Donderdag 20/06/2019

Film

‘Dragged Across Concrete’: de zelfdestructie van de boze blanke man ★★★★☆

Vince Vaughn en Mel Gibson. Beeld SplashNews.com

Zelden was een film over foute flikken zo stijlvol en beheerst. Dragged Across Concrete geeft u meer dan 2,5 uur de tijd om te beslissen: is deze film even rechts en racistisch als zijn stugge personages, of toont hij net de zelfdestructie van de boze blanke man?

“Ik ben bijna 60, en ik heb nog altijd dezelfde graad als toen ik 27 was”. Brett Ridgeman (een korzelige Mel Gibson) is politieagent, en op zijn zachtst gezegd een beetje gefrustreerd over het verloop van zijn carrière. Geen promotie, en dus ook geen geld om zijn dochter en zijn zieke vrouw een comfortabele thuis in een nette buurt te geven.

Dat heeft hij nochtans vooral aan zichzelf te danken: Ridgeman is een opvliegend mannetje. Dat wordt nog maar eens duidelijk wanneer hij bij een arrestatie zijn schoen onzacht in het gezicht van een Latijns-Amerikaanse drugdealer plant. Een buurtbewoner legt het tafereel vast met zijn smartphone, de beelden gaan viraal, en Ridgeman wordt samen met zijn partner Anthony Lurasetti (Vince Vaughn) 6 weken geschorst. Zonder loon.

Lasagne uit blik

Ridgeman bedenkt een onorthodox plan om snel geld te verdienen. Een “compensatie” voor het hongerloon waarvoor hij al jarenlang misdaad bestrijdt. Lurasetti vindt het een slecht idee – “zo slecht als lasagne uit blik” – maar besluit toch mee te doen. En zo komen we samen met onze twee foute vrienden in een auto terecht, wachtend totdat ze in actie kunnen komen. Dat klinkt veel saaier dan het is: terwijl Ridgman en Lurasetti broodjes eiersla zitten te verorberen, likken wij duimen en vingers af bij de spitse dialogen die regisseur en scenarist S. Craig Zahler (Bone Tomahawk) hen in de mond legt.

Zahler filmt alsof hij alle tijd van de wereld heeft. Met een speelduur van meer dan 2,5 uur voelt Dragged Across Concrete soms eerder als een tv-serie à la The Wire, met personages die uitgebreid worden voorgesteld vooraleer ze echt in gang schieten. Een bijrol (Jennifer Carpenter) die in een andere film nog geen minuut schermtijd zou krijgen, wordt hier op een kwartiertje als een volwaardig mens neergezet. Nogal ongewoon, maar het zorgt er wel voor dat de film overeind blijft als een heus drama.

Zahler heeft duidelijk een broertje dood aan politieke correctheid: hij laat de personages racistische, homofobe dingen zeggen, en verwijst vrouwen naar de marge van het verhaal. Maar wie daarin een onderschrijving van de toxische mannelijkheid van de personages ziet, gaat toch te kort door de bocht. Meer zelfs: traag maar zeker bouwt de film op naar een donkere, weinig triomfantelijke climax. De zelfdestructie van de boze blanke man.

‘Dragged Across Concrete’ speelt vanaf 12/06 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden