Donderdag 05/08/2021

De beste van 2020Series

Dit zijn de 25 beste series van 2020

'Exit' speelt zich af in de hoogste regionen van de Noorse financiële wereld.  Beeld RV VRT
'Exit' speelt zich af in de hoogste regionen van de Noorse financiële wereld.Beeld RV VRT

Geen festivals, nauwelijks optredens, film- en theaterzalen die maanden gesloten bleven. 2020 was een apart cultureel jaar, maar we keken wellicht meer dan ooit naar series. Een panel van De Morgen selecteerde de beste van het voorbije jaar.

25. Cheer

Wat zwaaien met pomponnetjes, af en toe eens iemand door de lucht zwieren en vooral veel roepen. Het beeld dat we hadden van cheerleaders was niet bepaald fraai, laat staan dat we dachten dat het topsport was. Enter Cheer, een zesdelige docureeks die het cheerleaderteam van Navarro College in de staat Texas volgt, een van de beste teams, zo niet het beste team, in de Verenigde Staten. Petje af voor wat die meisjes en jongens presteren. Topsport dus, en dus ook vaak keihard en meedogenloos. Maar Cheer is meer dan dat: de reeks borstelt fraaie portretten van al die jongeren, waarvan velen getekend door het leven hopen om via het cheerleaden een nieuwe kans te krijgen. (JDB)

Op Netflix.

24. Exit

Omdat wat luie vergelijkingen maken altijd wel makkelijk is, maar vooral ook herkenbaar, wordt Exit her en der al eens getypeerd als “het Noorse bastaardkind van Loft en The Wolf of Wall Street”. De uitspattingen van vier decadente stinkerds uit de haute finance zetten vorig najaar Noorwegen compleet op stelten, en we begrijpen waarom zovelen vielen voor deze portie Noorse zwarte humor. Zelfs Michel Houellebecq en Bret Easton Ellis trekken wellicht even bleekjes weg bij dit cynische, bijna nihilistische epos. Maar vergis u niet: het is fictie, maar 70 procent van het script is geput uit anonieme gesprekken met een stelletje moraalloze goudhaantjes. (DL)

Op MyLum.tv en VRT.Nu.

23. Big Mouth

In de grandioze animatieserie Big Mouth ligt de focus in seizoen 4 op een emotie die dit jaar alomtegenwoordig was: angst. De protagonisten zijn nog steeds dezelfde beminnelijke minkukels, die zich met de regelmaat van de klok laten omverlopen door het leven, hun eigen dolgedraaid Hormoonmonster of de sinistere Schaamte-Tovenaar. In de nieuwste afleveringen zijn de tienerjaren begonnen, en domineert paniek bij de masturberende, menstruerende en maltraiterende pubertjes. Aan de kijker die zichzelf pijnlijk herkent, worden gaandeweg ook remedies aangereikt. Briljant dat deze komische reeks nooit in het kabbelende vaarwater van de Bond Zonder Naam komt, ondanks wollige sleutelwoorden als dankbaarheid en zelfaanvaarding. (GVA)

Op Netflix.

22. Betty

Ze noemen zich ‘The Skate Kitchen’, bedacht door een van de skatende meisjes uit het collectief toen ze op YouTube de reactie “Nice, but she belongs in the kitchen” onder een video van een vrouwelijke skater zag staan. Dat collectief staat centraal in Betty, een zesdelige HBO-reeks die veel meer is dan gewoon maar een skateboardprent met aandacht voor de bijbehorende lifestyle. Het is een coming-of-ageserie over jonge vrouwen in een grootstad, met skateboarden als doeltreffende manier om het verhaal te vertellen. Over hoe ze vechten tegen stereotyperingen en seksisme, knokken voor het recht om op je bek te gaan en weer overeind te mogen krabbelen. (KS)

Op Streamz.

