Zaterdag 20/07/2019

Nick Cave

Dit zijn de zeven songs van Nick Cave die iedereen moet kennen

Nick Cave. Beeld Photo News

Vrijdagavond komen Nick Cave en zijn Bad Seeds in het Antwerpse Sportpaleis langs. Bij wijze van opwarmertje pikten we zeven sleutelnummers uit zijn indrukwekkende oeuvre.

In The Ghetto (1984)

De grootste artiesten voeren hun luisteraars naar gebieden waar ze uit zichzelf niet zouden komen.

In 1984 waren Elvis Presley en Leonard Cohen volledig uit de mode. En wat deed Nick Cave? Voor zijn eerste single met The Bad Seeds nam hij een cover op van Elvis Presley. Het openingsnummer van het eerste album van The Bad Seeds was Avalanche, een liedje van Leonard Cohen. Cave zou op de platen die volgden ook een lans breken voor de eveneens volledig uit de mode geraakte Johnny Cash. Met allemaal kwam het sindsdien met de herwaardering overigens wel goed.

From Her to Eternity (1984)

Het titelnummer van het eerste album van Nick Cave & The Bad Seeds prijkt nog altijd op de setlist. Het is een typisch jarentachtig-Nick Cave-nummer. Een stevige spanningsboog, opgebouwd uit klassieke bluespatronen. Getergd gezongen, op het paranoïde af. Hier wordt al duidelijk dat Cave met zijn muziek verhalen wil vertellen. Hij schept karakters, die hij vervolgens in teksten vol bijbelse referenties graag weer om zeep helpt.

The Mercy Seat (1988)

Algemeen beschouwd als een van de opzwependste rocksongs die de jaren tachtig hebben voortgebracht. Het liedje waarin Cave zich verplaatst in een ter dood veroordeelde die plaatsneemt op de elektrische stoel, is al dertig jaar vaste prik tijdens zijn concerten.

Het mooie aan de tekst waarvan het refrein 'And anyway I told the truth, and I'm not afraid to die' na ieder couplet met meer vaart en kracht ook in het Sportpaleis zal worden meegezongen, is het ambigue karakter ervan: bij Cave is de man op de stoel 'nearly wholly innocent'. In de prachtige versie die Johnny Cash later opnam volledig onschuldig.

Where The Wild Roses Grow (1996)

Na de topzware, door een echtscheiding ingegeven liedjes op Let Love In (1994), wilde Cave zich aan iets luchtigs wijden. Met satanisch genoegen zette hij zich aan het schrijven van zogeheten Murder Ballads. Hoe moordzuchtiger hoe beter, vond hij. Het was het soort fictie waarbij hij zich kon ontspannen. Voor het mooiste liedje zocht hij toenadering tot de Australische popvedette Kylie Minogue. Hun Where The Wild Roses Grow leverde Cave zijn eerste en enige Top-10-hit op.

God Is In The House (2001)

Wanneer Nick Cave eind vorige eeuw volledig is afgekickt, verdwijnt met de heroïne ook de religie uit zijn leven. Zijn teksten blijven steeds meer van bijbelse referenties verschoond. Zijn teksten worden directer en geestiger. 'God bestaat alleen nog in mijn liedjes', zei hij in een interview. In God Is In The House zorgt de almachtige ervoor dat alles goed komt, ondanks 'well meaning little therapists/Goose-stepping twelve-stepping Teetotalitarianists'.

Higgs Boson Blues (2013)

Gitarist Blixa Bargeld verliet de Bad Seeds in 2003. Met het vertrek van jeugdvriend Mick Harvey is het nu violist en gitarist Warren Ellis die de meeste muzikale inbreng krijgt. De muziek op het album Push The Sky Away is zachtmoediger, de liedjes worden soms bedekt door een laagje elektronica.

Een van de mooiste nummers heet Higgs Boson Blues, waarop Cave zijn protagonist waarheidsvinding laat doen op reis naar de deeltjesversneller in Genève. In de door Cave geschetste visioenen, zoals Miley Cyrus die drijft in een zwembad, haalt Cave het niveau van Bob Dylan in de jaren zestig.

I Need You (2016)

Hoogtepunt op het even beklemmende als troostende album The Skeleton Tree. Nick Cave zei in een interview altijd gedacht te hebben dat de dood van zijn vader (Cave was toen 20) het grote trauma in zijn leven was dat hij kon gebruiken als creatieve bron.

Sinds de dood van Arthur weet hij beter. Dít is zijn echte trauma. Verhalend schrijven lukt hem niet meer. Zijn liedjes bestaan uit losse zinnen, die hij voorheen misschien had weggegooid. Langzaam werkt hij aan een nieuw idioom en nieuwe stijlvormen. Wie weet tot wat voor moois het nog zal leiden. Anders klinkt I Need You zeker. Ook vrijdagavond, als het de finale van zijn concert zal inleiden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden