Vrijdag 15/11/2019

Filmrecensie

‘Doctor Sleep’ breidt heilige huisjes uit en verzoent grootmeesters ★★★★☆

Ewan McGregor in ‘Doctor Sleep’. Beeld Warner Bros

Bijna 40 jaar nadat The Shining onderbroeken bevochtigde in cinema’s wereldwijd, verschijnt met Doctor Sleep het langverwachte vervolg op de iconische horrorfilm. De film hoopt boekpuristen en cinefielen eindelijk te verzoenen en neemt daar aardig zijn tijd voor.

Met Doctor Sleep is 2019 alweer aan zijn vierde Stephen King-verfilming toe (Pet Cemetery, It: Chapter 2, In the Tall Grass). En net zoals It: Chapter 2, lijkt deze vervolgfilm op The Shining het weer wat te bont te maken met een speeltijd van 151 minuten. Stanley Kubricks meesterwerk uit 1980 vertelde nochtans een afgerond verhaal en deed het met zoveel klasse dat de film vandaag nog steeds verplichte kost is voor elke zichzelf respecterende cinema- en horrorfan. De beslissing om aan zo’n heilig huisje een gigantische nieuwe vleugel bij te bouwen roept dan ook vragen op: is dat wel nodig, zo’n sequel van twee en een half uur? En lost het de torenhoge verwachtingen in?

In 2013 publiceerde King het vervolg op The Shining. Naar eigen zeggen vroeg hij zich af hoe overlever Danny eraan toe zou zijn vandaag, en wat er gebeurd was als zijn alcoholische vader Jack een hulpgroep had gevonden. “Je kunt nooit echt herstellen zonder je diepste punt te bereiken, en dat wilde ik zien met Dan op het grote scherm”, aldus King. Onmiddellijk na de publicatie van Doctor Sleep was er bij filmstudio Warner Bros. sprake van een verfilming, maar het was pas in 2018 – na het monstersucces van It – dat de productie in een stroomversnelling terechtkwam. De verantwoordelijkheid om Kings ambitie te verwezenlijken belandde in de schoot van horrorveteraan Mike Flanagan (Gerald’s Game, The Haunting of Hill House), die de film herschreef en regisseerde.

Kubrick vs. King

Flanagan had grote schoenen te vullen. Niet enkel vanwege de onaantastbare status van The Shining bij filmfans, maar ook omdat King nooit een geheim maakte van zijn afkeer tegenover Kubricks adaptatie. Zowel de film als het boek vertelt het verhaal van een gezin in een afgelegen hotel waar sinistere krachten dwalen, maar Kubrick herschreef een aantal sleutelpunten uit het boek en goot het in een esthetiek waar enkel hij toe in staat was (toen). Hoewel onder de indruk door hoe de film eruitzag, kon King zich niet vinden in de personages. Volgens hem straalde acteur Jack Nicholson vanaf zijn eerste scène al waanzin uit, terwijl zijn personage in het boek langzaam zijn verstand verliest. En tegenspeelster Shelley Duvall als Wendy was een “belediging voor alle vrouwen” vertelde King in 2013 tegen BBC: “Ze was enkel daar om te schreeuwen en dom te zijn, niet de vrouw over wie ik schreef.”

Aan opvolger Flanagan dus om het materiaal van die verschillende bronnen te verzoenen en zo de decennia-oude vete tussen de twee grootmeesters te pletten. Geen kinderspel, want naast de inhoudelijke verschillen tussen de film- en boekversie van The Shining is Doctor Sleep een heel ander beest. Jacks tergende afdaling in de waanzin maakt nu plaats voor een groep stoomzuigende vampieren die erop uit zijn om Danny en zijn ‘leerlinge’ te, euh, consumeren.

Herculestaak

Flanagan neemt de tijd om de typerend menselijke, emotioneel gedreven personages uit Kings boeken te vertalen naar het grote scherm. Acteurs Kyliegh Curran, Ewan McGregor en Rebecca Ferguson kruipen elk uitstékend in de hoofdrol van hun eigen verhaal tot hun paden elkaar kruisen. Daarnaast refereert Doctor Sleep van begin tot einde aan momenten uit The Shining en vindt zo, op een relatief brave manier, de middenweg tussen boek en film. Dat alles met een subtiele kubrickiaanse filter erover in de vorm van een ijzingwekkende soundtrack, steady shots, en afkeer van jump scares.

Dus waarom had The Shining na 39 jaar een vervolg nodig van 151 minuten? Om Kings nieuwsgierigheid naar het lot van een personage dat hem na aan het hart ligt te bevredigen, en om het artistiek claustrofobische van Kubricks film te verenigen met het menselijk monsterlijke van Kings boek. Flanagan en zijn team stonden voor die herculestaak en maakten ondertussen nog eens een goede film ook. Here’s Doctor Sleep!

Doctor Sleep speelt nu in de zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234