‘Betty’ is veel meer dan een reeks over de skatecultuur. Beeld HBO
‘Betty’ is veel meer dan een reeks over de skatecultuur.Beeld HBO

21. Years and Years

Nee, echt vrolijk word je niet na het bekijken van de toekomstvoorspelling Years and Years. Trump zit nog in de Oval Office, het klimaat slaat helemaal op hol, de bankenwereld crasht nog maar eens en doe er dan nog enkele revoluties bovenop. Oh ja, en een seksrobot verovert de markt. Het kan dus nog wat gekker dan na dit al gekke coronajaar. Maar laat deze doemberichten over de nabije toekomst u vooral niet tegenhouden om u aan de reeks over te geven. De grote evoluties worden afgezet tegenover het wel en wee van een familie uit Manchester tot het jaar 2034, waarbij een heerlijke Britse satirische saus alles verteerbaar maakt. (JDB)

Op MyLum.tv.

20. Jeffrey Epstein: Filthy Rich

Filthy Rich toont hoe de Amerikaanse miljonair Jeffrey Epstein jarenlang straffeloos meisjes en jonge vrouwen kon aanranden en verkrachten, terwijl iedereen in zijn entourage op zijn best wegkeek en op zijn slechtst gewoon meedeed. Filthy Rich biedt in de eerste plaats een vorm van genoegdoening voor de vrouwen die in de handen zijn gevallen van Epstein, en van wie de gruwelijke verhalen zo lang genegeerd werden. Als reconstructie van een van de grootste misbruikschandalen uit de afgelopen jaren is de reeks onthutsende, wraakroepende televisie, waarbij je je nagels vier afleveringen lang steeds dieper in de kussens van je zetel graaft. (FVD)

Op Netflix.

19. Bojack Horseman S6

“Well, what are you gonna do? Life’s a bitch then you die, right?” “Sometimes. Sometimes life’s a bitch, then you keep living. But it’s a nice night, huh?” Met die wijsheid eindigt het zesde seizoen en wordt een streep getrokken onder een animatieserie die intussen geldt als een absolute klassieker. Of het aan drank en nihilisme verslingerde paard Bojack heelhuids uit de afkickkliniek ontsnapt, verklappen we niet. We vertellen evenmin welke van zijn misstappen uit de vorige seizoenen zijn reputatie resoluut naar de gallemiezen dreigt te helpen. Maar u zal hoe dan ook hoofdschuddend toekijken, glimlachen en Bojacks unieke weemoed tot op het puntje van uw tong proeven. Exquise. (SVS)

Op Netflix.

Bojack Horseman gaat de confrontatie met zichzelf aan. Beeld Netflix
Bojack Horseman gaat de confrontatie met zichzelf aan.Beeld Netflix

18. Lovecraft Country

Totaal over the top? Jazeker. De dolste rit die we ons in suffe lockdowntijden konden wensen? Reken maar. Lovecraft Country, gebaseerd op het boek van de Amerikaanse schrijver Matt Ruff, serveert een ongeziene mix van Afro-Amerikaans activisme en klassieke horror. De episodes knipogen gretig naar het werk van de bekende horrorauteur H.P. Lovecraft, met verhalen over gruwelijke monsters, over magiërs en woudgeesten. Maar het akeligst zijn de witte racisten die de zwarte hoofdrolspelers om de haverklap naar het leven staan. Deze reeks speelt zich dan ook af in het gesegregeerde Amerika van de fifties. De relevantie anno 2020 is een wrang extraatje. (SVS)

Op Streamz.

17. Albatros

De beste tragikomedie van eigen bodem van het jaar vond de juiste balans tussen zwaarmoedigheid en lichtvoetigheid. In Albatros volgen tien zwaarlijvige mensen een afslankingskamp in de Ardennen, met Tom Ternest, Janne Desmet en Joris Hessels als het absurdistische goeroetrio dat de deelnemers elk op hun manier wat kilo’s lichter probeerde te maken. Elke aflevering stelt een andere deelnemer centraal, elk met hun eigen besognes en achtergronden. De personages zijn gelaagd, de cast is bijzonder verfrissend – eindelijk ook eens nieuwe gezichten! – en de regie is in de veilige handen van Wannes Destoop. Albatros heeft alles om met uw hart aan de haal te gaan. (ELV)

Op Streamz.

