Zondag 21/07/2019

Album Top 10

Dit zijn de 10 beste platen van de week

Kali Uchis staat op de eerste plaats in onze album top tien. Beeld rv

Een nieuwe plaat van Eels, en ze staat niet bovenaan onze album top tien? Schandalig, ja. En toch vinden we die van Kali Uchis straffer. Sorry, hoor!

1. Kali Uchis - Isolation

Op Isolation, haar tweede plaat, bewijst de Amerikaans-Colombiaanse Kali Uchis zich als vrijgevochten, dwarse popzangeres. Haar liedjes zijn funky en meezingbaar maar nooit voor de hand liggend. Geen wonder dat ze in het verleden vooral popvernieuwers aantrok die graag een loopje nemen met de bestaande popconventies, zoals Damon Albarn en Tyler, The Creator, die allebei meedoen op dit album.

Niet is wat het lijkt op
Isolation: Uchis verstaat de kunst van het hapklaar verpakken van onversneden magie. Zie ook: het verrukkelijke ‘Flight 22’, waarin de vergelijking met Amy Winehouse hout snijdt. Verderop doen topartiesten als Bootsy Collins, Kevin Parker van Tame Impala en Steve Lacy van The Internet mee. Een triomf van deze hippe dame: "intelligent, eigenzinnig, sociaalbewust, niet op het mondje gevallen", zo schreven we. Mis haar niet op Rock Werchter op 5 juli.

Lees hier de volledige recensie.

Kali Uchis speelt op 5 juli op Rock Werchter. Beeld rv

2. Eels - The Deconstruction

Na bijna 22 jaar onafgebroken toeren nam Mark Everett a.k.a. E een echte stap terug, om op zichzelf terug te plooien. Hij stichtte een gezin en werd vader na zijn vijftigste verjaardag. Op zijn twaalfde studioalbum legt hij alweer nieuwe songs voor die zich vastklikken in je gemoed. In de opener en titeltrack komen kamerbrede strijkers binnengewaaid terwijl hij hondsbedroefd "I break apart" herhaalt. Zweverige synths verlichten de sfeer.

Op zijn meest kwetsbaar blijft E op zijn best. 'Premonition' klinkt als het amoureuze adieu na zijn – alweer tweede – echtscheiding:
“Rooms hold people”, verzucht hij. “Year after year / Tenants come and go / The walls don’t care if you’re here.” 

"Het is allemaal vintage Eels. En zoals steeds wisselt hij ook nu liefst af tussen slepende ballads, melancholische arrangementen en een mix van rock-’n-soul", aldus onze journalist Gunter Van Assche. "Een verse baxter aan wondermooie songs".

Lees hier de volledige recensie.

'The Deconstruction' is vintage Eels. Beeld rv

3. Unknown Mortal Orchestra - Sex & Food

Het verschil met de vorige, al even uitstekende platen van Unknown Mortal Orchestra? Meer disco! En meer knipoogjes naar Led Zeppelin en Jimi Hendrix.  Het is soms onweerstaanbaar dommige rock-‘n-rollfun, ja, en hoorbaar het soort uitspatting waarop Nielson zichzelf al lang eens wilde trakteren.

De Kiwiband overrompelt ook deze keer pas wanneer frontman Ruban Nielson en zijn kornuiten zwarte popmuziek naar hun indie-universum transponeren. Dan weer smokkelen de heren complexe muziekgenres als fusion en progrock op een geloofwaardige manier in hun undergroundrock. Weinigen wagen zich eraan, nog minder volk komt ermee weg. "Deze groep vonkt en knetter pas als zijn mojo naar behoren wordt aangezwengeld", schreven we.

Lees hier de volledige recensie.

De cover van de nieuwe plaat 'Sex & Food' van Unknown Mortal Orchestra. Beeld rv

4. Teen Creeps - Birthmarks

Langzaamaan bloeit de indierock weer open, na een bescheiden winterslaapje. Shame en Car Seat Headrest trakteerden ons dit jaar al op uitstekende platen, dichter bij huis triomfeerden Cocaine Piss, dirk. en nu ook Teen Creeps. Jazeker, hun eersteling gaat uitvoerig te leen bij oldskoolbands als Dinosaur Jr., Fugazi en Sonic Youth, maar deze Gentenaars smijten zich met zoveel overgave en ongebreidelde passie dat je het van bij het eerste wild openspattende nummer tot het einde van de plaat voelt vonken en zinderen in je ledematen. Fuck yeah!, zouden wij bijna zeggen, maar onze moeder leest mee. Jochei! dan maar?

