Dinsdag 17/05/2022

Eskimo

Dj-legende Bill Brewster: "Ik ben geen moraalridder die vindt dat alleen vinyl deugt"

Bill Brewster. Beeld RV
Bill Brewster.Beeld RV

Een muzikale autobiografie: zo beschouwt dj-legende Bill Brewster (58) zijn compilatie Tribal Rites voor het Belgische label Eskimo. Met Last Night a DJ Saved My Life schreef de Brit het standaardwerk over de geschiedenis van het nachtleven. En daar hoort nu dus ook een persoonlijke soundtrack bij.

Robin Broos

De 41 nummers op Tribal Rites zijn allicht even onbekend als de samensteller. Toch is Bill Brewster een instituut in het nachtleven. Hij schrijft erover, zoals in het ultieme geschiedenisboek van het dj’en, Last Night a DJ Saved My Life. Hij draait dancemuziek, zes jaar lang zelfs als resident-dj in de Londense club Fabric. Hij speelde zelfs voor platenfirma, onder meer bij DMC in New York en de Britse labels Twisted UK en Forensic.

Toch was het een Gents label dat de aanzet gaf voor de compilatieparel Tribal Rites. “Eskimo Recordings vroeg me drie cd’s samen te stellen”, vertelt Brewster. “Omdat ik deze maand 36 jaar met muziek bezig ben, wou ik iets meer doen dan gewoon wat nummers selecteren. Ik wou iets vertellen over de muziek in de afgelopen vier decennia.” Het resultaat wordt gesmaakt door referenties als Pitchfork, Mixmag, BBC 6 en Rough Trade.

Voetbalreporter

De dj/dance-historicus focust op drie genres, een op elk schijfje. Starten doet hij met post-punk. “In april 1977 verhuisde ik als zeventienjarige van Grimsby naar Londen. Punk was toen erg in trek, maar dat ging mij snel vervelen. De muziek die erna kwam, die vond ik veel interessanter. Post-punk had zoveel invloeden: funk, psychedelia, disco. Cd 1 is de muziek waar ik in die periode naar luisterde.”

De betere wiskundige heeft al berekend dat Brewsters 36-jarige jubileum niet teruggaat naar die beginjaren. Wel naar 1981, toen hij zijn eerste band oprichtte, geïnspireerd op een concert van A Certain Ratio. Gek genoeg is daaruit ook zijn dj-carrière ontstaan. “Voor de start van elk optreden stak ik een zelf samengestelde mixtape in”, zegt hij. “Onbewust was ik al platen aan het draaien. Begin jaren 1990 heb ik daar mijn beroep van kunnen maken. Intussen bleef ik spelen in bands, en was ik aan de slag als voetbalreporter voor een magazine.”

null Beeld Bella Fenning
Beeld Bella Fenning

Country cover van Hall & Oates

Terug naar de compilatie. Cd 3 staat vol house, van 1988 tot 2005, voornamelijk uit zijn periode als resident in Fabric. De tweede plaat is een cross-over. Hij noemt het balearic, een subgenre in dance dat verwijst naar de vroege danscultuur op Ibiza.

Voor Brewster is het vooral een vergaarbak van persoonlijke favorieten die hij gaandeweg leerde kennen. Zoals Nashville Rhythm Section’s countrycover van Hall & Oates’ ‘I Can’t Go For That’. Een track waarmee je dj-credibiliteit meteen aan diggelen kan liggen, wanneer je het op een verkeerd moment, voor een verkeerd publiek draait.

No bloody way dat ik dit had kunnen draaien in Fabric”, lacht hij. “Eerlijk, toen ik het tien jaar geleden voor het eerste speelde, in de kleine club Sneaky Pete's in Edinburgh, was ik vrij zenuwachtig. Het is gespeeld op steelgitaar en klinkt verre van een dancetrack. Maar het werkte, niemand keek me aan alsof ik een halvegare was.”

36 jaar cherrypicking

Wat Brewster doet, is gedurfd. Zelf vindt hij het eerder niche. “Het overgrote deel van mensen die uitgaan, weten wat ze die avond willen horen. Dat soort dj wil ik niet zijn. Ik wil mensen introduceren in muziek waar ze later misschien van gaan houden.”

Daarom vindt hij de rol van dj zo relevant. “We leven in tijden waar we in een handomdraai aan zoveel data en informatie kunnen, waar we zomaar miljoenen nummers kunnen beluisteren op Spotify. Een dj cureert die muziek voor jou, hij luistert naar uren crap om er voor jou de kersen uit te pikken. Die job is vandaag belangrijker dan ooit.”

null Beeld RV
Beeld RV

Tribal Rites is het resultaat van zijn 36 jaar cherrypicking. Uitgegeven op een Gents label, maar wel te vinden in de hipste platenzaken van Londen tot Los Angeles. “Natuurlijk is de compilatie er voor absolute muziekfreaks die nieuwe dingen willen ontdekken. Maar in de eerste plaats heb ik ‘m bedoeld als een verzameling muziek die aangenaam is om naar te luisteren. Er staan geen moeilijke nummers op.”

Tot slot toch nog even verifiëren wat hij eerder zei over Tribal Rites. De compilatie was dus écht bedoeld voor de fysieke drager 'cd'? “Ik heb het toch altijd zo beschouwd”, zegt Brewster. “Van meet af aan was duidelijk dat er ook een uitgave op vinyl zou komen, maar daar ging nooit alles op kunnen. Ik ben geen moraalridder die vindt dat alleen vinyl deugt. Cd, vinyl, digitaal, ze hebben allemaal hun voordelen. Het enige wat telt is de muziek zelf, de rest is een zinloze discussie.”

Uit op cd, vinyl en iTunes bij Eskimo Recordings.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234