16. Love & Anarchy

Gemaakt zonder veel toeters en bellen, maar een van de meest intrigerende series die we het afgelopen jaar gezien hebben. Sofie, een ambitieuze consultant en getrouwde moeder van twee, krijgt de opdracht om een uitgeverij te moderniseren. Ze is ook pornoverslaafd en wanneer de jonge IT’er Max haar op een avond al masturberend betrapt, beginnen ze onverwacht een flirterig spel. Ze dagen elkaar uit om dingen te doen die de goegemeente afkeurt. Het begint braaf, maar naarmate het spel vordert – verrassing verrassing – escaleert de boel. De reeks, die ook door The New York Times en The Washington Post getipt werd, herinnert ons eraan dat we léven als we wat ongein uithalen. (FVD)

Op Netflix.

15. The Midnight Gospel

Animatiekoning Pendelton Ward indoctrineerde een generatie schoolkinderen en tieners met het surrealistische Adventure Time. Dat kan nog geschifter, moet hij hebben gedacht. Hij vond inspiratie bij de podcasts van de komiek Duncan Trussell die met zijn gasten filosofeert over religie, spiritualiteit en drugs. Ward verzon bij de originele klankopnames een hallucinante sciencefictionwereld. Daarin duikt ene Clancy Gilroy, een paars mannetje dat op een intergalactische heide woont, elke episode de virtuele realiteit in om er de bewoners van een planeet te interviewen. De uitschieter is een bloedmooie aflevering waarin Trussell zijn eigen moeder interviewt die niet lang na de opnames aan kanker zou overlijden. (SVS)

Op Netflix.

14. Normal People

Als lezer van de populaire roman van Sally Rooney ben je als kijker er direct van overtuigd dat dit de echte Marianne en Connell waren. De serie ontvouwt prachtig hoe de twee telkens weer bij elkaar komen en wat er steeds maar weer in de weg staat om zich uiteindelijk over te geven aan deze relatie. Normal People is een van de zeldzame series (of films) waarin seks niet wordt weggemoffeld in beelden van rondslingerende kleren en post-coïtale, kuis toegedekte gesprekken. Nee, seks is hier een wezenlijk deel van de communicatie tussen de twee; het is wat hen bindt en breekt. Alles voelt volkomen overtuigend en vanzelfsprekend. En uiteindelijk hartverscheurend. (FVD)

Op Starz (via Apple+ TV).

‘Normal People' toont het hartverscheurende verhaal van Marianne en Connell. Beeld BBC
‘Normal People' toont het hartverscheurende verhaal van Marianne en Connell.Beeld BBC

13. The Plot Against America

Wat David Simon zelf schrijft, doet hij nog iets beter, maar toch distilleerde de maker van toppers als The Wire, Treme en The Deuce een zes uur durend gierend én relevant verhaal uit de bekende roman van Philip Roth. In een serie op elkaar volgende vignettes wordt schijnbaar ingezoomd op het dagelijkse leven van de personages, maar mondjesmaat materialiseert er zich in dat lappendeken van kleine gebeurtenissen een groot verhaal. Dat van een bevolkingsgroep die aan de verkeerde kant van een arbitraire lijn in de samenleving staat: Joden, in dit geval tijdens een repressief WO II-regime in de VS. Simon weet zo diep te prikken in de condition humaine. (RME)

Op Streamz.

12. Tiger King

Het is te marginaal voor woorden wat je te zien krijgt in Tiger King: Murder, Mayhem and Madness. En de makers van de serie spelen een sinister spelletje met je: aanvankelijk lijken sommige figuren, met Joe ‘Exotic’ Schreibvogel op kop, best wel toffe, zij het wat zonderlinge knullen. Pas na verloop van tijd krijg je in de mot dat je naar zwaargewapende psychopaten en, jawel, koelbloedige moordenaars zit te kijken. De gebeurtenissen gaan op een ongemeen brute manier crescendo, tot het je voorstellingsvermogen ver te boven gaat. Al dat geweld, en dat allemaal omwille van de luxe om beschermde diersoorten in je achtertuin te houden: Amerika in een notendop. (RME)

Op Netflix.

