Maandag 21/10/2019

Strips

Drie nieuwe Vlaamse strips: over Afrika, spoken en klokken

'Aldo'. Beeld RV

Zo veel Vlaamse debuten verschijnen er jaarlijks niet. Dus wanneer drie debuten tezelfdertijd in de rekken belanden, is dat een unicum. Maar wat drijft debutanten? Cult zette de drie nieuwkomers samen.

Black Paradise, Aldo en Van roken ga je dood. In de vergaderzaal van Ballon Media, dat de eerste twee titels uitbracht, liggen de debuten te blinken. Alle drie zijn het graphic novels, alle drie zijn het de eerste worpen van Vlamingen die, liever vandaag dan morgen, de stripwereld willen veroveren.

Hun thema's liggen soms ver uiteen, soms verrassend dicht bij elkaar. Black Paradise van Veerle Hildebrandt (36) behandelt het leven van expats in Nigeria. "Een samenraapsel van verschillende verhalen en gebeurtenissen die ik deels zelf meemaakte, over hoe blanken in zwart Afrika leven en wat ze verwachten", vat ze het samen. Thijs Desmet (30) heeft wat meer moeite om zijn strip te omschrijven. Hij staart even naar zijn boek Van roken ga je dood, met op de cover een in het wit verkleed spook en een man met een skeletmasker. "Euh, een spook en een skelet, of zo zien ze er toch uit, die in het vagevuur belanden en allerhande non-avonturen beleven."

De benjamin van de drie, Yannick Pelegrin (23), zoekt eveneens naar woorden. Met reden, meent hij. "Als ik de échte rode draad vertel, geef ik te veel weg. Dus: Aldo gaat over een onsterfelijke man die op zoek gaat naar antwoorden. Zo!"

Waarom precies die thema's? Als ik de tendens mag volgen, levert de huidige generatie vooral verhalen die over zichzelf gaan. Thijs, ben jij bijvoorbeeld geobsedeerd door de dood?

Desmet: "Wel, het is niet iets waar ik dagelijks mee bezig ben, maar het komt wel altijd terug in mijn werk. In dit boek wordt er ook wel wat over gefilosofeerd. Die duistere kant fascineert me wel, ook al ben ik niet noodzakelijk een duister persoon. Het schrijven daarover is voor mij vooral een manier om het leven en de dood in perspectief te brengen. De correlatie tussen die twee vind ik interessant, zeker als je er iets grappig of lichtvoetig aan koppelt. Goed, het boek speelt zich af in het vagevuur, maar gaat toch vooral over het leven zelf."

Peregrin: "Mijn thesis ging over onsterfelijkheid, mijn bachelorproef over iemand die zich van alles inbeeldde vlak voor haar dood. Het idee achter Aldo is overigens een samenraapsel van allerlei films, waarvan The Man Who Fell to Earth, over een man die zegt dat hij duizenden jaren oud is, de grootste inspiratie was."

Hildebrandt: "Tweede derde van mijn leven verbleef ik in het buitenland. Ik woonde twaalf jaar in Duitsland, tot vijf jaar geleden woonde ik in China en tussen mijn negen en dertien woonde ik in Nigeria. Dat wil overigens niet zeggen dat Black Paradise autobiografisch is. Het is enkel geënt op die ervaringen."

'Black Paradise'. Beeld RV

Thijs, in vergelijking met die van Yannick en Veerle is jouw strip allesbehalve conventioneel of commercieel. Bewust?

Desmet: "Ik besef dat het minder toegankelijk is, maar in mijn hoofd is het nog redelijk klassiek, want ik gebruik toch kadertjes en tekstballonnen? Ik heb het gevoel dat ik de traditie van de Belgische strip hiermee voortzet, maar dan grijp ik vooral terug naar de beginjaren van de strip. De eerste versie was zelfs een zeefdruk, met verschillende kleurlagen op elkaar. Dat ruwe heb ik behouden, zodat het nu doet denken aan die oude strips die zo goedkoop werden geprint dat het leek alsof de pagina was verschoven. Daar komt het idee ook van."

Je uitgever vertelde me tot drie keer toe: 'Let op de details.' Die zouden erg belangrijk zijn. Hoezo?

Desmet: "Het boek laat zich enkele keren lezen, want hier en daar verwijzen tips naar latere gebeurtenissen en nieuwe inzichten. Kijk vooral naar de klokken."

Pelegrin: "(verrast) In Aldo ook! Kijk, hier, er is een reden waarom die klok altijd zo traag vooruitgaat."

Desmet: "(Wijst in zijn eigen strip naar de talloze klokken) Bij mij staat die klok altijd tussen middernacht en 1 uur: het spokenuur."

Laten we even dagdromen: voor wie zou je alles opgeven om er één keer mee te mogen samenwerken?

Hildebrandt: "Zidrou. Omdat hij fantastische verhalen schrijft. Of het nu gaat over struisvogels of mentaal gehandicapten. Elk verhaal is anders."

Pelegrin: "Cyril Pedrosa. Zijn vertelwijze, de sferen en situaties die hij schetst en de mensen die hij opvoert: wauw! Dat is van een heel ander niveau. En zijn tekenwerk is subliem."

Desmet: "Winsor McCay. Maar goed, die is al lang dood. Olivier Schrauwen dan. Omwille van de experimentele stijlen die hij durft te hanteren. Hij blijft boeiend."

'Van roken ga je dood'. Beeld RV

Laatste vraag: wat is jullie ambitie? Waar willen jullie ooit staan?

Hildebrandt: "Mijn volgende boek moet anders zijn. Ik wil evolueren. Niets zo vervelend als steeds hetzelfde tekenen. Ik werk nu al een tijdje als illustratrice, maar ik wil meer strips publiceren."

Pelegrin: "Ik kom pas kijken, ben nog niet bekend in de illustratiewereld. Mijn enige doel is volledig te kunnen leven van mijn tekenwerk, liefst met strips. Moeilijk misschien, maar dat is mijn droom."

Desmet: "Het zou mooi zijn om er van te kunnen leven, maar belangrijker is het behouden van de vrijheid om strips te kunnen maken."

Aldo en Black Paradise verschenen bij Blloan (Ballon Media). Van roken ga je dood bij Bries.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234