Dinsdag 28/01/2020

Documentaire

Ed Sheerans 'Songwriter': zo ros, zo saai en zo alleen

Beeld Apple Music

Je vond de liedjes van Ed Sheeran al een tikkeltje kleurloos? Dan zul je vast nog minder boodschap hebben aan de gemoedelijke documentaire Songwriter. Deze behind-the-screens mocht véél dieper onder zijn druk getatoeëerde huid kruipen.

“Songs zijn rare dingen", filosofeert Ed Sheeran een eind weg, terwijl hij bij het ochtendgloren een nieuwe song uit zijn mouw probeert te schudden. “Hoezo?” wil zijn neef en videograaf Murray Cummings weten. Waarop Sheeran: “Ze komen en gaan als ze willen, en bieden zich zonder waarschuwing aan.” Gehoopt dat de documentaire diepzinniger dan die platitude zou worden? Mispoes.

Een 27-jarige popsensatie die stadions vult, platinum platen aan elkaar rijgt en een zeldzaam fenomeen in pop culture kon worden, verdient nochtans al langer een documentaire. Maar dan wel één die voorbij zijn zorgvuldig gecreëerde imago durft te gaan. Helaas. In Songwriter wint een jansalie-achtige boy next door doorlopend het pleit.

Vederlichte vlieg aan de muur

Op papier zag het idee er niettemin veelbelovend uit. Wie beter geplaatst dan Murray Cummings om deze popster te volgen? Sheerans neef is al jaren een vertrouweling: toen de Rosse Rattenvanger op zijn zestiende koos voor een emplooi als berooide busker in Londen, mocht hij op Cummings’ sofa in Bethnal Green crashen. En al jaren filmt die laatste de triomftocht van zijn wereldberoemde neef.

Die beelden worden je alvast onthouden. Deze documentaire volgt het schrijfproces via een vlieg-op-de-muuraanpak. An sich ook interessant. Maar het resultaat is flinterdun, vederlicht en niets onthullend.

Groter dan Adele

Sheerans ouders en wederhelft krijgen elk zo’n vluchtige cameo, dat je niets meer over de superster te weten komt, vanuit hun standpunt. Cummings bijt zich alléén vast in Ed, maar het lullige is: ook aan hem kan hij nauwelijks één waardevolle confessie ontlokken, die je niet al elfendertig keer eerder hoorde.

De momenten waarop Sheeran blaakt van ambitie, geven nochtans de perfecte voorzet in de film. “Als je niet groter wil zijn dan Adele, zit je in de verkeerde industrie", zegt de popster aan het einde. Niet meteen de meest nobele motivatie, maar Cummings laat zijn bloedbroeder en broodheer gewoon betijen.

Het lullige is: aan Ed Sheeran kan de documentairemaker nauwelijks één waardevolle confessie ontlokken, die je niet al elfendertig keer eerder hoorde. Beeld Apple Music

Hadden we gehoopt op méér drama, glamour en conflict? Stiekem wel. Maar daar ligt niet eens het grootste manco van Songwriter. De film overspant zo’n anderhalf jaar, waarin Ed Sheeran alle sociale media aan de kant schoof. Dat vacuüm vult Cummings nogal lui door midweg een visueel dagboek aan te leggen, dat neigt naar een weinigzeggende Instagram-feed. 

Dat Sheeran in diezelfde periode ook werkte met Taylor Swift, Beyoncé of Eric Clapton, wordt niet eens vermeld. Net zo min als zijn gedol met de Britse Royal Family of zijn campagne tegen de Brexit.

Het kabbelen van een beige tokkelaar

Anderhalf uur kabbelt de film gemoedelijk voort, alsof je Ed Sheeran alléén als blij, beige tokkelaar mag kennen. Een intieme documentaire, noemde Apple Music deze veredelde homevideo. Maar de grootste verwezenlijking van Songwriter is dat ze Ed Sheeran in elk intiem decor zo mogelijk nog saaier laat overkomen dan je al vermoedde. Pas in de tweede helft boeit de documentaire, wanneer de Britse muzikant zijn vroegere school bezoekt of in de legendarische Abbey Road Studio’s met een groot orkest aantreedt.

Overigens: dat de documentaire via Apple Music verschijnt, blijkt niet eens half zo opmerkelijk. In de meeste shots komt het merk even prominent in beeld als de popster. Is
Songwriter een slinkse sluikcampagne? Of een zuinig geschenkje voor de überfans, die elke glimp van hun idool willen absorberen? In vergelijking met andere rockumentaires schiet Songwriter namelijk op élk ander vlak te kort.

Wat een gemiste kans. 

Nu te zien op Apple Music.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234