11. The Crown

Ergens moet er iets fout gelopen zijn als kijkers van een fictieserie verwachten dat die niet meer fictief mag zijn. Maar of er nu wel of geen disclaimer bijstaat, laat dat het kijkplezier vooral niet vergallen. Het vierde seizoen van het immer oerdegelijke The Crown ontgoochelt niet, met dank ook aan een voortreffelijke Emma Corin, die in de huid kruipt van Lady Di. Het vuurwerk tussen haar en Margaret Thatcher mag dan al wat achterwege blijven, de reeks toont een mooi stukje actuele geschiedenis, met de kostuums in een mooie en opvallende bijrol. En zelfs al weet je dat het geen sprookje met een happy ending wordt, het blijft beklijven. (JDB)

Op Netflix.

10. I Am Not Okay With This

I Am Not Okay With This zeilt enigszins in het kielzog van hipsterfavoriet The End Of The F***king World. Beide series tonen apathische slacker-kids wier verveling gaandeweg tot moordlust muteert, met dank aan de wurgende alledaagsheid van hun omgeving. Voeg er een hypercoole indiesoundtrack en een groezelige fotografie bij en je eindigt met hip spul. Hoewel I Am Not Okay With This vormelijk wat krampachtig aandoet, spreken zijn excentrieke protagonisten tot de verbeelding: de slungelige nietsnut Stanley Barber en Sydney Novak, het schoolmeisje met dodelijke bovennatuurlijke gaven. De bloederige finale knipoogt met verve naar David Cronenberg. (SVS)

Op Netflix.

De slacker-kids uit 'I am not okay with this' Beeld Netflix
De slacker-kids uit 'I am not okay with this'Beeld Netflix

9. I Know This Much Is True

De spectaculaire dubbelvertolking van Mark Ruffalo, die de identieke maar o zo verschillende tweelingbroers Thomas en Dominick Birdsey speelt, werd terecht bekroond met een Emmy Award: beide personages verschillen zo van elkaar dat ze door twee verschillende acteurs gespeeld lijken. Maar dat de andere kwaliteiten van I Know This Much Is True – en dat zijn er véél – volledig werden genegeerd op de Emmy’s, is haast misdadig. Deze HBO-miniserie liet ons alle hoeken van de kamer zien: tussen de onheilspellende openingsscène, waarin de psychotische Thomas zijn eigen hand afsnijdt, en de bevrijdende finale ligt een wilde, zes uur durende rit door diepe dalen van verdriet en pieken van ontroerende schoonheid. Een meer dan geslaagd uitje in tv-land voor filmregisseur Derek Cianfrance, die ons hart sinds Blue Valentine steeds wat verder aan flarden scheurt. (LT)

Op Streamz.

8. Undercover

Mogen we ook een beetje chauvinistisch zijn? Na een al prima geslaagd eerste seizoen, schakelden de makers van Undercover voor het vervolg nog een versnelling hoger. De camping werd een manege, Hollandse pillendraaiers West-Vlaamse wapenhandelaren (Wim Willaert en Sebastien Dewaele leven zich helemaal uit), maar Tom Waes blijft sterk als undercoveragent. De verhaallijnen denderden als een op hol geslagen paard voort, van plotwending naar cliffhanger. De mix van de verhalen uit seizoen 1 en 2 mag dan niet altijd even geslaagd zijn, een paar minuten later ben je dat al vergeten. Gewoon lekker knap gemaakte en razendspannende televisie. (JDB)

Momenteel niet te herbekijken.

