Dinsdag 25/06/2019

Theaterrecensie

Een bezwerende compositie voor het tennisspel. Of is het andersom? ★★★★☆

‘PLAY’ van Liesa Van der Aa. Beeld RV

U houdt het niet voor mogelijk wat een potje tennis kan zeggen over de wereld waarin we leven. PLAY van Liesa Van der Aa is een subtiele voorstelling over de machinaties van de macht.

Wie ooit Antonioni’s Blow-Up zag, herinnert zich vast en zeker de adembenemende laatste scène waarin twee tennissers een setje spelen zonder bal. Je hoort hem wel maar je ziet hem niet. U denkt: huh, tennis zonder bal? Dat kan toch niet! Natuurlijk wel, zolang je je tegenstander maar blindelings vertrouwt en je strikt houdt aan de regels van het spel.

Liesa Van der Aa gaat met dat idee aan de haal en puurt er een spannende, complexe muziektheatervoorstelling uit. De scène is ingericht als tennisveld, compleet met scorebord, stadionlampen en een strijkkwartet op een tuinbankje. Twee tennissers staan rustig een onzichtbaar balletje te slaan. Maar na de opwarming wordt het menens. Onder het wakende oog van de scheidsrechter barst de strijd om het setpunt los.

Machtswellust

Amusant om naar te kijken, maar vooral mooi om naar te luisteren. Want tussen iedere slag begeleiden de strijkers de vlucht van de bal met sereen aangehouden noten. Een bezwerende compositie voor het tennisspel. Of is het andersom? Wordt het spel gedirigeerd door de muziek? Langzaam lijkt alles te kantelen. De vrijheid van het spel lost op in een strenge, minutieuze choreografie, voortgestuwd door dwingende percussie.

De scheidsrechter die boven dit alles uittorent, verliest zich alsmaar meer in zijn eigen machtswellust. Als een dictator in de dop misbruikt hij zijn positie en manipuleert hij het spel. Wat begon als een vriendschappelijk onderonsje ontaardt in een grotesk vertoon van macht. Het spel wordt door zijn eigen regels gegijzeld.

Muzikaal en visueel snoepje

Het verschuiven van de machtsverhoudingen is zo subtiel in kaart gebracht, dat je pas merkt dat het misgaat wanneer het al veel te laat is. Dat hier heel wat lijntjes worden getrokken naar de wereld van vandaag, had u ondertussen wel begrepen. Jammer daarom dat het einde, wanneer de scheids zich verliest in een litanie van machtsgeilheid, daar nog eens veel te nadrukkelijk de vinger op wil leggen.

One Trick Pony, het ‘muzikaal kunstenaarslabo’ van Liesa en Sarie Van der Aa, heeft met Court of Choice een triptiek over het concept macht voor ogen. Dit eerste deel zet alvast érg hoog in. Zowel visueel als muzikaal om van te snoepen (Van der Aa’s geheimzinnige composities boren zich diep onder je huid). Ons kaartje voor deel twee is al gereserveerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden