Dinsdag 28/01/2020

Expositie

Duitser Friedrich Kunath stelt zijn kitscherige zonsondergangen en regenbogen tentoon in Antwerpen

Expo van de Duitser Friedrich Kunath bij Tim Van Laere in Antwerpen. Beeld rv Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerp

Hij was een moeilijke puber in Oost-Duitsland, werd door zijn moeder stiekem ingeschreven op de kunstacademie en rijdt nu rond met een oldtimer Jaguar in Los Angeles. Maak kennis met (de kitscherige zonsondergangen en regenbogen van) Friedrich Kunath.

Friedrich Kunath werd in 1974 in het communistische Oost-Duitsland geboren en was zo'n puber van wie je vreest dat hij vroeg of laat voor de jeugdrechter moet verschijnen. Zeventien was hij toen zijn moeder achter zijn rug met zijn tekeningen kunstacademies afschuimde, en hij zowaar werd toegelaten. Veel kunstenaars zouden dat moment benoemen als thuiskomen, maar deze recalcitrante jongeman herinnert zich “bekakte kunststudenten die met Tom Waits en jazz dweepten”.

Niet lang daarna ging hij roadtrippen in Amerika, en hij trouwde zelfs met een meisje in het Texaanse dorp Eagle Pass – het huwelijk is niet blijven duren. Terug in Berlijn opende hij een nachtclub, kreeg gezondheidsproblemen omdat hij te veel dronk en werd uiteindelijk tot zijn eigen verbazing opgepikt door de Blum & Poe-galerie in LA. 

Friedrich Kunath. Beeld Tim Van Laere Gallery

Blank canvas

Kunath is ondertussen definitief naar LA verkast. "Als je bent opgegroeid met die waanzinnige Stasi, in een wereld vol verraad, dan is het Westen een belofte. En in LA, daar eindigt het Westen." Amerika was voor hem een blank canvas, en plek vol dwaze contradicties. Een plek waar ook kunstenaars ongegeneerd met een oldtimer Jaguar mag rondrijden. "De borstimplantaten, de surfers, de coconut juice, ik heb dat nodig. Maar ik heb ook het idee dat ik hier hoor als kunstenaar: LA is een stad, een fabriek van verhalen." 

Kunath heeft een carrière opgebouwd met ogenschijnlijk kitscherige beelden van  geairbrushte regenbogen en tropische zonsondergangen. “Venice beach towels”, om zijn eigen woorden te gebruiken. Beelden waar hij in de kunstschool niet mee moest afkomen en die zo leeg zijn, dat Kunath ze weer wil invullen. 

Al moeten de palmbomen op zijn nieuwe doeken stilaan wijken voor dennen. "Ik ben er vertrokken omdat ik het er niet kon uitstaan, maar na twaalf jaar voel ik me Duitser dan ooit. De ziel is uiteindelijk dakloos." Bittersweet, zo wordt zijn werk in het Engels omschreven, en dat vindt Kunath goed zo. 

Friedrich Kunath Beeld Tim Van Laere Gallery

Nog steeds gebruikt hij veelal felle snoepkleuren, nog steeds schildert hij einders met kleine figuurtjes, letters en symbooltjes waarmee hij verhalen vertelt. "Ik zit tegenwoordig met zoveel verhalen in mijn hoofd, ze moeten er echt uit." Nog steeds zitten beelden vol referenties naar klassieke werken en laat zich leiden door muziek. "Muziek, daar komt alles vandaan. Ik blijf het fantastisch vinden dat een of andere veertienjarige zanger mijn gevoelswereld kan aanraken. Dat moet ik dan schilderen." 

Hyperbewust

Maar, zo zien we ook meteen in de Tim Van Laere Gallery: geen gladde airbrush meer, maar doeken die rijkelijk voorzien zijn van dikke klonters olieverf. Zijn taal blijft hetzelfde, zegt Kunath, maar er is duidelijke een andere feel. "De werken zijn primair, meer vanuit het onderbewust zijn, terwijl ik vroeger hyperbewust werkte."

"Ik heb lang de last van de kunstgeschiedenis op mijn schouders gevoeld", verklaart hij die bocht. "Daarom hield ik afstand van het doek, ik wilde het letterlijk niet aanraken." Maar met het ouder worden wurmt de geschiedenis zich naar boven." Hij zegt het een paar keer, lachend: "Ik denk dat ik stilaan in een midlifecrisis zit." 

Expo van de Duitser Friedrich Kunath bij Tim Van Laere in Antwerpen. Beeld rv Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerp

Al kreeg hij het dan wel weer op zijn heupen van die ene vriend die olieverf bejubelde als de ultieme uiting van bewegingsvrijheid omdat je er zo fijn mee kunt smeren, maar die ook steigerde omdat Kunath daar dan nog eens fijne lijnen over tekende. Kan niet, is totaal tegen de regels van de kunst. "Dat heb ik dus nooit begrepen, ik vind dat echt stupide." 

Het is Kunath ten voeten uit, de kunstenaar die zijn exposities graag titels meegeeft als Frutti di Mare of Earth to Fuckface. Die laatste was trouwens in Hongkong. Slecht idee, zegt hij nu, want het concept ironie is hen daar totaal vreemd. "Ik neem mezelf niet zo serieus. De kunst wel, maar er is ook wel wat afstand." 

Tot 23/6 bij Tim Van Laere Gallery, Antwerpen. timvanlaeregallery.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234