7. Babylon Berlin

Zo lang de kijker niet klaar is met Babylon Berlin, zullen ook de makers van deze Duitse sensatie dat voorlopig niet zijn. Het afgelopen jaar verschenen seizoen drie zet een eerste stap in de nog steeds woelige jaren 30 van de Duitse Weimarrepubliek, waarin vooral Berlijn het roerige toneel is van een broze poging tot democratie en een liederlijk nachtleven. Dat wordt opnieuw met veel gevoel voor flair en magisch realisme in beeld gebracht, met een strak misdaadverhaal dat de vaart erin houdt. Hier en daar komen er al wat naden los (die ene ontluikende romance: moest dat nu?), maar Babylon Berlin blijft een van de beste Europese reeksen. (RME)

Seizoenen 1 tot 3 op Streamz en MyLum.tv, seizoen 3 op VRT Nu.

6. Better Call Saul

Ze zijn dun gezaaid, series die na vijf seizoenen niet aan kwaliteit inboeten, maar net béter worden. Better Call Saul, een spin-off van Breaking Bad, heeft de fase bereikt waarin sjoemelende advocaat Jimmy McGill (Bob Obenkirk) de nog harder sjoemelende Saul Goodman wordt, met het ene been in de drugstrafiek en het andere in de rechtbank. Better Call Saul is de single malt onder de misdaadreeksen; trage tv waarvoor je je tijd moet nemen om er ten volle van te genieten. Dit voorlaatste seizoen waarin de twee verhaallijnen samenkomen, overtreft alles: de ultieme slechterik pepert het verhaal en Bob Odenkirk staat andermaal briljant te acteren. It’s all good, man! (ELV)

Op Netflix.

5. The Mandalorian

Het is niet voor niets dat de meeste Star Wars-projecten die Disney onlangs officieel boven de doopvont hield tijdens zijn Investor Day tv-reeksen zijn: als je écht Star Wars in zijn alleroudste topvorm wilt terugzien, moet je The Mandalorian hebben. Seizoen twee van dit fenomeentje onder Gen X-kijkers is opnieuw bijzonder schatplichtig aan de klassieke Star Wars-trilogie (1977-1983), met opnieuw veel westerninvloeden, een steeds interessanter wordende schurk, en – maar ga vooral zélf kijken – een verrassende oude bekende uit de klassieke filmtrilogie. Voor alle 40-plussers die zich weer eventjes dat joch in de bioscoopzaal willen voelen: this is the way! (RME)

Op Disney+.

4. The Last Dance

We zeggen dit met alle lof voor hedendaagse NBA-toppers als Giannis ‘The Greek Freak’ Antetokounmpo en LeBron James, en met kennis van het feit dat ze in de speelstatistieken allround beter zijn dan de veteranen waar we het zo dadelijk over zullen hebben, maar de allermemorabelste generatie van Amerikaanse basketbalspelers dribbelde tussen de late jaren 80 en het einde van de jaren 90 over de court. De Netflix-docureeks The Last Dance zet een uitstekend gedocumenteerd, met indringende interviews doordesemde studie van de equipe uit dat tijdperk neer, met vooral coryfeeën als Michael Jordan, Scottie Pippen en Dennis Rodman, die niet alleen prominent in beeld komen, maar ook hun ziel ontbloten en terugkijken op de diepe vriendschappen en bij momenten al even woeste vetes die in die tijd ontstonden. Een – excuus voor het cliché – slamdunk van een docureeks. (RME)

Op Netflix.

3. Unorthodox

Unorthodox wakkert uw innerlijke voyeur aan. Shira Haas speelt de sterren van de hemel als de 19-jarige orthodoxe Esther Shapiro (roepnaam: Esty) en gunt zo een unieke inkijk in de wereld van de chassidische joden in Williamsburg. Unorthodox is een vrije interpretatie van de memoires van Deborah Feldman, die zich gevangen voelde in het ultraorthodoxe milieu en naar Duitsland vluchtte. In de reeks zit het strakke keurslijf Esty Shapiro evenmin als gegoten. Wanneer ze tot ergernis van haar schoonfamilie maar niet zwanger geraakt, verruilt ze New York voor Berlijn.

