Maandag 27/01/2020

Recensie

‘Echo’ toont IJsland in de donkerste dagen van het jaar ★★★☆☆

Arent Orri Jónsson in ‘Echo’.

Een Amerikaanse, zwarte atleet belt vanuit IJsland met het thuisfront. Kerst, oud en nieuw  de feestdagen vallen hem zwaar, zo ver van zijn familie. ‘En daarbij is het zo donker’, zegt hij. ‘Nog steeds deprimeert het me een beetje.’ Vandaar dat de coach hem heeft aangeraden zijn toevlucht bij een zonnebank te zoeken. ‘Nee, dat zei ik ook al’, lacht hij. ‘Maar het is ook niet voor een kleurtje.’

Een paar minuten, een klein grapje – meer heeft regisseur Rúnar Rúnarsson niet nodig om de eenzaamheid van de man neer te zetten én IJsland te portretteren. Het gaat hem om het laatste: in Echo doorgrondt hij het land aan de hand van 56 kleine scènes. Losse sketches zijn het, gefilmd vanuit één camerastandpunt, met als enige samenhang dat ze zich afspelen tussen kerst en Nieuwjaar, de donkerste dagen van het jaar. Er zijn geen terugkerende personages, de andere kant van telefoongesprekken hoor je niet. Rúnarsson biedt een paar minuten lang een inkijkje in een leven, meer niet. Alsof je de IJslanders begluurt.

Racisme, uitbuiting, internationalisering, consumentisme, de vooruitgang: Echo barst van de grote thema’s, waarmee Rúnarsson soms mild de spot drijft. Daklozen spelen Monopoly; bij een verkeersruzie trekt een vrouw  ten onrechte de seksismekaart. Daarbij maakt Rúnarsson geen simplistische statements. Hij is niet voor of tegen moderne technologie: aan de ene kant laat hij zien hoe ouders het kerstoptreden van hun kind alleen nog via het scherm van hun mobiele telefoon zien, aan de andere kant toont hij Skype als verbindende factor. Elke scène kantelt de blik voor een completer beeld.

Toch zijn niet al die scènes even interessant. Soms zijn de inzichten wat dun of makkelijk, waardoor de film zelfs met zijn schamele tachtig minuten hier en daar wat trekt. Maar in Echo zitten óók een aantal schitterende miniatuurtjes, vooral over ouderkindverhoudingen. Als een meisje voor het eerst op bezoek komt in het nieuwe huis van haar gescheiden vader, bijvoorbeeld. Ze heeft als verrassing een muziekstuk ingestudeerd, haar stiefzusje blijkt echter een pianotalent. Haar afhangende schoudertjes zijn hartverscheurend; de omhelzing met haar vader misschien nog wel meer. 

Nu in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234