Zaterdag 19/10/2019

Concertrecensie

Ed Sheeran in Werchter: de routine van een rosse muis

Ed Sheeran in Werchter Beeld Damon De Backer

"When the world's against me, is when I really come alive", rapte hij al vroeg in zijn set. Maar wie kon een hekel hebben aan Ed Sheeran? In Werchter overtuigde hij 65.000 toeschouwers met zijn boy next door-charme en voorspelbare set meezingers. De levensgrote transistorradio waaruit het geluid soms leek te komen, lieten zij niet eens aan hun hart komen.

Als de kaarten wat anders hadden gelegen, zou Ed Sheeran naar eigen zeggen tot bloedeloos bandwerk veroordeeld zijn geweest. Het lot en miljoenen fans beslisten daar anders over. Maar waarom koos de rosse Brit dan in Werchter voor zo’n routineuze setlist? Een enkele verrassing te na gesproken, kreeg je krèk dezelfde setlist voor de kiezen.

Nochtans had hij als eenmansbedrijfje alle touwtjes in handen, om zijn Divide-tour avontuurlijk te houden voor zichzelf én de fans van het eerste uur. Uiteindelijk speelde hij immers alle instrumenten zelf in, middels een loopstation. Maar in Werchter tapte Sheeran liever uit hetzelfde vaatje.

Alleen op het dak van de wereld 

Maar goed: voor avontuur was u misschien niet gekomen. Wél voor de schier eindeloos lijkende resem hits die hij uit zijn mouw bleef schudden. En voor het indrukwekkende zicht op de solitaire crowdpleaser vooraan. Op het podium leek de wereldvermaarde popster helemaal alleen op de wereld te staan.

Eenzame Ed stond welteverstaan ook op het dak van diezelfde wereld. Op het succes van de roodharige Brit lijkt vandaag zelfs geen plafond meer te staan. Zo immens populair is de singer-songwriter, dat Rock Werchter - sinds eeuwig en een dag dé ouverture van de zomervakantie - doodleuk een weekje opschoof voor hem en 65.000 uitzinnige fans.

Ed Sheeran in Werchter. Beeld Damon De Backer

Boyfriends en Superdads

Uit de buik van de wei steeg een ontzaglijk gebrul op toen Sheeran het concert vertrouwd aftrapte met een stuwend ‘Castle on the Hill’. Al gauw volgde ook de monsterhit ‘The A Team’ en de geestigste bindtekst van de avond: “Op mijn shows zie ik bijna iedereen in het publiek uit zijn dak gaan. Maar een klein percentage kan ik onderverdelen in twee groepen. Er is “the boyfriend” die hier niet écht wil zijn, en me ook al niet moest in Game of Thrones. De andere groep zijn de “superdads”, die hun dochter willen zien genieten, met de armen gekruist op de achtergrond staan en zeuren over het te dure bier. Maak je geen zorgen, lads…. ik trek jullie er wel doorheen.”

Waarop een van de sterkste songs van de avond ingezet werd. ‘Bloodstreams’ kende een machtige finale, die slechts met één manco kampte: het geluid leek bij wijlen uit een overmaatse transistorradio te komen. Sheeran had Werchter op zijn eentje geannexeerd met een eigen crew en eigen wetten - op the golden circle voor de grootste fans na, kreeg geen enkele bezoeker een VIP-behandeling. Maar dat betekende ook dat de technische masterminds van Werchter, die aan de knoppen hadden kunnen staan, ook aan de kant werden geschoven. Géén meesterzet. Soms hoorde je het geluid zelfs vrij machteloos wegwaaien bij een briesje.

Ed Sheeran in Werchter. Beeld Damon De Backer

Rosse muis

Bij stevigere songs als 'Galway Girl' en 'Nancy Mulligan' - absolute publiekslievelingen - viel dat gelukkig niet op, net zomin als bij 'Sing' of 'Shape of You'. Die liedjes noemde hij eerder nog splijtzwammen: je houdt ervan of je haat ze. "En dat is best," geloofde hij. "Ik wil dat mensen een mening hebben, zelfs als die mening mij kwetst. Ik word vaak een grijze muis genoemd, maar dat kan toch niet kloppen als ik zoveel uiteenlopende reacties uitlok?" De rosse muis stal in de laatste rechte lijn evenwel ieders hart, door in het truitje van de Belgische nummer 14 Dries Mertens op te komen en te zwaaien met de Belgische vlag. Tussen twee songs door had hij trouwens al aangegeven dat hij stiekem overtuigd was dat de Rode Duivels het WK zouden winnen. Hartendiefje!

Verkeerde concert?

'Feeling Good' was één van de zeldzame nieuwe toevoegingen in de set. Die Britse classic - onsterfelijk gemaakt door Nina Simone en zelfs Muse - werd met opmerkelijk gevoel gezongen, maar de hoogste noten haalde hij toch nipt niet. Die cover werd wel ingenieus gelast aan ‘I See Fire’, één van de meest ontwapenende meezingmomenten van de avond. En toen moest het “singalong”-gedeelte van de set nog volgen. “Als je de woorden van de volgende songs niet kan meezingen,” grinnikte hij terecht, “Dan ben je vast op het verkeerde concert beland.”

De zon kweet zich zondag overtuigend van zijn smelttaken. Maar dat verklaarde maar voor een deel waarom een afgeladen wei zo verkleefd leek aan Ed Sheeran. U vindt ‘m misschien een gruwel, u vindt ‘m mogelijk een God. Maar in Werchter zagen wij vooral een uitstekende performer en de ultieme crowdpleaser.

Bekijk hier meer foto's van het concert van Ed Sheeran.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234