De reeks, grotendeels in het Jiddisch gesproken, is een verhaal over dromen, over het aftasten en het herschrijven van je waarden en normen. Esty vindt in de muziek een vluchtweg – ze is in de ban van klassieke piano – maar zeult het trauma van de jodenvervolging mee. Unorthodox bulldozert uw tere hart in honderdduizend stukken. (ELV)

Op Netflix.

‘Unorthodox’ geeft een inkijk in de gesloten wereld van de chassidische joden. Beeld Netflix
‘Unorthodox’ geeft een inkijk in de gesloten wereld van de chassidische joden.Beeld Netflix

2. I May Destroy You

Met zijn poppy kleurtjes, hippe soundtrack en gestroomlijnde afleveringen van een halfuur kijkt I May Destroy You lekker weg. Maar licht verteerbaar entertainment is dit allerminst. Maker en hoofdrolspeler Michaela Coel schrijft in de reeks haar verkrachting van zich af, en dompelt ons onder in de chaos van haar verwerkingsproces: van vluchtgedrag over zelfdestructie tot wederopstanding. De inventieve finale, die met verschillende ontknopingen jongleert, gaat de geschiedenis in als een van de origineelste, meest genuanceerde tv-afleveringen aller tijden. En alsof dat nog niet genoeg was, geeft Coel de kijker ook nog eens een handige crash course in seksualiteit 2.0: wederzijdse toestemming, datingapps, victim blaming, stealthing... Deze serie werpt licht op zowat alle grijze en minder grijze zones van ons hedendaagse paringsgedrag. (LT)

Op Streamz.

1. The Queen’s Gambit

Anya Taylor-Joy is niet minder dan sensationeel als het schaakgenie Beth Harmon, een getraumatiseerd weesmeisje dat zich ontpopt tot een onderkoelde glamourprinses met een verontrustende hang naar alcohol en kalmeerpillen. The Queen’s Gambit gaat niet zomaar over de romantiek van de schaaksport maar bovenal over Harmons zwalpende pad naar het succes. Zij het dat de jongedame met flair tussen haar ups en downs laveert: weinig andere personages schreden het voorbije jaar zo ravissant over het beeldscherm als zij. Harmon zou zijn gebaseerd op Amerikaanse schaakkampioenen zoals Paul Morphy en Bobby Fischer. Laatstgenoemde ging zoals Harmon tot het uiterste om de tegenstander te vellen. Ook Fischer leerde bijvoorbeeld de Russische taal om zijn Russische uitdagers beter te kunnen doorgronden. Zelfs de schaakstijl van Harmon zou bij Fischers spel te leen gaan.

Taylor-Joy zet haar neer als een introverte weirdo die het ultramannelijke schaakwereldje infiltreert en het gaandeweg op eclatante wijze naar haar hand zet. De metamorfose die ze met de jaren ondergaat, naarmate geld en roem haar leven beginnen te bepalen, doet zowel fascinerend als schrijnend aan. Fantastisch gespeeld door Taylor-Joy, ja, die een schijnbaar ijzige socialite neerzet wier koelbloedigheid almaar meer barsten vertoont. Daarbij profiteert ze van een duizelingwekkend kostuumdesign, dat intussen al werd geprezen door Vogue en een expo kreeg in het Brooklyn Museum.

Vooral haar sixtiesoutfits ogen spectaculair, evenals de superbe decors die met veel oog voor historisch detail werden ingekleed. Zo vergaap je je aan de protserige grandeur van de hotelinterieurs waar de schaaktornooien plaatsvinden. Ondanks al die weelde borrelt Harmons tragiek bruut door de poriën van alledag. Ze verliest zichzelf, evenals familie en geliefden, ze worstelt met verslavingen en torst een loodzwaar verleden mee dat zich uiteindelijk ruw aan haar opdringt. Tussen de frappante psychologische schetsen en het tacklen van rollenpatronen door leren de oplettendsten iets bij over schaken. Of verwart u de Siciliaanse opening nog steeds met de Marshall attack? (SVS)

Op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234