nadenken. Muren schuiven open en geven doorkijk op vreemde taferelen, personages komen tevoorschijn uit kasten of verdwijnen in vleugelpiano’s, bewegen in slow motion of verschijnen op materieel onmogelijke plaatsen. Samen met de afwisselend messcherpe en suggestieve muziek planten die visuele effecten de twijfel en de angst van de gouvernante ook in ons hoofd.

Magisch realisme

Iets soortgelijks gebeurt met de rolverdeling: soms wordt een zin van een rol aan een andere met een gelijkend stemtype toegewezen. Ook die onzekerheid manipuleert onze waarneming. Je ziet dingen die er niet mogen zijn: een van de basisinstrumenten van de horror. Het geheel – de muzikale suggestiviteit, de visuele manipulatie en de bewust verwarring zaaiende dramaturgie – resulteert in een soort magisch realisme, dat het stuk beter dient dan abstractie of symboliek. Die laatste blijft beperkt tot enkele gotische elementen zoals dode roeken en een babymasker.

Het kleine kamerensemble van de Munt zorgt onder Ben Glassberg voor een heldere benadering van Brittens complexe, met de twaalftoonstechniek flirtende partituur. In het uitstekende zangersensemble vallen vooral tenor Ed Lyon als de Proloog, Sally Matthews als de gouvernante en de verbluffende jongenssopraan Henri De Beauffort als Miles op.

Te bekijken tot 6 mei op www.demunt.be; van 23 mei tot 4 juni op Mezzo TV.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234