Maandag 24/02/2020

CD-Review

Drake, de witte raaf van de zwarte pop

Drake, hier tijdens zijn optreden in het Sportpaleis vorige maand, brak met zijn nieuwe plaat alle streamingrecords.Beeld Illias Teirlinck

Drake is de ultieme streamingkoning. Bovendien steekt hij met zijn nieuwe zogenaamde playlist-format de concurrentie de loef af. Het is slim, gewiekst en zijn tijd vooruit. Maar deugt zijn nieuwe plaat More Life überhaupt? Of doet dat er niet toe?

More Life brak bij zijn release begin deze week twee records op de streamingsdienst Spotify. Met 61.302.082 streams in de eerste vierentwintig uur haalde de Canadese rapper het hoogste resultaat ooit. De plaat brak ook het record van de meeste Spotifystreams op één dag door een artiest. Niet zo heel vreemd als u weet dat More Life tweeëntwintig nummers bevat. Twee weken ervoor stond datzelfde record op naam van Ed Sheeran. Diens nieuwe plaat Divide behuist zestien liedjes.

Dat Drake More Life een “playlist” noemt in plaats van een album of een mixtape is natuurlijk geniale marketing. Want wat dacht u nu? More Life ís een nieuw album van Drake. Een playlist zoals wie die kennen van streamingsdiensten zoals Spotify of Apple Music is het geenszins. Een mixtape is het evenmin, want die benaming geldt voor tussendoortjes die rappers tussen twee reguliere albums stouwen, meestal haastig gefabriceerd, in de gloriedagen van de hiphop bovendien geënt op andermans liedjes. In het oude muziekregime waren mixtapes vaak gratis, waren het cassettes of werden ze aangeboden als gratis download.

De hoes van More Life van DrakeBeeld rr

Nu die verschillende termen lustig door elkaar worden gebruikt door mainstreamartiesten kan Drake een loopje nemen met de industrie en zijn nieuwe plaat doodleuk een “playlist” noemen. Op iTunes betaal je er evenveel voor als voor een regulier album. Schrik dus niet als straks zijn navolgers allemaal met hun eigen “playlist” op de proppen komen.

Drake-moeheid

Drakes goede inschatting van de hedendaagse muziekconsumptie is hoe dan ook opmerkelijk. Hij buit zijn star power ten volle uit door, wars van de wetten van de industrie, non-stop muziek uit te brengen. Die oververzadiging van de markt wérkt voorlopig. Het voorbije anderhalf jaar serveerde Drake ons een regulier album (Views) maar ook losse singles én bovengenoemde…ahum…”playlist”. Daardoor zijn de hitparades zelden tot nooit geheel Drake-loos. De impact van zijn output is groot, dus iemand van Drakes kaliber kan een stortvloed aan muziek lossen zonder al te veel financiële risico’s, zo blijkt maar weer uit de streamingcijfers.

Hoe lang zal hij die voortdurende stroom muziekreleases kunnen volhouden? En hoe groot is het risico op Drake-moeheid? Voorlopig lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Zolang de kwaliteit van de meeste tracks hoog blijft, zal Drake wellicht op twee oren kunnen slapen. Maar muziektrends verschuiven snel. Zal Drake ze even efficiënt naar zijn hand kunnen blijven zetten? Bovendien staat een hoop troonpretendenten te dringen, van The Weeknd tot Bruno Mars.

Slaapkamerdance

Op basis van More Life hoeft Drizzy zich alleszins geen zorgen te maken. Zeker, de plaat duurt te lang, maar dat is zoals u weet strategisch in tijden waar elke stream telt. U mag zich wél verbazen over de manier waarop Drake zichzelf subtiel probeert heruit te vinden. In het urbanuniversum waar iedereen angstvallig op veilig speelt en als de dood is om te vervreemden van zijn vaste fanbase, lijkt Drake een witte raaf. Zoals hij steekt geen enkele andere mainstreamrapper de nek uit.

Hij incorporeert Britse grime-rap in ‘No Long Talk’ en ‘Gmt’, met dank aan Londenaar Giggs. ‘4422’ is een hartverscheurende r&b-track die nagenoeg integraal door de zanger Sampha wordt gedragen. ‘Glow’ is een fantastisch duet met Kanye West, hier in uitstekende doen.

Helemaal fris zijn de subtiele housetracks waarin Drake schijnbaar moeiteloos zijn herkenbare fluwelen r&b laat meanderen. De zwoele slaapkamerdance van ‘Passionfruit’ had iets van Caribou of van Jamie XX kunnen zijn. De stomende clubsound van ‘Get It Together’ herbergt dan weer echo’s van klassieke producers zoals Blaze of van sexy nieuwlichters als Hayden James. Verdorie zeg: als Drake dit type r&b-house verder ontgint, zou hij wel eens een heleboel opwindende, genrebepalende radiohits kunnen baren.

Spotify domineren én muzikaal relevant blijven? Faut le faire.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234