Woensdag 29/06/2022

Boekenrecensie

Eén ding is zeker: Marnix Peeters kan schrijven, het onderwerp ten spijt

Marnix Peeters. Beeld Karoly Effenberger
Marnix Peeters.Beeld Karoly Effenberger

Dat Marnix Peeters een zekere flair heeft voor het absurde en het groteske wisten we van zijn vorige romans. In zijn nieuwe schakelt hij nog een versnelling hoger.

SOFIE DE SMYTER

De wereld is misschien een schouwtoneel, maar die van Marnix Peeters (°1965) is toch vooral een spiegelpaleis, waar het meest waarachtige gelaat zich in de vervorming laat zien. In Niemand hield van Billie Vuist, zijn vierde roman in vier jaar tijd, blijft hij trouw aan dat credo. Hoofdgedrochten met dienst zijn Moeder Vuist en Pastoor Pelkmans, spilfiguren bij de vzw Phantasia, die onder het mom van barmhartigheid Thaise en Senegalese meisjes naar België haalt om luie geilaards de trip naar warme oorden te besparen. Stel je voor dat ze jonge deernes zouden moeten 'volblaffen' in volle zon. De gruwel!

Wat volgt zijn een goede 300 bladzijden vol kakverhalen en vuile vunzigaards die viezigheid uithalen met veel te jonge meisjes, en een reddingsactie (toch wel). En Peeters laat niets aan de verbeelding over.

Eén ding is zeker: de journalist kan schrijven, het onderwerp ten spijt. Noem hem gerust de dominatrix van het Vlaams, want hij slaagt er als geen ander in de taal alle hoeken van de kamer te laten zien. In Niemand hield van Billie Vuist is het Bartje Marlborough die die rol opneemt: hij blijkt een bijzonder prominente, onbetrouwbare, entertainende verteller. Hij verhaalt hoe zijn zus Mei, homohatende überhomo Gabba Henk en Billie Vuist (het kind speelt wel degelijk een rol) Moeder Vuist te gronde richten (Pastoor Pelkmans' enige sympathieke daad is voor zijn eigen ondergang te zorgen).

Als Bartje niet bezig is de zaken al te zeer in te kleuren, dan is hij druk doende andere schrijvers af te breken, zijn lezers te paaien of hun reacties te anticiperen: '"Krijgen we nu wéér een oude zieligaard die jonge poesjes verkracht?" hoor ik her en der een lezer vragen.'

Karikaturen

Een reactie die Peeters vooral sedert Natte dozen (2013) krijgt, is dat zijn romans goed geschreven zijn maar nergens over gaan. Is Billie er met momenten over? Absoluut. Zijn de personages karikaturen van zichzelf? Ja. Zal de roman een einde maken aan de gruwel van prostitutie en pedofilie? Bijlange niet.

Maar Peeters, die in 2008 voor Het Laatste Nieuws een reeks over het Thaise sekstoerisme maakte, pretendeert dat ook op geen enkel moment. Wat hij de lezers van zijn roman wél geeft, is een wereld die we niet hebben en niet kunnen krijgen: een wereld die overwegend zwart-wit kleurt, waar goede mensen beloond worden en slechte gestraft (ook wat dat straffen betreft laat Peeters niets aan de verbeelding over). Erover denken doe je sowieso.

Love him or hate him: Peeters heeft duidelijk het advies gevolgd dat ma en pa Marlborough hun kinderen Mei en Bartje gaven voor ze hen achterlieten in caravanland: 'Laat u in uw leven nooit leiden door wat anderen denken of vinden... Doe uw zin, volg uw hart, doe uw best, zie niet om.'

Marnix Peeters, Niemand hield van Billie Vuist, Prometheus, 288 p., 19,95 euro.

undefined

null Beeld rv
Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234