Donderdag 29/10/2020

Platen van de week

Drie keer goed, drie keer Belgisch: weemoed en wellust in duystere dagen

Lous and the Yakuza.Beeld Francis Vanhee

Uppers en downers voor duystere dagen dienen zich dezer dagen aan. Net als sensuele bastaardpop. Stuk voor stuk van Belgische makelij, overigens. Maar ook met een wereldwijd appeal.

Lous And The Yakuza - Gore ***

Marie-Pierra Kakoma oogt fenomenaal: een popster uit Wakanda, zo lijkt het wel. Buitenaards én in eeuwenoude riten geworteld. Haar styling en artwork zijn geniaal, haar clips etaleren internationaal appeal. De tragische rags to riches-achtergrond van deze Brusselse zangeres spreekt tot de verbeelding.

Bij die knappe esthetica hoort onverrichterzake een sound die de popmuziek herdefinieert. Liedjes die de toekomst verklanken, toch? Daar wringt het schoentje. De grijsgedraaide radiohits horen bij de uitschieters op dit debuut. ‘Dilemme’, een song als een roes. ‘Gore’ met zijn klikkende microritmes en Lous’ robotische zang. De sensuele bastaardpop van ‘Amigo’. Maar dat hoge niveau houdt ze niet overal aan. Te veel grooves verzanden in trap-clichés, zangmelodieën blijven in kinderrijmpjes hangen en de productie van El Guincho (bekend van Rosalía) is wisselvallig. She’s a star, hoe dan ook.

Beeld rv

Gianni Marzo - The Vessel ***

Doet The Vessel u al eens mijmeren over Isbells? Niet verwonderlijk: frontman Gaëtan Vandewoude producete dit fraaie solodebuut van Gianni Marzo. Die laatste snarendrijver is al jaren gepokt en gemazeld bij Isbells, Marble Sounds en Ansatz der Maschine. Als instrumentalist in eigen dienstverband vertoont deze worp dan ook nauwelijks kinderziektes.

De herfst loert om elke groove bij deze oude ziel. Jeugdsentiment en nostalgische verwondering breken al eens spontaan uit in kippenvel (‘Pine and Fir’). En zelfs met zijn blik gericht op een dystopische toekomst (‘High Rise’) wint weemoed nog het pleit in de muziek.

Een halve tel lang vormt het ietwat schutterige Engels van Marzo een steen des aanstoots. Maar veel moeite moet je niet doen om die kanttekening achteloos aan de zijlijn te houden. Dit is een debuut in warme nazomerkleuren.

Beeld rv

Pauwel - Pauwel ep ****

“I need to get back on that horse”, klinkt het ergens op dit mini-album van Pauwel De Meyer. De vijf songs op dit kleinood schreef hij tijdens de donkerste dagen van zijn leven van zich af. Eerder had hij afscheid moeten nemen van zijn terminaal zieke moeder, verloor hij zijn werk en ook nog eens de moed om nog langer muziek te maken. Fijn dat het bloed toch steeds kruipt waar het niet gaan kan, en muziek de onrust in zijn bovenkamer verstilde.

Zijn stembanden klinken alsof Elliott Smith het op een fragiel akkoordje gooiden met Andrew VanWyngarden van MGMT. Niet toevallig dat Aaron Embry, toetsenist van Smith, de piano verzorgde voor ‘Waves’. Eenzelfde chronische melancholie waart door deze ep, die gaat over loslaten en afscheid nemen. Een upper én downer voor duystere dagen. 

Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234