De indierock bloeit weer open en daar werkt Teen Creeps naarstig aan mee. Beeld rv

5. Tom Misch - Geography

De 22-jarige Londense slaapkamerproducer Tom Misch is in korte tijd opgeklommen tot gerespecteerde alleskunner in de alternatieve urban-scene. Zijn debuut Geography belicht hem vooral als een supergetalenteerde multi-instrumentalist en begenadigd beatmaker met een zwak voor Dilla- en Madlib-grooves. Hij beheerst jazz, funk, disco, hiphop, soulballads, bossa nova en indie-elektro.

De gasten heten De La Soul, Goldlink en Loyle Carner. Heerlijk zomers en muziektechnisch impressionant. Fans van pakweg Jamie Woon en Jordan Rakei aarzelen niet.

'Geography' van de 22-jarige Londense slaapkamerproducer Tom Misch. Beeld rv

6. Dr.Octagon - Moosebumps: An Exploration Into Modern Day Horripilation

In 1996 schudden rapper Kool Keith en producer Dan The Automator onder het alias Dr.Octagon het hiphopwereldje door elkaar als een sneeuwbol. Hun briljante Dr.Octagon (dat een jaar later werd heruitgebracht als Octagonecologyst) bulkte van hallucinogeen geraaskal, psychopatenrap en geniaal samplegebruik.

Moosebumps
mag zich de officiële opvolger noemen: Dan en Keith beperken de vileine humor weliswaar tot een minimum, maar op productioneel en compositorisch vlak scheert het duo de hoogste toppen.

Check zeker 'Bear Witness IV', met de scratches van dj Q-Bert en het smerig funkende 'Area 54'. Gestoorde, donkere shit voor de freaks en weirdo's onder u.

Dr. Octagon is gestoorde, donkere shit voor de freaks en weirdo's onder u. Beeld rv

7. Her - Her

Vorig jaar in augustus overleed Simon Carpentier, één helft van de Franse indiepopband Her. Zijn compagnon Victor Solf zette het muziekproject onverdroten verder en pakt nu uit met een fraai debuut dat  gloomy elektropop, blues en chanson vermengt. In tegenstelling tot geestesgenoten als Hurts slaagt Her er wél in om de mélange van arty indiepop en new romantics bezieling te verlenen. Verrassend: in 'On & On' fleurt de Brusselse rapper Roméo Elvis de boel op.

'Her' is het nieuwe album van Her, waarbij een van de twee leden vorig jaar overleed. Beeld rv

8. Ross From Friends - Aphelion EP

De hipste dude in de hedendaagse elektronische muziek heeft meteen de lulligste artiestennaam. Ross From Friends? Are you kidding me?

Gelukkig smaken de retrofuturistische beats van deze Brit (Felix Weatherall) naar meer. Dromerige lofi-house, rigide drumcomputerpop, trippy breakbeats en, vooral, de funky dreamwave van cultsingle 'John Cage'.

Yummy!

Ross From Friends' nieuwe EP 'Aphelion' Beeld rv

9. Nathy Peluso - La Sandunguera EP

De Madrileense, met Argentijnse roots gezegende Nathy Peluso is geen vreemde in het Brusselse nachtleven waar ze al verbroederde (of beter: verzusterde) met Blu Samu en de meisjes van JUICY.

Op haar gloedvolle ep La Sandunguera (Spaans voor 'party girl') stouwt ze krolse nineties-r&b, latino-hiphop en jazzy soul, meestal uitstekend gezongen, niet gespeend van silly humor.

Voor fans van Alicia Keys, Princess Nokia en Lil'Kim.

'La Sandunguera' is Spaans voor 'party girl'. Beeld rv

10. NDUGU - Brother EP

Gentenaar Owen Weston (die al met Coely speelde) noemt zijn laidback sound "akoestische hiphop", beïnvloed door Mali Music en Afrobeat. Maar dit ep'tje biedt veel meer. Geinige hiphop-pop à la Blackalicious, bijvoorbeeld (in 'Ndugu') of bluesy Afro-Europese folksongs à la Bai Kamara Jr. In de gaten houden!

Gentenaar Owen Weston speelde al met Coely. Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden